Jacinta in NZ: niet gemaakt om alleen te zijn

Jacinta Aalsma

• Geschreven op: 23-01-2012
• Reacties: 0
• Waardering: 3,3 Sterren
• Tags:
  • reizen
  • liefde

Mijn vakantie zit er weer op. Hij stond bol van eerste keren: voor het eerst Kerst vieren in de zomer en verbranden, voor de eerste keer met Kerst ver weg van mijn familie, voor het eerst cadeaus uitpakken onder de kerstboom en een jaarwisseling zonder vuurwerk of vrienden (maar met partner) was ook een nieuwe ervaring. Niet nieuw was het verkorten van een kampeervakantie vanwege overvloedige regenbuien, de enorme hoeveelheid aan versnaperingen en het gevoel van vrijheid dat wandelen in de natuur mij geeft. Een vakantie met ruimte voor bezinning en ontspanning, niet de eerste keer maar te lang geleden.

Ik sta stil bij de reden van mijn verhuizing naar het mooie, regenachtige Nieuw-Zeeland: bij mijn geliefde zijn. Verliefdheid, een raar fenomeen. Mijn hormonen slaan op hol, mijn leven draait (even) om slechts één persoon en mijn glimlach is niet meer van mijn gezicht te poetsen. Verliefdheid duurt maar even, zegt men. Daarna gaat het over in 'houden van' of is de liefde een bevlieging gebleken. Ik doe graag niet mee aan deze norm. Op het moment voel ik me verliefd en houd van mijn partner. Mijn hart maakt nog regelmatig een sprongetje als ik op pad ben met mijn partner of samen met hem in slaap val. Het is prettig hoe we steeds meer beginnen te wennen aan het wonen en leven samen. De dagelijkse bezigheden kosten minder energie en gaan makkelijker, waardoor we meer tijd overhouden om te genieten van elkaar.

Duivelse gedachten
Dan plots komt het inwendige duiveltje mijn vredige leventje verstoren: Is dit alles? Is een leuke relatie wel voldoende om gelukkig te worden in een onbekend land? Ga ik mijn ouders, zussen en broer niet veel te veel missen? Zal ik dezelfde relatie kunnen opbouwen met vrienden hier, zoals ik die ervoer in Nederland? Zal ik het mooie groene bergachtige Nieuw-Zeeland na een paar jaar niet helemaal zat zijn, en zal ik hevig gaan verlangen naar het platte Nederlandse landschap? Deze gedachten maken mij onrustig en zetten mij aan tot allerlei activiteit. Gewoon lekker bezig zijn, zodat je gevoelens van onzekerheid en angst weinig kans lijken te hebben. Mijn vriend is bekwaam in de kunst van het relaxen en daar word ik makkelijk in mee getrokken. In de ontspanning krijgen deze gevoelens en gedachten alle ruimte waardoor ze verdwijnen voor ik het weet.

Identiteit
Ik lift mee op de vrienden en familie van mijn vriend. Een eigen leven, netwerk, vrienden en bezigheden komt gestaag van de grond. Mijn ongeduldigheid en perfectionisme zijn mijn tot last. Na een bezoek aan mijn schoonfamilie, een wandeling met vrienden van mijn partner en een borrel met sportmaatjes van mijn partner zou ik zo graag even langs gaan bij mijn vertrouwde kring. Mijn partner introduceren binnen mijn familie en vrienden. De mensen die symbool staan voor mijn identiteit. Geheel ontkomt hij niet aan deze introductie door contact met dierbaren via de digitale wereld en de ouderwetse post. Het is even helemaal opnieuw beginnen met een schone lei. Het heeft tijd nodig om mensen te leren kennen en een band te ontwikkelen. Het vraagt initiatief en bereidheid om nieuwe vaardigheden en activiteiten te leren.

Alhoewel ik steeds meer begin te settelen, voelt het nog wel wat wankel op mijn benen. Een voet staat nog wat aanhankelijk in Nederland, terwijl mijn andere voet zich probeert te wortelen op Kiwi grond. Alle technologie van tegenwoordig is een uitkomst. Een gesprek via Skype is bijna niet meer van ‘echt’ te onderscheiden. Alleen het afscheid voelt wat karig met virtuele kussen en knuffels. Deze digitale mogelijkheden hebben ook een andere kant. Ik ervaar een druk om met iedereen regelmatig contact te houden en verslag te doen van mijn belevenissen en ervaringen. Full time werk, een tijdsverschil van twaalf uur en de wens om te bewegen en te ondernemen na het werk, maakt contact houden tot een planningsactiviteit. Ik voel mij soms als een touwtrekpop, omdat ik ook zo graag compleet wil integreren en settelen in Nieuw-Zeeland. En niet te vergeten genieten van dit prachtige land.

Hand in hand
Mijn lief is ook mijn grote steun. Omdat ik mijn hart bij hem kan luchten en hij mijn ervaringen herkent. We wisselen twijfels en onzekerheden uit en moedigen elkaar aan om nieuwe activiteiten te ondernemen en mensen te leren kennen.
Door het samenwonen leren we elkaars gedragingen en goede en slechte gewoonten maar al te goed kennen. Hij is een geweldige imitator van mijn zielige of zeurderig gedrag. Ik barst dan uit in lachen en word bewust van mijn negatieve uitingen. Ook mijn vriend maakt een nieuwe start met zijn leven en ontwikkelt een netwerk naast het bestaande. We dagdromen er op los over het starten van een eigen onderneming: bier brouwen, kaas maken, een bed and breakfast en het handelen van goederen over internet zijn bijvoorbeeld al de revue gepasseerd. Het voelt fijn om er niet alleen voor te staan, maar hand in hand het avontuur aan te gaan.
Maar dan vraag ik mij af: ben ik afhankelijk van hem geworden voor mijn geluk, of heb ik gewoon de ware gevonden? Laatst droomde ik dat hij mij verliet: een ware nachtmerrie die mij wakker deed schrikken en verdrietig maakte. Het voelt kwetsbaar en eng om verliefd te zijn. Als een controlefreak houd ik graag de touwtjes in handen. 

Zou ik nog gelukkig kunnen zijn zonder hem? In alle eerlijkheid kan ik het antwoord op die vraag nu niet geven. Ik geef mij graag over aan de verliefdheid en geniet daar met volle teugen van. Ik onthoud mijn eigen dikwijls gesproken woorden: ‘Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn.’ Ik voel mij gelukkiger in het samen zijn.

Geniet
Waar een verbrande huid tijdens de Kerst niet allemaal voor kan zorgen: inzichten, overpeinzingen, gedachten, bewustwordingen en dromen. Een vakantie kan een hoop in je los maken. Je lichaam en geest krijgen de ruimte om te zijn wie ze zijn en opgekropte spanningen los te laten. Mijn goede voornemen voor dit jaar is om het gevoel van ontspanning en bezinning onderdeel te maken van mijn dagelijks leven. Niet doorwerken tot het bittere einde, omdat het nu eenmaal af moet zijn. Luisteren naar mijn lichaam en mezelf rust te gunnen en geven. Weekendjes weg en dagjes uit te ondernemen. Om dat te doen waar het leven voor bedoeld is: genieten!

Social media