Login

Jeroen leest: 'Fuck it'

$article/block[@lang=$lang]/name

Jeroen leest: 'Fuck it'
Parkin beschrijft in zijn boek een reeks aan effecten die het volledig uitspreken van de woorden ‘Fuck it’ kunnen hebben. Een effect is dat we toegeven aan het leven.

Jeroen leest: 'Fuck it'

Jeroen Maas
Jeroen  Maas


“Al weer een hele tijd terug moest ik een korte lezing houden voor een groep zenstudenten. Ik had me ervoor opgeven en dacht het wel relatief makkelijk aan te kunnen. Tot daar het moment zich aandiende. Mijn lichaam begon zenuwachtige trekjes te vertonen, twijfels rezen op, ik wist niet meer welke weg ik op moest gaan. Kortom, compleet in de war...
Mijn zenleraar aanschouwde dit alles, gaf me een schouderklop en fluisterde in mijn oor: ‘Fuck them’. Ik ervaarde een schok en stond meteen weer met beiden voeten op de grond. Fuck them, fuck them. Inderdaad! Fuck them! Ik voelde me bevrijd, de energie barstte uit mijn fysieke lichaam en een glimlach van vertrouwen deed mij stralen. Heel mijn wezen ervaarde dat ik niets kon verliezen. De lezing ging daarna prima en ik kon alle moeilijke vragen beantwoorden. De toehoorders ervaarden veel warmte, terwijl ik ze letterlijk vervloekt had. Dit is me altijd bijgebleven. Ik ben daarna nog vaak gaan zitten in meditatie, heilig op een kussentje, terwijl ik tegen alles Fuck it zei. Natuurlijk spreek ik het niet hardop uit en ben ik zeker niet de hele dag fuck it aan het zeggen tegen alles wat ik tegenkom. Dat zou wat destructief zijn. Maar als training en hulpmiddel kan het zeker niet kwaad.”

John Parkin heeft in 2008 een heel boek geschreven over de helende kracht van de woordjes ‘fuck it’. Dit jaar is het boek vertaald in het Nederlands. Gelukkig nog wel met de krachtige titel Fuck it. Parkin bestudeert en beoefent al meer dan twintig jaar westerse en oosterse wijsheid. Bidden, monnikengezang en mediteren zijn hem niet vreemd. Het is hem met de paplepel ingegoten. Zijn vader was een anglicaans priester. Vele beoefeningen en studies verder leidt hij nu retraitecentrum in Italië, schrijft over fuck it, zegt dan fuck it en ligt aan het zwembad. Dit komt bij mij en waarschijnlijk bij meer mensen wat simplistisch over. Want religie, spiritualiteit moet toch zwaar en moeilijk zijn? De beoefening kan toch niet louter bestaan uit fuck it zeggen? Volgens Parkin kunnen we het in ieder geval proberen.Kijk wat het met je doet. Gebeurt er niets dan kun je altijd de Universiteit van Fuck it in Urbino (Italië) aanschrijven.

Het effect van Fuck it zeggen

Parkin beschrijft in zijn boek een reeks aan effecten die het volledig uitspreken van de woorden ‘Fuck it’ kunnen hebben. Een effect is dat we toegeven aan het leven. We beginnen mee te bewegen op de golven van het leven. Wanneer we de moed kunnen opbrengen om dingen los te laten, minder graag te willen, minder te streven en minder hard te werken dan gebeurt er volgens Parkin iets wonderbaarlijks:

“Dan krijgen we heel vanzelfsprekend wat we vanaf het begin al wilden, maar dan zonder ons er voor in te spannen .”

Om even een zen uitspraak erbij te pakken: Om te krijgen wat je wilt, moet je het niet langer willen. Ieder vorm van wensen en streven behelst een vorm van spanning. Wanneer je de wens laat voor wat die is, dan verdwijnt de spanning. De ontspanning die daarvoor in de plaats komt heeft de neiging om goede dingen aan te trekken. Parkin gebruikt hierbij in zijn boek een metafoor van kinderen. Wanneer je stopt zoveel voor je kinderen te willen (bijvoorbeeld de beste van de klas zijn en uitblinken in sport), wanneer je die wensen écht opgeeft en je kind zijn gang laat gaan, dan ervaart je kind absolute vrijheid. In deze vrijheid gaan ze uitblinken in alles waar ze hun aandacht op richten. Je krijgt wat je wilt, omdat je het niet meer wilt. Zeg fuck it en het leven zal je overladen met zegeningen.

