Gepakt met een minimum aan bagage en een bijna lege portefeuille plant wandelaar Patrick Soens zijn grootste uitdaging tot nog toe. Volgend jaar trekt hij te voet naar het Oostenrijkse Mariazeill, niet te verwarren met de Duitse zustergemeente van Ledegem Mariazeill. Een tocht van meer dan 1.000kilometer, over de Alpen.

Ontploffing
Patrick (58) rekent op tweemaanden om de tocht tot een goed einde te brengen. 'Zo maak ik een oude belofte waar', vertelt de sportieveling. 'In 1991 werd ons huis vernield door een ontploffing bij de buren. Alles was kapot. Deuren of ramen waren er niet meer te bespeuren. Onze kinderen, toen tussen 10 en 15jaar waren op slag volwassen. Toen maakte ik mezelf een belofte: als alles opnieuw goed gaat en de kinderen op hun pootjes terechtkomen, ga ik te voet naar Mariazeill, een bedevaartsoord vergelijkbaar met Lourdes, maar bij ons minder bekend. Volgend jaar is de ontploffing twintigjaar geleden en intussen gaat alles goed. Ik moet mijn belofte nakomen.'

Toch is Patrick niet gelovig. Tenminste niet katholiek. 'Ik ben boeddhist. Maar boeddhistische bedevaartsoorden zijn er niet in de buurt', lacht hij. 'En India of Nepal is net iets te ver te voet. Je moet realistisch blijven.' Om de religieuze toets compleet te maken, vertrekt Patrick vanuit de schaduw van de Dadizeelse basiliek.

'Ik ben boeddhist. Maar boeddhistische bedevaartsoorden zijn er niet in de buurt''Les in nederigheid'
In afwachting van de eigenlijke tocht maalt Patrick wekelijks zijn kilometers af. Tochten van 100kilometer als de Dodentocht en de Nacht van West-Vlaanderen staan al op zijn palmares. Wandelingen met heel wat deelnemers. Zijn bedevaart wil Patrick alleen afleggen. 'Alles wat ik nodig heb zal in de rugzak zitten. Waar ik zal slapen, weet ik niet. Ik zal afhankelijk zijn van de welwillendheid van de mensen die ik tegenkom. Het zal een les in nederigheid en menselijkheid zijn. Eenzaam zal ik niet zijn. Ik hou van de stilte en rust.'

'Een lange wandeling op zich is louterend. Aan vijfkilometer per uur is de wereld zeer groot en indrukwekkend. Je krijgt een nietig gevoel. Te voet heb je meer aandacht voor de natuur, de mensen en de cultuur. Als je alleen zo'n tocht onderneemt ontdek je jezelf.'

Bron: www.nieuwsblad.be, door Arne Vansteenkiste