Vivi kijkt: Carnage

• Auteur: Vivi Nguyen
• Geschreven op: 05-01-2012
• Reacties: 0
• Waardering: 2,7 Sterren
• Tags:
  • filmrecensie
  • lijden
  • bewustzijn
  • observeren

Een conflict tussen twee elfjarige jongens brengt hun ouders bij elkaar. Zij proberen samen een oplossing te zoeken, maar die gemeenschapszin lijkt eerder pretentieus.

Carnage is gebaseerd op het succesvolle toneelstuk ‘Le Dieu du carnage’ van Yasmina Reza. Het verhaal is gebaseerd op één conflict. Zachary heeft tijdens een ruzie in het park Ethan met een stok in zijn gezicht geslagen. Hierbij zijn twee tanden gesneuveld. Zazhary’s ouders Alan en Nancy bespreken het incident thuis bij de ouders van Ethan, Michael en Penelope. Het bijleggen begint beschaafd, maar het verwijt schemert al gauw tussen de regels door. Wanneer er begonnen wordt met het vingertje wijzen en dat gedrag de situatie domineert, escaleert de hele boel in een hilarisch circus van hoogoplopende emoties en kinderachtig gedrag. 

Gelijk krijgen
We maken kennis met Penelope (Jodie Foster), een filantroop die een boek schrijft over Darfur. Zij neemt de zaak extreem serieus en je kan bij haar een betuttelende toon bespeuren. Haar ernst maakt het knap lastig om van een afstand en (dus) objectief te kijken naar het ongelukkige voorval en staat garant voor heftige emoties en drama. Haar echtgenoot Michael (John C. Reilly) doet steeds zijn best de vrede te bewaren, maar hij heeft het er bepaalt niet makkelijk mee.

Nancy (Kate Winslet) is een beleggingsadviseur, die in haar eigen woorden de saaie kanten van het huwelijk krijgt toebedeeld: huis, tuin en de opvoeding. Zij doet zich beter voor dan zij is en dit blijft niet onopgemerkt. Haar man Alan (Christopher Waltz) is een drukbezette en ongemanierde advocaat. Hij voelt er niet veel voor om zich te betrekken bij de opvoeding. In plaats daarvan concentreert hij zich op het in de doofpot stoppen een van schadelijk gerucht over een geneesmiddel. Waar hij ook fel voor strijdt, is zijn gelijk en zijn smartphone.

De twee koppels zijn aan elkaar gewaagd, maar ook onderling rouleert het partij kiezen. Zelfs de kijker doet hieraan mee. Hun streven naar het gelijk krijgen, dringt alle beleefdheid naar de achtergrond en van hun geveinsde wederzijds begrip blijft niet veel over.

Espresso, koffie, whiskey
Uit het gesprek tussen de ouders blijkt hoe uitzichtloos de situatie is als ze hun aandacht verspillen aan het verdedigen van hun eigen standpunten. In Carnage zitten genoeg voorbeelden van hoe we onze grip op de werkelijkheid kunnen verliezen wanneer onze alertheid verslapt. Het laat precies zien wat een gebrek aan bewustzijn teweeg kan brengen. Hoe een goedbedoelde verzoening in complete chaos verandert. Als beide stellen continu hun aandacht gericht hadden op het vinden van een creatieve oplossing, dan zou het vast bij een enkele espresso zijn gebleven...

Carnage heeft een sterrencast waarin alle acteurs waanzinnig in hun onsympathieke rollen schitteren. Verder is de verfilming heel trouw gebleven aan het frame van het originele toneelstuk waar het witte doek het theater wordt. 

Regie: Roman Polanski
Draait nu in filmhuizen
Trailer:

Social media