Essay Mabel: Boksen voor je geloof

• Auteur: Mabel van den Dungen
• Geschreven op: 08-09-2011
• Reacties: 0
• Waardering: 3 Sterren
• Tags:
  • nichiren boeddhisme
  • geloven
  • film

Ik zat laatst naar de Hollywoodfilm ‘The fighter’ te kijken, die nogal wat prijzen heeft gewonnen. De film vertelt het waargebeurde verhaal van de Iers-Amerikaanse bokser Micky Ward, die wordt uitgebuit door zijn white trash familie. Ze laten hem boksen tegen te zware opponenten waardoor Micky, met gevaar voor eigen leven, hun leven financiert.

Op een gegeven moment krijgt Micky een vriendin die wel in hem gelooft, waardoor hij zichzelf ook serieus gaat nemen en wereldkampioen wordt. De essentie van de film is voor mij: als de illusie waar je in gelooft voor jou werkt, geloof dan in de illusie. De film is voor mij een directe parallel naar hoe ik veel mensen zie omgaan met hun geloof, spiritualiteit en boeddhisme. Ze maken er in mijn ogen een troostknuffel van. Als ze echt zouden durven voelen en de werkelijke onmetelijke kracht zouden ervaren, zou het ze alles kunnen geven waar ze maar van durven dromen. Zoals bijvoorbeeld zielenrust en liefde.

PET-scans
Wetenschappelijke experimenten hebben aangetoond dat wanneer je iemand aansluit op een PET-scan en hem of haar naar een beeld laat kijken, er bepaalde delen van de hersenen oplichten. Vervolgens wordt er gevraagd de ogen te sluiten en zich hetzelfde object voor te stellen dat ze net daadwerkelijk hebben gezien. Op de scan is dan te zien dat dezelfde delen van de hersenen oplichten alsof zij werkelijk naar het object kijken. Dan rijzen de vragen: Zien de hersenen? Of de ogen? En wat is werkelijkheid? Is werkelijkheid datgene we met onze hersenen zien of is werkelijkheid datgene wat we met onze ogen zien? De waarheid is dat de hersenen het verschil niet weten tussen wat ze zien in hun omgeving en wat ze onthouden, omdat dezelfde specifieke neurale netwerken in werking zijn. De hersenen verwerken 400 miljard stukjes informatie per seconde, maar slechts 2000 daarvan nemen we bewust op. De opgenomen informatie gaat over de omgeving, ons lichaam en tijd.

Miniatuurfabriek
De hypothalamus is een bepaald gedeelte van onze hersenen. De werking van de hypothalamus lijkt op een miniatuur fabriek. Er worden scheikundige verbindingen gemaakt die overeen komen met zekere emoties die wij ervaren. Die stoffen noemen we peptiden, kleine reeksen aminozuren. Het lichaam maakt in totaal zo’n twintig aminozuren waaruit het lichaam wordt opgebouwd. In de hypothalamus worden peptiden samengevoegd tot bepaalde neuropeptiden of neuronhormonen die corresponderen met de emoties die we dagelijks ervaren. Er zijn dus chemische stoffen voor boosheid, verdriet, wellust. Er is een chemische stof voor elke emotie die we ervaren. Zodra we een bepaalde emotie in ons lichaam ervaren worden door de hypothalamus onmiddellijk peptiden aangemaakt en afgegeven aan het bloed. Zodra ze in ons bloed komen, zoeken ze hun weg door het lichaam. Elke lichaamscel heeft receptoren aan de buitenkant. Eén cel kan duizenden receptoren hebben die in wezen openstaan voor invloeden van buiten. Als een peptide landt op een cel, is het een soort sleutel die past in een slot. Hij hecht zich aan het oppervlak van de receptor. Hij brengt de receptor in beweging alsof hij op een deurbel drukt. Er gaat een signaal naar de cel. Het is tijd om te feesten of het is tijd om te geloven.

Ik geloof dus het is waar
Wanneer je iets gelooft, manifesteer je als het ware je eigen waarheid. Als ik mensen zonder ervaring met het Nichiren boeddhisme  introduceer zeg ik altijd: ‘Probeer het niet te begrijpen, maar ervaar het. Chant gewoon een week vol overgave. Zet er desnoods een duidelijke wens tegenover die je wilt manifesteren. ‘Ik wil meer focus’ of  ‘ik wil een nieuwe liefde’. Een overduidelijk tastbaar bewijs dat als je chant en focust, je die zaken ook daadwerkelijk in je leven kunt manifesteren omdat je er in gelooft. Omdat je ze als het ware al voor je ziet tijdens het chanten, waardoor ze ook in onze werkelijkheid zullen verschijnen. Omdat je hersenen het verschil niet weten wat je ziet met je ogen open en met je ogen dicht.

Chant!
Ik zou iedereen die bezig is zichzelf te ontwikkelen wel willen smeken om eens proberen te chanten, alleen onderzoek van SCP (Rapport Secularisatie en alternatieve zingeving in Nederland) slaat een deuk in mijn  wens.

“Er is geen sprake van een religieuze herleving, ondanks de publiciteit rond nieuwe katholieken, EO-jongeren of het boekenweekthema Mijn God. De ontkerkelijking zet gestaag door. In 2020 zal nog maar 25 procent van de bevolking lid zijn van een kerk, tegenover 40 procent nu. Alleen de aanhang van de islam zal stijgen van 2 naar 7 procent. Daarmee zullen de moslims de tweede godsdienstige stroming van Nederland vormen, na het katholicisme, dat zijn aanhang ziet teruglopen van 20 naar 10 procent. ...De tien meest populaire alternatieve onderwerpen, uitgedrukt in het percentage van de Nederlanders dat er 'zeker' in gelooft. 1. Homeopathie 36,3; 2. Yoga 19,0; 3. Telepathie 17,8; 4. Astrologie 9,3; 5. Reïncarnatie 9,2; 6. UFO's/Buitenaardse beschavingen 8,7; 7. Parapsychologie 5,1; 8. Geneeskrachtige edelstenen 5,0; 9. Handlijnkunde 4,5; 10. Bio-energetica 3,8. Van alle Nederlanders kan 16 procent beschouwd worden als actief zoeker, van wie het gedrag wordt beïnvloed door alternatieve denkbeelden. Nog eens 26 procent toont een zekere interesse, maar geen diepgaande betrokkenheid...

Er ligt hier dus een schone taak voor mij weggelegd om flink te chanten om mijn werkelijkheid zo te krijgen dat heel veel mensen zielenrust vinden bij die geestelijke ontwikkeling die het beste bij ze past. En als dat bij ‘mijn’ chant Nam myoho renge kyo zou zijn, is dat natuurlijk helemaal prachtig. 

Mabel van den dungen is schrijver, journalist en mental coach op boeddhistische principes mabelvandendungen.nl

Social media