Themaweek 'Consuminderen': 12 Uur eerder...

$article/block[@lang=$lang]/name

Themaweek 'Consuminderen': 12 Uur eerder...
Met het doel te weten hoe het aan de andere kant van de wereld eraan toe gaat met het consuminderen, doet Jacinta verslag vanuit Nieuw-Zeeland...

Themaweek 'Consuminderen': 12 Uur eerder...

Jacinta Aalsma
Jacinta  Aalsma


Jacinta heeft besloten haar hart te volgen naar Nieuw-Zeeland, waar haar vriend vandaan komt en woont. Op Bodhitv.nl zal ze regelmatig verslag doen van dit avontuur. Dit keer schrijft en vraagt ze over 'comsuminderen'...

Nieuw-Zeeland is een duur land en heeft te kampen met een behoorlijke braindrain. Veel hoogopgeleiden verlaten het land om te werken in Australië of Engeland, omdat daar de salarissen aanzienlijk hoger zijn. Nieuw-Zeeland trekt op zijn beurt ook veel immigranten aan uit Europa en Azië. Consumeren blijkt niet zaligmakend; natuur, ruimte en rust zorgen ook voor bevrediging, lijkt een logische conclusie.

Wat bevredigt mij eigenlijk? Hoe milieubewust ben ik en wil ik zijn? Zijn Kiwi’s wel zo groen als ze pretenderen te zijn? Allemaal vragen die mij als nadenkend nieuwsgierig persoon bezig houden. Ik leg ze voor aan Ina en Piet van Dijk, en Erwin Lammers, drie Nederlanders die ik hier heb leren kennen...

Ina en Piet van Dijk (Hawera, Nieuw-Zeeland): “We zijn er zeker wel mee bezig, maar je wilt ook niet in de kou en in het donker zitten.”

'Ik ben mij er erg van bewust, maar soms heb je niet heel veel keuze'Ina van Dijk: “In Nederland was ik veel meer bezig met consuminderen. Ik at vegetarisch, fietste veel en kocht bij voorkeur biologische en/of ecologisch producten. Hier in Nieuw-Zeeland had ik weinig keus. Vlees was een van de weinige goedkope producten waar ik onze vriezer mee kon vullen. We hadden onze eigen boerderij, wat betekende gratis yoghurt, melk en vlees. Biologisch boeren was niet rendabel. Fietsen is nauwelijks te doen door de grote afstanden. Zuinige auto’s waren slecht verkrijgbaar en voor ons financieel niet haalbaar. Ik ben mij er erg van bewust, maar soms heb je niet heel veel keuzes. Als je jong bent, ben je misschien meer ideologisch bezig, vooral als je in Nederland woont. Hier is zoveel ruimte. De noodzaak om te consuminderen is dan minder. Je kunt hier niet van A naar B op de fiets en het openbaar vervoer is heel beperkt. We hebben twee auto’s. Je moet haast wel. Het hangt ook af van je financiële situatie. Als je teveel consumindert hebben andere mensen geen werk meer. Dat is op zich ook waar.” 

'Ik doe wel aan consuminderen, als ik maar niet te veel hoef in te leveren' Piet van Dijk: “Er zijn nu ook zeker aspecten te noemen waarin we wel degelijk bezig zijn met consuminderen. We hebben spaarlampen. We eten vlees in beperkte mate.  We hebben de handdoeken verwarmers uitgezet, omdat die stroom vreten. We gebruiken de droger weinig. We hangen de was buiten op of binnen als de kachel aan staat. We willen wel alles natuurlijk doen als we kunnen. We hebben nog steeds dezelfde vloerbedekking en gordijnen. In onze tuin behandelen we het onkruid met biologische middelen. We hebben onze eigen groentetuin en composthoop en scheiden ons afval. In de keuken hebben we bewust alleen koud water. Warm water hebben we alleen in de badkamer, omdat dit een groot verschil maakt in elektriciteitsverbruik. Aan de andere kant hebben we weer wel een spabad en zwembad in de tuin. Bijna iedereen hier heeft een spabad. Dat is heel normaal in Nieuw-Zeeland. Ik doe wel aan consuminderen, als ik maar niet te veel hoef in te leveren.”

