Jacinta in Nieuw-Zeeland: Van kledingfanaat tot vies speels kind

• Auteur: Jacinta Aalsma
• Geschreven op: 31-10-2011
• Reacties: 0
• Waardering: 2,2 Sterren
• Tags:
  • column
  • rust
  • verlangen
  • reizen

Jacinta heeft besloten haar hart te volgen naar Nieuw-Zeeland, waar haar vriend vandaan komt en woont. Op Bodhitv.nl zal ze regelmatig verslag doen van dit avontuur. Dit keer schrijft ze over 'comsuminderen', als smaakmaker voor onze aankomende themaweek...

Een maand alweer in Nieuw-Zeeland. De tijd vliegt. Inmiddels zijn we verhuisd van een schuur naar een eigen appartement, vlakbij het strand. In Nederland heb ik mij ontdaan van veel materiële zaken. Hier hebben wij weer een hoop aangeschaft, waaronder; een stofzuiger, een strijkplank, een boekenkast, een bureau, keukenmateriaal, een wasrek, handdoeken, föhn en yogamatten. Samen met de vele gekregen spullen, is ons huisje nu al aardig gevuld. Ook hebben we al heel wat kilometers met de auto afgelegd over pittoreske wegen ten noorden van Auckland om familie op te zoeken en voor een korte vakantie. Genoeg geconsumeerd dus, afgelopen maand. Ik sta nu even stil bij mijn begeertes en uitgaven...

Nieuw-Zeeland is een duur land. Ik heb nog geen baan en ben ook (nog) geen miljonair. Bewust nadenken over mijn in- en uitgaven is een automatisch gevolg op mijn situatie. De eerste weken schrok ik nogal van het feit dat mijn gepinde stapeltje bankbiljetten zo snel ‘verdween’. Daardoor ging ik meer op de prijzen letten en kwam ik tot het besef dat veel eten en kleding behoorlijk prijzig is. Daarnaast verdien je hier ook een stuk minder in vergelijking met Europa. Nederland is eigenlijk een ongelofelijk rijk land, wat je als Nederlander zelf niet altijd beseft. Nieuw-Zeeland heeft te kampen met een behoorlijke braindrain. Veel hoogopgeleiden verlaten het land om te werken in Australië of Engeland, omdat daar de salarissen aanzienlijk hoger zijn. Nieuw-Zeeland trekt op zijn beurt ook veel immigranten aan uit Europa en Azië. Consumeren blijkt niet zaligmakend. Natuur, ruimte en rust zorgen ook voor bevrediging.

Wat bevredigt mij? Hoe milieubewust ben ik en wil ik zijn? Zijn Kiwi’s wel zo groen als ze pretenderen te zijn? Allemaal vragen die mij als nadenkend nieuwsgierig persoon bezig houden. Laten we met de bevrediging beginnen. Zoals vele vrouwen houd ik van mooie en nieuwe kleren en schoenen. Er ontstond dan ook grote paniek over hoe ik mijn goed gevulde garderobe van Nederland naar Nieuw-Zeeland ging krijgen. Uiteindelijk heb ik twee koffers tot de nok weten te vullen en deze met bijbetaling laten meevliegen naar Auckland. Mijn vriend grapt erop rond dat zijn vriendin 46 kilo’s aan kleding en schoenen heeft meegezeuld. Ach ja, een vrouw kan nooit genoeg kleren hebben, stel ik mijzelf gerust. Voor oude kleren had ik geen ruimte in mijn koffers. Tja, dus sommige van mijn ‘mooie’ kleren zijn gedoemd om oud en vies te worden, want je kunt hier goed vies worden. Zeker na een stevige wandeling in de regen, een vistochtje of na een natuurlijk modderbad. Ik schaam mij zo nu en dan best, als ik weer met mijn uiterlijk bezig ben. Maar ja, voor de man van je dromen, wil je er wel op je best uitzien. Het wordt duidelijk tijd voor een baan, want met een eigen salaris geef ik mijzelf toestemming voor een goede shopsessie.