Een ander effect dat Parkin beschrijft is het effect op de geest. Weer pakt hij daarbij het metafoor van het kind erbij. Een jong kind dat speelt. Ik denk dat we allemaal wel dit beeld in ons hoofd kunnen halen. Als je een kind ziet spelen dan zie je dat ze leven in het wonder van het bestaan. Alles is nieuw en fascinerend. Ze genieten net zoveel van het papiertje als van het cadeau en net zoveel van een lekkende kraan als van een meertje. Er zijn in het hoofdje van het kind geen regels over wat goed en slecht is of wat beter dan iets anders is. Er wordt daar niet over nagedacht. Dingen gebeuren gewoon. Wij als grote volwassen daarentegen redeneren, selecteren en filteren. We hebben de neiging om alle ‘gewone’ dingen uit te filteren ten gunste van wat bijzonder of ongebruikelijk is. Het gevoel van los zand onder je voeten, wind in je gezicht. Dit alles verdwijnt van ons lijstje van dingen die we waarderen en in plaats daarvan gaan we voor de ‘bijzondere’ gebeurtenissen als vakanties, theater of een maaltijd in een restaurant. Wanneer je fuck it zegt valt alles in duigen. Alles heeft ineens geen betekenis meer. Parkin beschrijft dan:

“Als wat belangrijk is zijn waarde verliest, gaat opeens de wereld weer open.”


Alle afzonderlijke dingen hebben dan iets wat je kunt waarderen. Alles is mooi en prachtig. Je bent ‘wakker’. Door fuck it te zeggen keer je terug naar en natuurlijker staat, waar dingen er niet zoveel toe doen maar gewoon ontzettend mooi zijn.

Tot slot                                                                                                                     

Volgens Parkin is fuck it zeggen de ultieme spirituele handeling. Zoals hij zelf zegt:
“Je geeft je over, laat los, biedt geen weerstand meer en laat je ontspannen meevoeren door de natuurlijke loop van het leven (ook wel bekend als Tao, God, etc.).” 

Fuck it
is volgens de schrijver de perfecte westerse uitdrukking van oosterse ideeën over loslaten, je overgeven, en je gehechtheid minder stevig te maken. Zeg fuck it tegen het weer, hoe het weer ook is. Ga bij het vuur zitten als het koud en absorbeer de zon zodra die zich laat zien. Klagen over het weer heeft geen enkele zin. Je kunt er immers niets aan doen. Je moet vandaag doen met wat je krijgt. Zeg ook fuck it tegen alle pogingen om anders te zijn dan je op dit moment bent. Want zegt de Parkin:

“Als je jezelf accepteert, precies zoals je bent, dan heeft dat een geweldig neveneffect: je gaat anderen ook accepteren zoals ze zijn.”


Zeg gewoon overal fuck it tegen. Met heel je hart. Een prachtige filosofie met heel veel mooie voorbeelden. Maar wat als een naaste van je sterft? Om even wat hard stuff erin te gooien. Zeg je dan fuck it tegen het sterven, de pijn, de angst om door te leven zonder die persoon? Het boek geeft hiervoor weinig handreikingen. Fuck it zeggen zou mijns inziens wel kunnen helpen. Je hoeft en kunt niet 24 uur per dag in verdriet verkeren. Laat de pijn je niet absorberen. Maar alles bagatelliseren lijkt me ook niet bevorderlijk voor je heelproces. Je hebt ook wat de verwerken. Door overal fuck it tegen te roepen ontstaat het gevaar dat overwerkte zaken in geheime laatjes worden verstopt. Als zo’n laatje dan vroeg of laad openspringt, heb je een probleem. Dat zal namelijk niet erg gecontroleerd gaan. Maar ach, fuck it, het boek is wat extreem neergezet maar biedt wel een leuke en relativerende aanvulling op al die ‘spirituele’ hulpboeken. Dus sluit maar eens je ogen na het lezen van deze zin, ontspan, haal een keer diep adem en roep bij de uitademing in je zelf fuuuuuucccckkk iiiiittttttt!!!!