Ina van Dijk: “Wat wil je ervoor inleveren is dan de vraag? Nieuw-Zeeland is een groot land met weinig mensen. Je zit hier op een eiland, dus je neemt al gauw het vliegtuig als je op vakantie gaat. We krijgen veel voorlichtingsblaadjes over stroomverbruik. Op die manier wordt je wel geholpen door de overheid of in ieder geval aangemoedigd. Alle elektrische producten hebben stickers met het zuinigheidsniveau en voor spaarlampen wordt  regelmatig geadverteerd. Biologisch eten is hier vaak  duur. Of misschien hebben mensen in Nederland er meer voor over. Producten zijn hier al zo schoon. Met het vlees dat je koopt is weinig gebeurd.”

Erwin Lammers (Auckland, Nieuw-Zeeland): “Ik vind wel dat ik op een bepaalde manier consuminder, maar van een andere kant ook niet. Laat ik mij eerst eens focussen op de aspecten in mijn leven waarin ik wel consuminder. Ik koop niet echt dingen die ik niet nodig heb en ik kijk vooral naar lokale producten en seizoensgroenten. Ook probeer ik geen impulsieve aankopen te doen. Als ik echt iets wil of nodig heb, zoek ik het goed uit en denk ik er heel goed over na. Ik probeer bewust weerstand te beiden tegen de weggooimaatschappij. Ik koop bijvoorbeeld bij voorkeur kwaliteitsproducten die twintig jaar meegaan. Ik trek niet elke dag schone kleren aan. Mijn sokken draag ik soms drie dagen, waardoor ik niet te vaak hoef te wassen. Ik kweek ook mijn eigen groenten in mijn tuin en eet vlees met mate. Daarnaast kijk ik niet veel televisie. Daardoor laat ik mij minder beïnvloeden door de media.

Ik heb ook aspecten in mijn leven waarin ik minder bezig ben met consuminderen en meer met consumeren. Ik vind het bijvoorbeeld belangrijk dat ik kan ontspannen en mijn hobby’s kan uitoefenen, zoals vissen. Daar geef ik veel geld aan uit en ben ik niet zo milieubewust bezig. Ik ga graag met de motorboot de zee op. Met een roeibootje zou het vissen voor mij vooral hard werken zijn en minder ontspannend. Ook rijd ik niet een energie zuinige auto, omdat het te veel kost en ik veel rijd. Het is dan een afweging met comfort en functie. In Nieuw-Zeeland zijn de afstanden groot, dus rijd je relatief veel auto.

Ik heb wel het gevoel dat de aarde niet eeuwig zo door kan gaan. Ik heb in Nederland negen jaar in een woongroep gewoond, waar ik veel heb geleerd en waardoor ik milieubewuster ben geworden. In Nieuw-Zeeland lijkt men minder te zijn geconfronteerd met milieuvervuiling. Toen ik als kind in Nieuw-Zeeland opgroeide, werd de afval nog op een grote hoop in de grond gestopt met een laag zand erboven. Er is hier veel ruimte. Dus als we een gifpark creëren, gaan we gewoon ergens anders naar toe.  Nieuw-Zeeland heeft ook niet de economie om veel te investeren in de wetenschap rondom milieu. Nieuw-Zeeland zou begeleid moeten worden door de sterkere meer ontwikkelde landen.”

