Waarom, vraag ik je – waarom?

• Auteur: Mick Hartman
• Geschreven op: 15-09-2011
• Reacties: 0
• Waardering: 2,7 Sterren
• Tags:
  • verlangen
  • onwetendheid
  • ego

Waarom!?

Waarom, vraag ik je – waarom?

Nee, echt. Serieus.

Waarom bezoek je deze website?
Waarom lees je dit artikel?

Wat doe jij hier?
Wie ben jij?


Waar ben je naar op zoek?
Welke behoefte probeer je op dit moment te bevredigen?
Welk antwoord hoop je te vinden?

Waarom zit jij achter je computer,  op het Internet?

Waar ben jij eigenlijk, nu?

Wat heeft al dit lezen voor zin?
Wat levert dit surfen van website naar website je op?
Wat doe je met deze woorden, wat doen deze woorden met jou?

Nou?

Waarom vind je deze vragen provocerend, confronterend?
Waar komt die weerstand (spanning) vandaan?
Wie is er bang, en voor wat?

Maar hoe kan dat dan? Ben je nog altijd met zijn tweeën?

Doodse stilte…

Vanuit het niets
Zomaar
Opeens

Waarom?

Dat is de paradox van de koan-methode.

Blijven doorvragen
Blijven twijfelen

Steeds dieper doordringen in dit pijnlijke niet-weten
In het totale tekortschieten van je verstand
Tot dit mentale Gestapo-verhoor zo vervreemdend wordt
De begripsmatige geest zo verzadigd van het geen-kant-op-kunnen
Dat spontaan alle interesse vervliegt

In welk antwoord dan ook
en welke vraag dan ook



Dat is gewoon

Ontlading
Opluchting

Geen existentiële verantwoording meer hoeven afleggen
Aan jezelf
Of aan ‘de wereld’

Omdat het verhalen vertellen voorbij is
Wanneer je hoort dat jij niet de stem bent in je hoofd
Maar de ruimte daaromheen
Waardoor alle vragen, en alle antwoorden
Klinken als echo’s van een nieuwsgierig kind
Dat bij het zien van een bodemloze put naar beneden schreeuwt:

“Hallo?”
“Is daar iemand?”

Maar nu herinnert
Elk geluid – je
Aan je ware aard

Zoals het zachte ruisen
In de neerwaartse spiraal
Van een schelp
Je influistert
Dat de zee
Nooit ver weg is
Altijd dichtbij

Het water
Door de golven
Onzichtbaar
Ongrijpbaar
Maar toch transparant aanwezig - voelbaar
Zodra we kopje onder durven gaan
In het gebruis en gespetter van onze verbale sparteling

PS: Nog niet het gewenste effect? Begin gerust van voren af aan, en blijf vooral wat langer doorvragen…
PS 2: In tegenstelling tot Descartes (die alles wat hij wist of dacht te weten betwijfelde en tot de conclusie kwam dat de enige absolute zekerheid die hij had, de ervaring was van het ‘ik denk, dus ik ben’) lijken wij juist te ontdekken ‘ik ben niet wat ik denk’ en ‘pas als er niet meer gedacht wordt over (wie, wat of waarom) “ik ben”, is er bewustzijn (te leven)’. Waarom!?

Waarom, vraag ik je – waarom?

Social media