Boeddhistisch autorijden in Thailand

• 27-07-2010

Verkeer op vakantie    
Uit: de Telegraaf
Rijgedrag in het buitenland is altijd afwijkend van het onze "Nederlanders zijn niet voorbereid"

Stopbordjes uit ramen, armen die richting aangeven of oorverdovend getoeter, ieder land heeft zo zijn eigen mentaliteit op de weg. Door te weinig voorbereiding worden veel Nederlanders hierdoor verrast. En dat komt niet ten goede aan de veiligheid. Verkeersgedragstherapeut Raoul van Noort: "Tijdens elke vakantiepiek houden wij ons hart weer vast."

Voorbeelden te over heeft hij van verkeerssituaties waarmee Nederlandse automobilisten maar moeilijk kunnen omgaan. "In een schrikreactie kunnen ze dan de verkeerde beslissingen nemen", zegt Van Noort, directeur van RaNed Verkeersbegeleidingen, een organisatie die onder meer mensen weer achter het stuur helpt na een ongeval.

Tijdens zijn werk hoort hij de meest uiteenlopende situaties voorbijkomen. "In Frankrijk is het gebruikelijk dat vrachtauto's hun richtingaanwijzer aanhouden tot ze klaar zijn met hun inhaalmanoeuvre", vertelt Van Noort. "Hier op voorbereid en blijven zich afvragen wat die chauffeur nu eigenlijk aan het doen is." En nog een voorbeeld uit Frankrijk. "Je vindt daar bordjes met het advies armen binnen te houden. Fransen geven namelijk nogal eens richting aan met hun armen. Daar moet je als buitenlander wel van op de hoogte zijn."

In Egypte is men weer gewend zonder licht te rijden. "Of minimaal stadslicht", zegt Van Noort. "En al toeterend banen de Egyptenaren zich een weg door het verkeer." Dat laatste is iets wat Italianen ook doen. Net als dat men daar een ander wel eens duidelijk maakt te stoppen door een stopbordje uit het raam te houden.

"Rijgedrag in het buitenland is altijd afwijken van dat van ons", zegt Van Noort. Volgens hem komt dat iedereen anders is 'opgevoed' door het systeem van rijlessen en de communicatie in het verkeer.

"Bij ons is de taal op de weg strak geregeld. In- en uitvoegstroken zijn bijvoorbeeld altijd even lang en al ze kort zijn, staat dat vermeld. Als een scherpe bocht volgt, staat dat ook op een bord aangegeven." In het buitenland kunnen we deze consequente manier van communiceren wel vergeten. "Daar moet je er zelf achterkomen dat die scherpe bocht volgt. Geen probleem voor mensen die daar wonen en de weg kennen. Maar als onwetende Nederlander kun je zo uit de bocht vliegen."

Ook worden mensen in ieder land weer anders opgeleid tot automobilist. "Belgen hebben bijvoorbeeld vaak nog leren rijden van hun ouders in een eigen auto", weet Van Noort. "Daarmee gingen ze dan naar een examinator voor een rondje op een proefterrein en op de openbare weg. Daar kon de examinator niet eens op de rem trappen als er iets fout ging." Volgens Van Noort begint dit nu te veranderen door Europese regelgeving. "Lessen worden vaker bij rijscholen gevolgd."

Desalniettemin kunnen we al bij onze buren rekenen op heel ander rijgedrag. "Vooral ouderen in België rijden inconsequent. Ze kijken bijvoorbeeld heel selectief bij bochten of ze wel of niet richting aan moeten geven. Dit gebeurt dus niet altijd."

Googlen Nederlanders komen er pas in een al dan niet netelige verkeerssituatie achter dat het op hun vakantiebestemming net allemaal even anders werkt. "De voorbereiding is minimaal, ze worden pas na schade en schande wijzer." Volgens Van Noort zouden we daarom eerst moeten moeten googlen op de verkeersregels en -mentaliteit van het land waar we vertoeven.

Eenmaal in het verkeer is het belangrijk dat we de normale veiligheidsmaatregelen nog meer in acht nemen. "Natuurlijk moet je meegaan in het verkeer, maar houd voldoende afstand, kijk goed vooruit en neem de tijd."

Dat laatste is overigens weer makkelijker in het buitenland dan in Nederland. Want volgens Van Noort zijn automobilisten in bijvoorbeeld Groot-Brittannië, Frankrijk en Thailand meer een heer in het verkeer dan Nederlanders. "In Thailand is het respect uit het Boeddhisme ook doorgevoerd op de weg. Daar zul je geen middelvinger zien, men is solidair en het verkeer is geven en nemen."

En de automobilisten in Frankrijk en Groot-Brittannië mogen dan temperamentvol zijn, ze hebben wel compassie voor anderen die 'zwak' zijn in het verkeer. "Het valt op dat ze hard rijden maar wel plaatsmaken voor iemand die stuntelt. In Nederland heb je dan pech en kun je wachten tot de spinnenraggen om je neus hangen."

© Telegraaf

Social media