Jacinta zelf

En wat mezelf betreft... Laten we met de bevrediging beginnen. Als ik heel eerlijk ben, moet ik toegeven dat uiterlijk vertoon, mij vaak niet de bevrediging en voldoening geeft waar ik naar verlang. Na afscheid te hebben genomen van mijn drukke Nederlandse stadsleven, besef ik opnieuw dat ik intens kan genieten van de natuur, buiten zijn, rust en vrijheid. Het brengt mij weer terug naar mijn kindertijd. De tijd waarin ik vele zomers buiten doorbracht, in bomen klom, hutten bouwde en heerlijk vies en nat werd. Simpelheid laat mij stralen. Ik geniet enorm van een picknick langs een stromend beekje met zelf meegebrachte boterhammen. Ik word blij als ik zelf een maaltijd in elkaar mag toveren en lekker op de grond mijn maaltje op mag smikkelen. Ik voel mij een gezegend mens als ik alweer wakker word naast mijn lief. En oh wat ga ik stralen als ik een lief kaartje ontvang van mijn tweelingzus en mijn ouders uit het verre Nederland.

In Nederland beschouwde ik mijzelf als gematigd milieubewust. Afval scheiden was een must, eten weggooien not done en lichten of kachels laten branden, kwam een enkele keer voor. Bij voorkeur koop ik milieuvriendelijke producten, zover mijn portemonnee dat toelaat. Nieuw-Zeeland heeft een vrij groene uitstraling. Veel van de stroom wordt dan ook op een natuurlijke wijze opgewekt. Consumeren is duur en wordt daarom automatisch beperkt. Plastic flessen en -verpakkingen en aluminium blikken worden keurig apart opgehaald. Het scheiden van GFT-afval is hier tot mijn verbazing niet gangbaar. We overwegen een compostbak aan te leggen, want helemaal goed voelt het voor ons niet. Je koopt hier ‘pre-paid rubbish bags’. Je betaalt dus vooraf ‘afvalbelasting’ door de hoeveelheid vuilniszakken die je gebruikt. Een stimulans om je hoeveelheid afval te beperken. Jammer genoeg is dit ook de reden dat sommige mensen hun afval in de natuur dumpen. Kleren worden hier over het algemeen koud gewassen, iets waar ik nog erg aan moet wennen. Milieuvriendelijk inderdaad, maar je kleren worden hier ook minder schoon van. Wat ik erg waardeer is het feit dat veel Nieuw-Zeelanders zelf hun groente, fruit en kruiden verbouwen, ruimte genoeg! Ook wij gaan ons er aan wagen en beginnen met een paar tomatenplanten.  

Een groot minpunt wat betreft het milieu, is het autogebruik. In Nederland, heb ik nooit een auto in mijn bezit gehad en ook nauwelijks auto gereden. Hier kun je niet zonder. De afstanden zijn enorm en het heuvelachtige landschap maakt boodschappen op de fiets tot een lastige opgave. Dus ook ik moet er hier aan geloven en krijg van mijn vriend de nodige autorijlessen en instructies. Opvallend is dat er relatief weinig aandacht wordt geschonken aan energiezuinige auto’s. Benzine was hier in het verleden enorm goedkoop, maar ook hier zijn de prijzen flink gestegen. De overheid schenkt veel aandacht aan de alcohol en sigaretten consumptie. Beide zijn door de accijns behoorlijk prijzig. Ik vraag mij af of het echt helpt, want drinken kunnen ze hier goed. In meer afgelegen gebieden is er weinig tot niets te beleven voor de jeugd, alcohol lijkt dan een van hun weinige pleziertjes te zijn.

Zowel Nederland als Nieuw-Zeeland hebben hun plus- en minpunten wat betreft hun milieubeleid. Als individu heb je zelf de keuze in hoeverre jij milieuvriendelijk wilt zijn en bewust wilt consumeren. Balans is voor mij het toverwoord. Balans tussen materiële begeertes, menselijk comfort en genieten. Als mens op de aarde ben je bij voorbaat een ‘vervuiler’, dat staat vast. Maar je kunt wel stilstaan bij overdadig en onnodige vervuiling. Ik ben er van overtuigd dat, als ieder mens wat bewuster consumeert en leeft, dit grote positieve effecten heeft op de wereld.

