Login

Cool to be kind

$article/block[@lang=$lang]/name

Cool to be kind
Vertederend vriendelijk. Anders kan Tom Hannes het niet omschrijven, hoe het voelde om een weekendje vrij van werk in Berlijn te zijn. Tom zou echter Tom niet zijn als hij daarin geen voer ziet voor zijn boeddhistische praktijk.

Cool to be kind

Tom Hannes
Tom  Hannes

Vertederend vriendelijk. Ik vind geen betere omschrijving. Zo voelde het enkele weken geleden om een weekendje in Berlijn te zijn. Af en toe doen mijn vrouw Kyoko en ik dat. Dan parkeren we onze kindjes bij de grootouders, zetten onze werkdruk op nul, pakken zo weinig mogelijk in en trekken er een paar dagen tussenuit. Onder andere in Berlijn dus.

Niet dat we de stad of haar inwoners goed kennen. We zijn er maar twee keer een weekendje gaan uitrusten. We weten dus niet hoe het is om er te wonen of te werken. Er zijn wijken genoeg waar we nog niet zijn geweest. Maar waar we wel zijn geweest, was het twee keer erg opvallend: hoe rustig een fietser er omgaat met een voetganger die in de weg loopt, hoe geduldig een autobestuurder checkt of je de straat wil oversteken, hoe zachtjes de serveerster zich gedraagt als ze merkt dat ze je bestelling is vergeten door te geven, hoe discreet en lief een museumsuppoost even komt vragen of je iets aan het zoeken bent... de tienduizend flinterdunne contactjes per dag die je anders niet eens opmerkt, waren er zo ontzettend vriendelijk. Vertederend. En inspirerend.

Hoe anders gaat het eraan toe in onze thuisstad Antwerpen. Daar lijkt het wel alsof iemand die door de voordeur naar buiten gaat, zich in een nauwe bewustzijnstunnel wurmt, klaar om zich beledigd te voelen bij de geringste storing. Een rood licht (!), een verkeersgebruiker die een klein beetje iets stoms doet (!!), of zelfs een voetganger in het park die een fietser in zijn vaart remt (!!!). Allemaal redenen om geïrriteerde bagger over je heen te krijgen. Misschien komt het door de bomen. De Berlijnse binnenstad is ontzettend groen. Zeker in vergelijking met Antwerpen, waar bomen in de eerste plaats gezien worden als een mogelijk gevaar voor het autoverkeer.

Berlijnse cool
Misschien heeft het met de geschiedenis van de stad te maken. Na een bezoek aan het Stasi-museum (zeker doen) kun je vermoeden dat de Berlijners het hebben gehad met elkaar de duvel aan te doen. Maar eerlijk gezegd heb ik geen idee hoe het komt. Wij waren gewoonweg tevreden met het hele weekend onder de indruk te zijn van de Berlijns coolCool niet in de zin van dandyeske egotripperij, maar in de zin van de wereld te nemen zoals zij is, daar een zeker gemak in te vinden en pas te corrigeren of evalueren waar het echt nodig is. Cool to be kind. We hebben geen enkele foto genomen van ons tripje. Ons enige souvenir is de zin om het thuis ook zo aan te pakken. Sindsdien, telkens als we onze voordeur opentrekken, nemen we onszelf voor om de tienduizend flinterdunne contacten met de wereld 'op Berlijnse wijze' aan te gaan. Heerlijke praktijk. Instant verlichtend.

Kritische zin
Het klinkt misschien te simpel of te melig om hier een column aan te wijden. Maar vandaag lijkt het me toch niet overbodig. We leven in een tijd waarin het steeds moeilijker wordt om op een gezonde wijze kritisch te zijn. Onze samenleving en onze planeet staan voor zulke grote problemen. Dat heeft me ertoe geleid om in eerdere columns van leer te trekken tegen een boeddhistische praktijk die alleen maar uit is op een gelukzalig ‘zelfgevoeltje’. Om te opteren voor een boeddhisme dat ook kritisch, verontwaardigd en zelfs boos mag zijn. Maar de medaille van de kritische zin heeft ook een andere kant. Een gezonde kritische zin vereist een kerngezonde tolerantie: toelaten wat er is, zoals het in al zijn onvolmaaktheid is, en er vriendelijk en zorgzaam mee omgaan. Kritische zin is een schaars goed. We kunnen hem niet de hele tijd botvieren of hij wordt afgemat en ziek. Dan verliezen we onszelf in irritaties over kleinigheden en verwarren discussies met scheldpartijen – onszelf wijsmakend dat we de wereld er een dienst mee doen. (Helaas zijn onze politici daar eerder een symptoom van dan een voorbeeld van hoe het beter kan.) Ik blijf me verbazen hoeveel protest en onmin er is over de kleinste prullen, terwijl er nauwelijks gereageerd wordt over de afbraak van een rechtvaardige verdeling van welvaart en de griezelige omvang van de klimaatveranderingen. Ik denk dat een actief beoefende tolerantie, met name in de flinterdunne contacten die we de hele dag door hebben, daarvoor een uitstekend hulp kan zijn.

