Rita interviewt: Rachelle Eerhart

$article/block[@lang=$lang]/name

Rita interviewt: Rachelle Eerhart
'De planeet kan mij heel veel schelen, maar ik wil in de eerste plaats een goed leven hebben', aldus de initiatiefneemster van de eerste Nederlandse No Impact Week (7 t/m 14 november).

Rita interviewt: Rachelle Eerhart

Robert Nieuwland
Robert  Nieuwland

Dit artikel is herhaald vanwege onze jaarlijkse 'winterstop'. Het werd eerder geplaatst op 28 oktober 2010.

Rachelle Eerhart (29) organiseert samen met Desiree Beeren de eerste Nederlandse No Impact Week (7 t/m 14 november), een spin-off van het project - en de gelijknamige documentaire - ‘No Impact Man’, waarin de New Yorkse yup Colin Beavan en zijn gezin er een jaar lang alles aan deden om zo min mogelijk schade aan het milieu te veroorzaken. Beavan ontdekte dat leven zonder veel spullen en comfort grote voordelen heeft en ook Rachelle ziet ‘No Impact’ als een verrijking, in plaats van een beperking van haar leven.

 

Waarom raad je mensen aan mee te doen met No Impact Week?
“Ik heb ooit tijdens mijn studie een paper geschreven over het onderwerp ‘groene filosofie’, waarin ik beargumenteerde dat ook zónder energie- en klimaatcrisis, het goed is als mensen eens nadenken over hun levensstijl. Om zichzelf de vraag te stellen waarvan ze gelukkig worden, wat voor hen belangrijk is. Ik denk namelijk dat de spullen die we kopen  - en de stoffen die we daarmee natuurlijk aan de aarde onttrekken - ons vaak helemaal niet gelukkiger maken. Materiële welvaart beperkt ons vaak juist in het leiden van een gelukkig leven. Kortom: meer, meer, meer maakt niet altijd gelukkig(er). De NIW gaat niet alleen over eten of energie, ook over afval verminderen, de fiets nemen in plaats van de auto, etc.”


Hoe heb je dat zelf ondervonden?
“Vorig jaar heb ik zelf meegedaan aan de Amerikaanse No Impact Week en sindsdien ben ik meer bezig met waar ons eten vandaan komt. In maart ben ik daarom met een cursus moestuin begonnen en twee maanden later had ik mijn eigen moestuin in de voortuin van een groot pand waar kunstenaars wonen en werken. Ik heb ze gewoon gevraagd of het ok was dat ik daar groenten ging verbouwen en ze vonden het prima. Ook de mensen in de buurt vonden het leuk en kwamen regelmatig langs om te kijken. Soms gaf ik iemand een courgette en dan kreeg ik een fles wijn terug en ze hielden de tuin voor me in de gaten als ik er niet was. Dat allemaal bij elkaar, is voor mij een hele leuke en belangrijke ervaring geweest.”

Want als je gewoon al je boodschappen bij AH was blijven doen, had je deze ervaring nooit gehad.
“Precies, het is een onwijze verrijking van mijn leven. Ik heb bovendien geleerd hoe dingen groeien en wat onze connectie met de natuur is. Het is geweldig om te zien dat er uit een zaadje een courgette groeit, waarin weer een zaadje zit waarmee je een nieuwe courgette kunt zaaien. En ik eet nu gezonder dan voorheen.”

Ga je nooit meer naar de AH?
“Jawel, want ik ben ook een gemaksdier en de natuurwinkel is me net te ver weg. Maar ik koop minder voorbewerkte producten, veel meer vers.”

Wat vond je, toen je vorig jaar zelf meedeed aan No Impact Week, het moeilijkst?
“Dat alles verpakt is. ALLES IS VERPAKT! Op de maandag van NIW, spreek je met jezelf af de rest van de week zo min mogelijk afval te produceren. Dat betekent dat je vrijwel niets meer in de supermarkt kunt kopen. Ik werkte vorig jaar nog als adviseur voor de ondernemingsraad
bij TNT; tijdens de lange vergaderingen die we daar voerden, stonden er altijd schalen met per stuk verpakte koekjes op de tafel en daar soms lag er aan het eind van zo’n vergadering een hele berg papiertjes voor mijn neus. Ook dat mocht in die week niet. (Lachend) Waar geen enkel dieet in slaagde, kreeg No Impact Week wel voor elkaar!”