You do make a difference!

Houd boeddhisme in beeld, word hier vriend van de BOS

Ook interessant

header_shenpa.png

Ik ga op reis en neem mee: shenpa


De meeste mensen gaan op reis voor het avontuur of om te relaxen. Vooral dat laatste daar is Jan niet zo goed in. Toch pakt hij zijn koffers om een week lang in een klooster te gaan zitten. Al zittend komt hij er een oude bekende tegen: zichzelf.

Nog interessanter

Laatste artikelen

Eco-Dharma: Boeddha als natuuractivist
23-05
Eco-Dharma: Boeddha als natuuractivist
Rupert Marques is niet alleen natuuronderwijzer en beoefenaar van vipassana, maar ook natuuractivist. Met het organiseren van de Wildcamp Retreat combineert hij deze drie bezigheden. Waarom doet hij en dat en hoe gaan boeddhisme en ecologie samen? René van der Stok ging mee op kamp en interviewde Marques.
Dalai lama in september naar Nederland
11-05
Dalai lama in september naar Nederland
De dalai lama komt in september naar Nederland. Op 16 en 17 september geeft hij in Rotterdam Ahoy twee openbare lezingen. De eerste wordt ingeleid met een gesprek tussen de dalai lama en Richard Gere, acteur en voorzitter van International Campaign for Tibet. Tickets zijn nu online te koop.
TV: Raghu Rai – An Unframed Portrait
04-05
TV: Raghu Rai – An Unframed Portrait
Een intiem portret over de gepassioneerde Magnum fotograaf Raghu Rai, de vader van de Indiase fotografie, gezien door de ogen van zijn even ambitieuze dochter Avani Rai. Woensdag 16 mei om 22.40 uur op NPO 2 bij de Boeddhistische Blik..
Boeddhistische culturen: Chinese chants voor Kwan Yin
19-04
Boeddhistische culturen: Chinese chants voor Kwan Yin
Veel westerlingen associëren het boeddhisme als eerste met mediteren. Maar wat doen boeddhisten uit andere culturen? Judith Sudhölter gaat op tournee langs verschillende niet-westerse boeddhistische groepen. In dit eerste deel viert ze de verjaardag van Kwan Yin in de Chinees-boeddhistische Longquan-tempel te Utrecht.
Boekrecensie - The Lost Art of Good Conversation
15-05
Boekrecensie - The Lost Art of Good Conversation
Dat het voeren van een goed gesprek een kunst is, besefte Kitty voor het eerst toen ze net was gestopt met roken. Nu, 21 jaar later, moest ze daar weer aan denken, toen ze het boek "The Lost Art of Good Conversation las, van Sakyong Mipham. Dit is haar recensie.
Symposium over leegte in Amsterdam
04-05
Symposium over leegte in Amsterdam
De westerse filosofen, een paar uitzonderingen daar gelaten, hebben er altijd angst voor gehad. Maar in de boeddhistische filosofie is leegte een, zo niet het centrale begrip. Vrijdagavond 4 mei in Arti et Amicitiae in Amsterdam. Met Melissa Tun Tun, Bruno Nagel en Thomas van Huut
Subsidie voor Belgische Boeddha’s
03-05
Subsidie voor Belgische Boeddha’s
Al sinds 2006 zijn Belgische boeddhisten bezig om als religie door de staat erkend te worden. Waarom is zo’n erkenning nodig en wat zijn de gevolgen? Loes sprak met voor- en tegenstanders.
KFC's Comfort Zone: Een worden met een hartig taartje
12-04
KFC's Comfort Zone: Een worden met een hartig taartje
Meditatie is blijkbaar zo mainstream geworden dat het zelfs de aandacht trekt van grote adverteerders. Goed nieuws, of het begin van het einde? Een analyse van Rod Meade Sperry.

Pagina 1 | 2 | 3 | .. | 116