Auteur
: John Parkin
ISBN:
978902596099                                                                                   
Uitgeverij: Ten Have    
Jaar: 2011                                                                                                       
Prijs
: € 14,95                                                                                                    
Uitvoering
: gebonden, 220 pag.                                                                                  
Website: www.thefuckitway.org 

Houd boeddhisme in beeld, word hier vriend van de BOS

Ook interessant

header-2.jpg

Jeroen leest: het experimentator effect


We gaan naar school of naar het werk. We komen thuis en eten. We gaan sporten of op de bank zitten. En zo gaat het maar door, week in week uit. We leven in patronen. Maar waarom eigenlijk en hoe bewust kiezen we onze routines?

Nog interessanter

Laatste artikelen

Twee kanten van dezelfde munt
15-04
Twee kanten van dezelfde munt
In de documentaire 'Zen en de kunst van compassie' die zondag 17 april om 15:30 te zien is op NPO2 probeert de Indiase leraar Ama Samy het boeddhisme met het katholieke geloof te verenigen. Dichterbij huis probeert de Vlaming Peter Baekelmans min of meer hetzelfde te doen.
Hermits
06-04
Hermits
10 april zendt de KRO-NCRV de documentaire Hermits uit, over moderne Chinese kluizenaars. Vijfentwintig jaar geleden vertrok de Amerikaanse schrijver Bill Porter naar het Zhongnan gebergte om moderne Chinese kluizenaars te ontmoeten. Nu keert hij terug.
Lang leve het aspirant-boeddhisme!
15-12
Lang leve het aspirant-boeddhisme!
Ze voelt zich als Bodhitv redacteur soms een beetje een charlatan, tussen al die aanhangers van échte boeddhistische stromingen, die écht mediteren bij een heuse sangha. Loes vindt zichzelf vooral een zoekende bewonderaar van jullie, lieve lezers. En schreef in het kader van Lang Leve Het Boeddhisme deze laatste column.
Ben ik een boeddhist?
10-12
Ben ik een boeddhist?
Wat wreed van Bodhitv’s hoofdredacteur zeg. Vragen of je boeddhist bent of niet. René houdt namelijk niet zo van labeltjes. Maar van die reactie wordt hij zelf dan ook weer moe. “Is iemand eens oprecht geïnteresseerd in wie ik ben, antwoord ik als een pessimistische quasi-intellectueel. Leuk man, boeddhisten.”
TV: Zen en de kunst van compassie
08-04
TV: Zen en de kunst van compassie
De Boeddha kwam uit India, maar het boeddhisme is er zo goed als verdwenen. Jezuïet en zenmeester Ama Samy leidt in het zuiden van India een meditatiecentrum waar westerlingen en Indiërs samen de stilte zoeken. Kijk 17 april om 15:30, bij de KRO-NCRV.
De eerste stap aan een nieuw begin
02-03
De eerste stap aan een nieuw begin
De eerste boeddhistische tv-uitzending bij de KRO-NCRV komt er aan, en er wordt hard gewerkt aan een onafhankelijk Bodhitv.
Vijf redenen waarom ik geen boeddhist ben
15-12
Vijf redenen waarom ik geen boeddhist ben
Ook Annemarie buigt zich in het kader van Lang Leve het Boeddhisme graag over de vraag: ben ik boeddhist? “Eigenlijk vind ik dat kussen waarop ik zit ook al een beetje aanstellerig.”
Boeddhisme: de oplossing voor al uw problemen
08-12
Boeddhisme: de oplossing voor al uw problemen
In Sunny Side of Spirit onderzoekt Sunny Bergman hoe men in niet-westerse culturen omgaat met psychisch leed. Dat zette Loes aan het denken. Geestelijk leed, dat is toch bij uitstek de reden dat mensen boeddhist worden? Tom Hannes, Martine Batchelor en Linda Graham zijn allen boeddhist én therapeut. Wat vinden zij van deze stelling?

Pagina 1 | 2 | 3 | .. | 99