Maar toen was de week om en....?
“Die week is maar een week. En iedereen haalt er iets anders uit. Voor mij was dat vooral het besef dat als ik de dingen eens totaal anders aanpak, dat daar hele leuke ervaringen uit voort kunnen komen, zoals die moestuin. Je moet de week niet zien als manier om je leven compleet te veranderen, maar als een project, een onderzoek naar je eigen leven.”

Je doet de organisatie van de Nederlandse NIW vrijwillig. Wat drijft je daarin?
“Colin Beavan, de echte No Impact Man uit New York, heeft mij laten zien dat juist hele kleine, simpele dingen je leven leuker kunnen maken. In het boek van No Impact Man zit een stukje waarin Colin met zijn dochtertje Isabella ergens naartoe moet, maar omdat ze net in de fase zitten dat ze helemaal geen gebruik mogen maken van taxi’s, bussen en metro, gaan ze lopen. Hij heeft Isabella op z’n schouders en het begint te regenen, dus hij houdt een paraplu boven haar hoofd. Maar zij begint te huilen. Wat blijkt? Isabella vindt het veel leuker om de regen te voelen en nat te worden.

Dat vind ik een heel mooi voorbeeld van hoe de week je leven kan verrijken. Het heeft mij geïnspireerd om een stapje terug te doen in mijn haastige leven en te genieten van hele simpele dingen, zoals met mijn nichtjes spelen. Het lijkt me mooi als andere mensen dat ook ervaren, of juist iets heel anders ontdekken, waarmee ze hun leven leuker kunnen maken.”

Maar als je een drukke baan hebt, je vrienden af en toe wilt zien en misschien ook een gezin hebt, ontkom je toch bijna niet aan die haast? Is een ‘low impact leven’ wel realistisch voor young potentials
?
“Het grappige is: voor mij staat het milieubewuste aspect van low impact op de tweede plaats. De planeet kan mij heel veel schelen, maar ik wil in de eerste plaats een goed leven hebben. En ik heb ontdekt dat dat voor mij betekent dat het tempo wat lager ligt. Dus als je het hebt over die high potentials... dan denk ik dat No Impact ze bewuster kan maken van wat ze willen in hun leven, wat ze het belangrijkst vinden. Misschien ontdekken ze wel dat ze minder nodig hebben dan ze dachten en maken ze daardoor andere keuzes in hun carrière.”


Is dat bij jou ook gebeurd?
“Mijn ervaringen hebben me vooral laten zien hóe ik carrière wil maken, welke richting ik op wil. Ik heb altijd heel veel verschillende dingen gedaan, zonder echt te weten wat ik echt wilde doen. Tot eind augustus heb ik bij TNT gewerkt. Het verlengingscontract, met nette arbeidsvoorwaarden en alles erop en eraan, lag al klaar, toen ik besloot het niet te doen. Ik had nog geen nieuwe baan, maar was inmiddels bezig met die moestuin en de organisatie van NIW speelde al een beetje, dus ik voelde dat ik in een nieuwe richting werd gedreven. De week nadat ik was gestopt, vond ik in mijn portemonnee het kaartje van de directeur van IVN, een organisatie die natuur- en milieueducatieprojecten organiseert en daarmee bijdraagt aan een duurzame samenleving. Ik keek op hun site en zag een vacature voor junior projectleider en heb gesolliciteerd. Ik kreeg de baan én 6 weken de tijd om NIW te organiseren. Het voelt alsof het zo heeft moeten zijn.”