Maar als ik heel eerlijk ben, moet ik toch toegeven dat uiterlijk vertoon, mij vaak niet de bevrediging en voldoening geeft waar ik naar verlang. Na afscheid te hebben genomen van mijn drukke Nederlandse stadsleven, besef ik opnieuw dat ik intens kan genieten van de natuur, buiten zijn, rust en vrijheid. Het brengt mij weer terug naar mijn kindertijd. De tijd waarin ik vele zomers buiten doorbracht, in bomen klom, hutten bouwde en heerlijk vies en nat werd. Simpelheid laat mij stralen. Ik geniet enorm van een picknick langs een stromend beekje met zelf meegebrachte boterhammen. Ik word blij als ik zelf een maaltijd in elkaar mag toveren en lekker op de grond mijn maaltje op mag smikkelen. Ik voel mij een gezegend mens als ik alweer wakker word naast mijn lief. En oh wat ga ik stralen als ik een lief kaartje ontvang van mijn tweelingzus en mijn ouders uit het verre Nederland.

In Nederland beschouwde ik mijzelf als gematigd milieubewust. Afval scheiden was een must, eten weggooien not done en lichten of kachels laten branden, kwam een enkele keer voor. Bij voorkeur koop ik milieuvriendelijke producten, zover mijn portemonnee dat toelaat. Nieuw-Zeeland heeft een vrij groene uitstraling. Veel van de stroom wordt dan ook op een natuurlijke wijze opgewekt. Consumeren is duur en wordt daarom automatisch beperkt. Plastic flessen en -verpakkingen en aluminium blikken worden keurig apart opgehaald. Het scheiden van GFT-afval is hier tot mijn verbazing niet gangbaar. We overwegen een compostbak aan te leggen, want helemaal goed voelt het voor ons niet. Je koopt hier ‘pre-paid rubbish bags’. Je betaalt dus vooraf ‘afvalbelasting’ door de hoeveelheid vuilniszakken die je gebruikt. Een stimulans om je hoeveelheid afval te beperken. Jammer genoeg is dit ook de reden dat sommige mensen hun afval in de natuur dumpen. Kleren worden hier over het algemeen koud gewassen, iets waar ik nog erg aan moet wennen. Milieuvriendelijk inderdaad, maar je kleren worden hier ook minder schoon van. Wat ik erg waardeer is het feit dat veel Nieuw-Zeelanders zelf hun groente, fruit en kruiden verbouwen, ruimte genoeg! Ook wij gaan ons er aan wagen en beginnen met een paar tomatenplanten.  

Een groot minpunt wat betreft het milieu, is het autogebruik. In Nederland, heb ik nooit een auto in mijn bezit gehad en ook nauwelijks auto gereden. Hier kun je niet zonder. De afstanden zijn enorm en het heuvelachtige landschap maakt boodschappen op de fiets tot een lastige opgave. Dus ook ik moet er hier aan geloven en krijg van mijn vriend de nodige autorijlessen en instructies. Opvallend is dat er relatief weinig aandacht wordt geschonken aan energiezuinige auto’s. Benzine was hier in het verleden enorm goedkoop, maar ook hier zijn de prijzen flink gestegen. De overheid schenkt veel aandacht aan de alcohol en sigaretten consumptie. Beide zijn door de accijns behoorlijk prijzig. Ik vraag mij af of het echt helpt, want drinken kunnen ze hier goed. In meer afgelegen gebieden is er weinig tot niets te beleven voor de jeugd, alcohol lijkt dan een van hun weinige pleziertjes te zijn.

Zowel Nederland als Nieuw-Zeeland hebben hun plus- en minpunten wat betreft hun milieubeleid. Als individu heb je zelf de keuze in hoeverre jij milieuvriendelijk wilt zijn en bewust wilt consumeren. Balans is voor mij het toverwoord. Balans tussen materiële begeertes, menselijk comfort en genieten. Als mens op de aarde ben je bij voorbaat een ‘vervuiler’, dat staat vast. Maar je kunt wel stilstaan bij overdadig en onnodige vervuiling. Ik ben er van overtuigd dat, als ieder mens wat bewuster consumeert en leeft, dit grote positieve effecten heeft op de wereld.

You do make a difference!

Social media