Login

Jeroen leest: 'Fuck it'

$article/block[@lang=$lang]/name

Jeroen leest: 'Fuck it'
Parkin beschrijft in zijn boek een reeks aan effecten die het volledig uitspreken van de woorden ‘Fuck it’ kunnen hebben. Een effect is dat we toegeven aan het leven.

Jeroen leest: 'Fuck it'

Jeroen Maas
Jeroen  Maas


“Al weer een hele tijd terug moest ik een korte lezing houden voor een groep zenstudenten. Ik had me ervoor opgeven en dacht het wel relatief makkelijk aan te kunnen. Tot daar het moment zich aandiende. Mijn lichaam begon zenuwachtige trekjes te vertonen, twijfels rezen op, ik wist niet meer welke weg ik op moest gaan. Kortom, compleet in de war...
Mijn zenleraar aanschouwde dit alles, gaf me een schouderklop en fluisterde in mijn oor: ‘Fuck them’. Ik ervaarde een schok en stond meteen weer met beiden voeten op de grond. Fuck them, fuck them. Inderdaad! Fuck them! Ik voelde me bevrijd, de energie barstte uit mijn fysieke lichaam en een glimlach van vertrouwen deed mij stralen. Heel mijn wezen ervaarde dat ik niets kon verliezen. De lezing ging daarna prima en ik kon alle moeilijke vragen beantwoorden. De toehoorders ervaarden veel warmte, terwijl ik ze letterlijk vervloekt had. Dit is me altijd bijgebleven. Ik ben daarna nog vaak gaan zitten in meditatie, heilig op een kussentje, terwijl ik tegen alles Fuck it zei. Natuurlijk spreek ik het niet hardop uit en ben ik zeker niet de hele dag fuck it aan het zeggen tegen alles wat ik tegenkom. Dat zou wat destructief zijn. Maar als training en hulpmiddel kan het zeker niet kwaad.”

John Parkin heeft in 2008 een heel boek geschreven over de helende kracht van de woordjes ‘fuck it’. Dit jaar is het boek vertaald in het Nederlands. Gelukkig nog wel met de krachtige titel Fuck it. Parkin bestudeert en beoefent al meer dan twintig jaar westerse en oosterse wijsheid. Bidden, monnikengezang en mediteren zijn hem niet vreemd. Het is hem met de paplepel ingegoten. Zijn vader was een anglicaans priester. Vele beoefeningen en studies verder leidt hij nu retraitecentrum in Italië, schrijft over fuck it, zegt dan fuck it en ligt aan het zwembad. Dit komt bij mij en waarschijnlijk bij meer mensen wat simplistisch over. Want religie, spiritualiteit moet toch zwaar en moeilijk zijn? De beoefening kan toch niet louter bestaan uit fuck it zeggen? Volgens Parkin kunnen we het in ieder geval proberen.Kijk wat het met je doet. Gebeurt er niets dan kun je altijd de Universiteit van Fuck it in Urbino (Italië) aanschrijven.

Het effect van Fuck it zeggen

Parkin beschrijft in zijn boek een reeks aan effecten die het volledig uitspreken van de woorden ‘Fuck it’ kunnen hebben. Een effect is dat we toegeven aan het leven. We beginnen mee te bewegen op de golven van het leven. Wanneer we de moed kunnen opbrengen om dingen los te laten, minder graag te willen, minder te streven en minder hard te werken dan gebeurt er volgens Parkin iets wonderbaarlijks:

“Dan krijgen we heel vanzelfsprekend wat we vanaf het begin al wilden, maar dan zonder ons er voor in te spannen .”

