Gedicht: Ik leg je het zwijgen op

• Auteur: Mick Hartman
• Geschreven op: 16-02-2012
• Reacties: 0
• Waardering: 2,6 Sterren
• Tags:
  • Poëzie

Stop met praten, mens
Praten zoals de kieviet
Tuut, tuut, tuut
Vanuit het strottenhoofd

Driftig laat horen dat ie er is
Dat ie wat te zeggen heeft
Of in ieder geval iets zegt

Kalmeer, die willekeurige woordenbrij
Die zichzelf aan elkaar breit
En waarvan de draad nooit op
Nooit rood is

Stop met dit gedachteloze
Dit harteloze mededelen
Van feiten, nieuwtjes en meningen
Het voortdurende verslag doen
Waardoor alle ervaring
Die er nu is
Verloren gaat, ongemerkt
Zo druk bezig zijn we
Met vertellen
Wat er in je, wat er in mij opkomt

Wees eens stil, alsjeblieft
Kijk me aan
Wat is er
Eigenlijk
Nog te zeggen?

We hoeven niet te praten, toch?
Laten we eerst voelen
Waarom dat per se moet
En wat daaronder zit

Is dat niet vele malen
Frisser
Interessanter
Spannender
Dan wat je toch al wist
En vlak tevoren repeteerde
Aleer je het voor de ander
En misschien jezelf
Hardop herhaalt

Waren het maar holle klanken
Zonder enige betekenis
Helaas hebben al die letters
Mij in hun greep, en bezorgen me
Rimpels in dit harde hoofd

Ik wil je niet
Het zwijgen opleggen
Maar word wel moe
Steeds moeier, duizelig haast
Van dit ge-pingpong
Aan kopstootjes verbaal

Liever nog, onderhand
Heb ik de pijnlijke stilte
Het ongemakkelijke gevoel
De angst zelfs
Dan dit
Echt waar
Ssst
Het duurt maar even

Zolang we blijven kijken
Blijven voelen
En ons overgeven
Aan de ontlading
Die volgt
Op dit schouwspel
Van levende lichamen
Waarnaar we enkel hoeven te luisteren
Om meer uit te wisselen
Dan ooit tevoren
Toen we dit bewustzijn nog smoorden
Met hypnotiserende, lege woorden

Social media