Ticket for Tibet wint sterk aan populariteit

• 22-04-2008

Publieke belangstelling voor het informatie- en muziekevenement is in vergelijking met vorige edities verdrievoudigd.
Ze zijn het spuugzat, Renée Hagen (17) en Wouter van de Staaij (16) uit Schiedam. Een knalgeel shirt met ‘Free Tibet' erop bungelt bij beide scholieren boven een wijd uitgevallen spijkerbroek. Op een podium verderop betuigt Femke Halsema van GroenLinks haar steun aan het Tibetaanse volk. ‘Ik ben het helemaal met haar eens', zegt Renée. En Wouter zucht: ‘Er moet nu eindelijk iets veranderen.'

Het zijn niet de bands waarvoor de scholieren zondag zijn afgereisd naar de NDSM-werf in Amsterdam, waar voor de derde maal het festival Ticket for Tibet plaatsvindt. Ze noemen het om ‘puur idealistische redenen' dat ze naar de hoofdstad zijn gekomen.

Het evenement, waarmee de organisatie volgens eigen zeggen op een positieve manier aandacht wil vragen voor de Tibetaanse zaak werd zondag door achtduizend mensen bezocht. Het was daarmee driemaal zo druk als bij de edities van 2005 en 2006.

De grote belangstelling voor Ticket for Tibet wordt veroorzaakt door de Olympische Spelen in China, zegt organisator Paul Hilkens. Dat land lijfde in 1949 Tibet in en zwaait er sindsdien de scepter. ‘De hele discussie over het wel of niet boycotten van de Spelen in China heeft mensen alerter gemaakt op de toestanden in Tibet.'

Ook bij jongeren schiet het Tibet-activisme wortel, merkt Hilkens. Het Ticket-for-Tibetfestival is dan wel geen Woodstock, maar de jeugdige bezoekers zijn zich er wel degelijk van bewust dat er problemen in Tibet zijn. ‘Iedereen wil nu wel eens weten wat er echt aan de hand is. Dat is denk ik ook een verklaring voor de drukte.'

Renée en Wouter zijn de belichaming van die nieuwe beweging. Op het Stedelijk Gymnasium in Schiedam staan ze te boek als behorend tot de activistische underground. Ze hangen posters op met een in bloed gedrenkt logo van de Olympische Spelen. En ze schrijven met ‘van die goedkope HEMA-stiften' op de ramen. ‘Free Tibet', staat er dan. Of: ‘Weg met de Olympische Spelen.'

De interesse groeit, constateren ze. Wouter is al jaren bezig met Tibet. ‘Heel lang merkte ik dat niemand geïnteresseerd was. Nu er zo veel over te doen is, wordt er veel meer aan me gevraagd.'

Toch constateert Renée dat vooral de ‘alto's' interesse tonen. ‘Of de geitenwollensokkendocenten', lacht ze.

Rens Visser (17) noemt zichzelf ‘op en top activist', wat overigens niet aan zijn uiterlijk te zien is. Niettemin is er geen zaak waarvoor hij harder strijdt, zegt hij. Een zwaar kruis hangt om zijn hals, zijn linkerhand zwiept bij elke zin door de lucht om zijn woorden kracht bij te zetten. De boodschap: Tibet zal alleen onafhankelijk worden als protesten geweldloos blijven.

Niet alle jonge activisten zijn het daar zondag mee eens. ‘Al jaren wordt geweldloosheid gepredikt', zegt Björn Valk (23). ‘Ik zie liever dat er nu eens wordt gestreden met hardere middelen. Een oorlog is een snellere weg naar de vrijheid.'

Hoewel hij gelooft in geweldloosheid, heeft ook Rens soms moeite met de kalme manier waarop Tibetanen demonsteren.

Twee weken terug ging hij volgens eigen zeggen zijn boekje dan ook even te buiten. Toen belandde hij bij een demonstratie op de Dam in de cel. Hij was in het Vrijheidsmonument geklommen en werd opgepakt.

‘Niet helemaal volgens de wetten van de Dalai Lama', lacht Rens. ‘Maar na een uurtje stond ik weer op vrije voeten. In de cel ben ik gewoon door blijven schreeuwen met ‘Free Tibet'. Na een tijdje deden zelfs de agenten mee. Als die al omgaan, is er toch wel iets aan de hand.' ‘Tibet-activisme' schiet ook bij jongeren wortel'

© Volkskrant

Social media