Om even een zen uitspraak erbij te pakken: Om te krijgen wat je wilt, moet je het niet langer willen. Ieder vorm van wensen en streven behelst een vorm van spanning. Wanneer je de wens laat voor wat die is, dan verdwijnt de spanning. De ontspanning die daarvoor in de plaats komt heeft de neiging om goede dingen aan te trekken. Parkin gebruikt hierbij in zijn boek een metafoor van kinderen. Wanneer je stopt zoveel voor je kinderen te willen (bijvoorbeeld de beste van de klas zijn en uitblinken in sport), wanneer je die wensen écht opgeeft en je kind zijn gang laat gaan, dan ervaart je kind absolute vrijheid. In deze vrijheid gaan ze uitblinken in alles waar ze hun aandacht op richten. Je krijgt wat je wilt, omdat je het niet meer wilt. Zeg fuck it en het leven zal je overladen met zegeningen.

Een ander effect dat Parkin beschrijft is het effect op de geest. Weer pakt hij daarbij het metafoor van het kind erbij. Een jong kind dat speelt. Ik denk dat we allemaal wel dit beeld in ons hoofd kunnen halen. Als je een kind ziet spelen dan zie je dat ze leven in het wonder van het bestaan. Alles is nieuw en fascinerend. Ze genieten net zoveel van het papiertje als van het cadeau en net zoveel van een lekkende kraan als van een meertje. Er zijn in het hoofdje van het kind geen regels over wat goed en slecht is of wat beter dan iets anders is. Er wordt daar niet over nagedacht. Dingen gebeuren gewoon. Wij als grote volwassen daarentegen redeneren, selecteren en filteren. We hebben de neiging om alle ‘gewone’ dingen uit te filteren ten gunste van wat bijzonder of ongebruikelijk is. Het gevoel van los zand onder je voeten, wind in je gezicht. Dit alles verdwijnt van ons lijstje van dingen die we waarderen en in plaats daarvan gaan we voor de ‘bijzondere’ gebeurtenissen als vakanties, theater of een maaltijd in een restaurant. Wanneer je fuck it zegt valt alles in duigen. Alles heeft ineens geen betekenis meer. Parkin beschrijft dan:

“Als wat belangrijk is zijn waarde verliest, gaat opeens de wereld weer open.”


Alle afzonderlijke dingen hebben dan iets wat je kunt waarderen. Alles is mooi en prachtig. Je bent ‘wakker’. Door fuck it te zeggen keer je terug naar en natuurlijker staat, waar dingen er niet zoveel toe doen maar gewoon ontzettend mooi zijn.

Tot slot                                                                                                                     

Volgens Parkin is fuck it zeggen de ultieme spirituele handeling. Zoals hij zelf zegt:
“Je geeft je over, laat los, biedt geen weerstand meer en laat je ontspannen meevoeren door de natuurlijke loop van het leven (ook wel bekend als Tao, God, etc.).” 

Fuck it
is volgens de schrijver de perfecte westerse uitdrukking van oosterse ideeën over loslaten, je overgeven, en je gehechtheid minder stevig te maken. Zeg fuck it tegen het weer, hoe het weer ook is. Ga bij het vuur zitten als het koud en absorbeer de zon zodra die zich laat zien. Klagen over het weer heeft geen enkele zin. Je kunt er immers niets aan doen. Je moet vandaag doen met wat je krijgt. Zeg ook fuck it tegen alle pogingen om anders te zijn dan je op dit moment bent. Want zegt de Parkin:

“Als je jezelf accepteert, precies zoals je bent, dan heeft dat een geweldig neveneffect: je gaat anderen ook accepteren zoals ze zijn.”