Zo kan onze broodnodige kritische zin rusten en zijn moreel kompas terugvinden. Zo helpt het mij in elk geval. Je kunt voor die praktijk de grote woorden bovenhalen ('eenheid met alles en iedereen', 'overstijgend mededogen' of 'universele liefde'), maar zoals uit heel wat studies blijkt, is degene die de grote woorden graag in de mond neemt, doorgaans niet degene die ze in de praktijk brengt. Ook daarom werkt het voor Kyoko en mij beter om gewoonweg te zeggen: 'Op z'n Berlijns.' Want daar zagen we het in de praktijk werken zonder dat er iemand prat op leek te gaan. Zo leek het ons toch. En zo doen we het hen dan nu ook na. En het werkt nog ook. Ich bin ein Berliner.

Titelbeeld: Glyn Lowe

 

Houd boeddhisme in beeld, word hier vriend van de BOS

Ook interessant

headerjehova.png

Jehova's Getuigen


‘Bij Jehova's getuigen kan het wel zo zijn dat jij klaar bent met hen, maar zij lijken nooit klaar met jou.’ Dat blijkt wel weer als er twee onbekende dames met kleurrijke boekjes voor Geertjes deur staan. Zijn ze bestand tegen haar liefdevolle vriendelijkheid?

Nog interessanter

Laatste artikelen

TV: Een Andere Kijk - Julika Marijn
16-02
TV: Een Andere Kijk - Julika Marijn
In aflevering 1 van een nieuw seizoen van 'Een Andere Kijk' een gesprek met actrice en theatermaker Julika Marijn over leven voor de kunst en de kunst van het leven. 25 februari, 15.50 op NPO2 bij de Boeddhistische Blik.
Meditatie. De blijvende effecten op lichaam, geest en hersenen
01-02
Meditatie. De blijvende effecten op lichaam, geest en hersenen
Wat zijn de blijvende effecten van meditatie? Daniel Goleman en Richard Davidson scheiden in hun nieuwste boek het kaf van het koren in vier decennia wetenschappelijk onderzoek naar meditatie.
Clarence Bekker over Playing For Change: “Het gaf een boost aan mijn zijn”
25-01
Clarence Bekker over Playing For Change: “Het gaf een boost aan mijn zijn”
Mensen bij elkaar brengen met muziek en zo wereldvrede bereiken. Dat is de onbescheiden doelstelling van Playing For Change, een stichting die muzikanten van over de hele wereld samen nummers laat opnemen. Loes sprak met Clarence Bekker, PFC-participant van het eerste uur.
Geven zonder bijbedoeling
11-01
Geven zonder bijbedoeling
Tijdens een rondje shoppen wordt Kitty geconfronteerd met haar ongemak als het op vrijgevigheid aankomt. Aan de hand van de zes paramita’s gaat ze op zoek naar verlichting.
Boeddhisten houden van liefde
14-02
Boeddhisten houden van liefde
De romantische liefde en boeddhisme, gaat dat wel samen? Deze vraag krijgt René soms op zijn bordje, wanneer zijn boeddhist-zijn ter sprake komt. Hoog tijd voor opheldering! Speciaal voor Valentijnsdag verzamelde hij daarom een aantal boeddhistische liefdesinzichten.
TV: Een Andere Kijk op hedendaagse kunst
30-01
TV: Een Andere Kijk op hedendaagse kunst
Sarah Marijnissen stapt in de derde reeks van "Een Andere Kijk" de ateliers van zes bijzondere kunstenaars binnen om te praten over de toegevoegde waarde van kunst. Vanaf zondag 25 februari op NPO2 bij de Boeddhistische Blik.
Mindful samenwonen in Wake Up Leef
18-01
Mindful samenwonen in Wake Up Leef
Leven in een boeddhistische woongroep: zou dat je beoefening niet enorm verrijken? Judith vroeg het aan de bewoners van Wake Up Leef in Nijmegen Lent.
TV: The Next Guardian
29-12
TV: The Next Guardian
Een film over de diepe kloof tussen vader en zoon in een Bhutaans gezin, waar de tegengestelde verlangens van twee generaties met elkaar in botsing komen. Nu online te zien.

Pagina 1 | 2 | 3 | .. | 113