Toeval bestaat niet... Geloof je ergens in?
“Ik ben er heel verbaasd over dat het zo is gelopen. En ik ben er heel blij mee. Ik heb ook wel een beetje het gevoel dat ik deze week moest organiseren. Of dat van bovenaf gestuurd is, dat denk ik niet. Maar ik geloof wel dat er een balans hersteld worden, zowel in de wereld als in mensen zelf. Ik mag nu aan een stukje daarvan bijdragen.”

No Impact Week duurt van 7 t/m 14 november. Inschrijven kan op
www.noimpactweek.nl
Na inschrijving ontvang je per mail een handleiding voor de week. Op de website delen deelnemers hun ervaringen tijdens de week.


Houd boeddhisme in beeld, word hier vriend van de BOS

Laatste artikelen

Eco-Dharma: Boeddha als natuuractivist
23-05
Eco-Dharma: Boeddha als natuuractivist
Rupert Marques is niet alleen natuuronderwijzer en beoefenaar van vipassana, maar ook natuuractivist. Met het organiseren van de Wildcamp Retreat combineert hij deze drie bezigheden. Waarom doet hij en dat en hoe gaan boeddhisme en ecologie samen? René van der Stok ging mee op kamp en interviewde Marques.
Dalai lama in september naar Nederland
11-05
Dalai lama in september naar Nederland
De dalai lama komt in september naar Nederland. Op 16 en 17 september geeft hij in Rotterdam Ahoy twee openbare lezingen. De eerste wordt ingeleid met een gesprek tussen de dalai lama en Richard Gere, acteur en voorzitter van International Campaign for Tibet. Tickets zijn nu online te koop.
TV: Raghu Rai – An Unframed Portrait
04-05
TV: Raghu Rai – An Unframed Portrait
Een intiem portret over de gepassioneerde Magnum fotograaf Raghu Rai, de vader van de Indiase fotografie, gezien door de ogen van zijn even ambitieuze dochter Avani Rai. Woensdag 16 mei om 22.40 uur op NPO 2 bij de Boeddhistische Blik..
Boeddhistische culturen: Chinese chants voor Kwan Yin
19-04
Boeddhistische culturen: Chinese chants voor Kwan Yin
Veel westerlingen associëren het boeddhisme als eerste met mediteren. Maar wat doen boeddhisten uit andere culturen? Judith Sudhölter gaat op tournee langs verschillende niet-westerse boeddhistische groepen. In dit eerste deel viert ze de verjaardag van Kwan Yin in de Chinees-boeddhistische Longquan-tempel te Utrecht.
Boekrecensie - The Lost Art of Good Conversation
15-05
Boekrecensie - The Lost Art of Good Conversation
Dat het voeren van een goed gesprek een kunst is, besefte Kitty voor het eerst toen ze net was gestopt met roken. Nu, 21 jaar later, moest ze daar weer aan denken, toen ze het boek "The Lost Art of Good Conversation las, van Sakyong Mipham. Dit is haar recensie.
Symposium over leegte in Amsterdam
04-05
Symposium over leegte in Amsterdam
De westerse filosofen, een paar uitzonderingen daar gelaten, hebben er altijd angst voor gehad. Maar in de boeddhistische filosofie is leegte een, zo niet het centrale begrip. Vrijdagavond 4 mei in Arti et Amicitiae in Amsterdam. Met Melissa Tun Tun, Bruno Nagel en Thomas van Huut
Subsidie voor Belgische Boeddha’s
03-05
Subsidie voor Belgische Boeddha’s
Al sinds 2006 zijn Belgische boeddhisten bezig om als religie door de staat erkend te worden. Waarom is zo’n erkenning nodig en wat zijn de gevolgen? Loes sprak met voor- en tegenstanders.
KFC's Comfort Zone: Een worden met een hartig taartje
12-04
KFC's Comfort Zone: Een worden met een hartig taartje
Meditatie is blijkbaar zo mainstream geworden dat het zelfs de aandacht trekt van grote adverteerders. Goed nieuws, of het begin van het einde? Een analyse van Rod Meade Sperry.

Pagina 1 | 2 | 3 | .. | 116