Zeg gewoon overal fuck it tegen. Met heel je hart. Een prachtige filosofie met heel veel mooie voorbeelden. Maar wat als een naaste van je sterft? Om even wat hard stuff erin te gooien. Zeg je dan fuck it tegen het sterven, de pijn, de angst om door te leven zonder die persoon? Het boek geeft hiervoor weinig handreikingen. Fuck it zeggen zou mijns inziens wel kunnen helpen. Je hoeft en kunt niet 24 uur per dag in verdriet verkeren. Laat de pijn je niet absorberen. Maar alles bagatelliseren lijkt me ook niet bevorderlijk voor je heelproces. Je hebt ook wat de verwerken. Door overal fuck it tegen te roepen ontstaat het gevaar dat overwerkte zaken in geheime laatjes worden verstopt. Als zo’n laatje dan vroeg of laad openspringt, heb je een probleem. Dat zal namelijk niet erg gecontroleerd gaan. Maar ach, fuck it, het boek is wat extreem neergezet maar biedt wel een leuke en relativerende aanvulling op al die ‘spirituele’ hulpboeken. Dus sluit maar eens je ogen na het lezen van deze zin, ontspan, haal een keer diep adem en roep bij de uitademing in je zelf fuuuuuucccckkk iiiiittttttt!!!!

Auteur
: John Parkin
ISBN:
978902596099                                                                                   
Uitgeverij: Ten Have    
Jaar: 2011                                                                                                       
Prijs
: € 14,95                                                                                                    
Uitvoering
: gebonden, 220 pag.                                                                                  
Website: www.thefuckitway.org 

Ook interessant

header-2.jpg

Jeroen leest: het experimentator effect


We gaan naar school of naar het werk. We komen thuis en eten. We gaan sporten of op de bank zitten. En zo gaat het maar door, week in week uit. We leven in patronen. Maar waarom eigenlijk en hoe bewust kiezen we onze routines?

Nog interessanter

Laatste artikelen

Vukeleku! Word wakker met de VU: Vergankelijkheid - vloek of zegen?
17-07
Vukeleku! Word wakker met de VU: Vergankelijkheid - vloek of zegen?
"Mijn ogen vielen direct op de persoon die Ethiopische maaltijden serveerde. Zijn ogen zo groot en donker, ik kon er Afrika in zien."
Out of my head
03-07
Out of my head
Antoinette rijdt rondom de berg Ararat en gaat daar volledig in op..
Eigenwijze monnik in antikraakpand
26-06
Eigenwijze monnik in antikraakpand
Maarten gaat een jaar als monnik leven, midden in het tumultueuze centrum van Rotterdam. "Waarom niet hier, dat kan toch ook?"
Tushita, Tibetaans juweel in de Himalaya. Deel 2: alleen samen
23-06
Tushita, Tibetaans juweel in de Himalaya. Deel 2: alleen samen
Mariëlle vertelt verder over Tushita. Ze duikt in haar eigen geest en ontmoet euforie en grote eenzaamheid.
Vukeleku! Word wakker met de VU: BFF's
14-07
Vukeleku! Word wakker met de VU: BFF's
"We waren twee van die meisjes met een vriendschapskettinkje om de hals. Toen ik ging verhuizen realiseerden we ons dat onze vriendschap nooit meer dezelfde zou zijn."
Awake: mediteren met Sogyal Rinpoche
30-06
Awake: mediteren met Sogyal Rinpoche
De olijke Tibetaanse leraar Sogyal Rinpoche gaf een teaching in de RAI, die werd afgesloten met drankjes en dansjes bij DJ Isis. Bodhitv was erbij.
Interview Joan Halifax: ‘Ik ben geboren met een missie!’
25-06
Interview Joan Halifax: ‘Ik ben geboren met een missie!’
Van sociale media tot sociale actie: roshi Joan Halifax doet het allemaal. Aan de vooravond van de BOS BoeddhaDag: een interview over de toekomst van het boeddhisme, over wanhoop en engagement. ‘Ik denk dat activisme de ultieme vorm van boeddhisme is.’
Lessen zonder leraar
19-06
Lessen zonder leraar
Harm interviewt Dhiraj van Rossum, die elke dag lachmeditatie doet in het Vondelpark. Hoewel er altijd mensen aanhaken, wil ze zichzelf geen leraar noemen.

Pagina 1 | 2 | 3 | .. | 86