Essay Mabel: ‘Pas als je het ziet, weet je dat je hebt gedroomd’
Essay Mabel: ‘Pas als je het ziet, weet je dat je hebt gedroomd’
"Het boeddhisme en het sjamanisme zijn hetzelfde", krijgt Mabel van een mysterieus figuur te horen. Haar onuitputtelijke geestelijke nieuwsgierigheid wordt er door aangewakkerd...
Essay Mabel: ‘Pas als je het ziet, weet je dat je hebt gedroomd’
- Auteur: Mabel van den Dungen
- Geschreven op: 12-05-2011
- Reacties: 0
- Waardering: 2 Sterren





‘Het sjamanisme
rukt op’, kopt het artikel schreeuwerig. ‘Iedere boeddhist moet zich bekeren
tot het sjamanisme, want anders kan er nooit rust of wereldvrede komen’. Het
meisje op the stairmaster naast mij leest het terwijl ze ondertussen haar cellulitis hard aanpakt.
Ze draait haar hoofd mijn kant op en zegt dan: “Je hoeft je geen zorgen te
maken hoor, want het boeddhisme en het sjamanisme zijn hetzelfde. Ze eindigen
tenslotte allebei op ‘isme’.
Nou als dat
niet genoeg zegt. Tegen zoveel droomlogica kan ik niet op. Dus besluit ik om
deze Einstein zelf haar oneindige trap te laten beklimmen en wordt wakker in
mijn eigen bed met gigantische hoofdpijn. Wat moet ik nou weer met zo’n droom?
Gedurende de dag kan ik de twee ‘ismes’ niet loslaten. En wie weet heeft ze wel
gelijk en zijn ze aan elkaar verwant en weet ik daar gewoon niets van. Er
gebeuren op het ogenblik wel gekkere dingen in de wereld. Zo blijkt dat sommige
Pakistaners geweldig kunnen liegen en is het Obama in één oerknal gelukt om
zijn steil dalende populariteit weer om te buigen en vastgoedgigant Donald
Trump met presidentiële aspiraties voorgoed naar zijn eigen torens terug te
verbannen.
Sjamanen van
eigen bodem
Ik kijk eerst
eens in mijn eigen netwerk... wie mij iets fatsoenlijks zou kunnen vertellen
over mijn boeddhisme-/sjamanismedroom. En ik kom uit bij de vrouwelijke sjamaan
Miranda Schellingerhout. Ze woont in Den Haag, dus
vertrek ik vol goede moed en
met een roze blocnote richting de file. In haar piepkleine behandelkamer vol
alchemistische flesjes, die voor alles schijnen te helpen, steekt ze
snelpratend van wal: “Nou in beide
zijn symbolische vertellingen belangrijk. In het sjamanisme streeft men
bijvoorbeeld naar een symbolisch bewustzijnsniveau dat plaatsvindt door
initiatie. Om opnieuw geboren te worden, moet al het oude sterven.”
Tot zo ver kan
ik haar nog volgen, maar helemaal duidelijk is het nog niet. “Bij de initiatie
zie je dat de mens in een crisis verkeert en wordt duidelijk gemaakt dat hij
zijn lichamelijke en aardse bestaan tot op zekere hoogte moet opgeven.” Goh,
waar heb ik dat vaker gehoord? Maar waar komt dat sjamanisme dat steeds
populairder dreigt te worden nou vandaan? Als ik het spontaan zou moeten
roepen, zou ik zeggen ‘de indianen’, maar met het research-niveau van een
tienjarige kom ik er al snel achter dat het sjamanisme waarschijnlijk de oudste
religie is die er bestaat.
Volgens wijze
mannen zonder roze blocnote is het zo’n achtduizend jaar geleden in Siberië
ontstaan. Daar verkleedde woeste mannen zich in een loodzware speciale dracht
van dierenhuiden en behingen zich met nog zwaardere trommels. En zo dansten en
trommelde deze sjamanen zichzelf in een trance om contact te leggen met hogere
sferen. Want die tweeledigheid blijkt toch wel de essentie van het sjamanisme:
de eerste is de zichtbare materiele fysieke wereld die wij gewone simpele
zielen zien en de transcendente wereld waar alles één is. En zegt boeddha ook
niet: ‘Pas als je het ziet, weet je dat je hebt gedroomd’.
‘Moet ik oorlog
voeren’
Vanuit Siberië
verspreidde het sjamanisme zich naar het Westen en daarna naar Noord-Amerika
waar de Indianen op harmonieuze wijze met hun moeder aarde samenleefde. De
meeste sjamanen namen bezit van de geest van een dier en reisde zo ver buiten
hun eigen grenzen om zaken uit de toekomst naar het heden te brengen. Ook werd er contact gemaakt met
voorouders die alle vragen beantwoorden waar wij sterfelijke mensen nogal eens
behoefte aan hebben zoals ‘hoe word ik beter?’, ‘vind ik een man?’, ‘hoe kunnen
we de oogst redden?’ en ‘moeten we ten strijden trekken of vrede aanbieden?’.
Volgens sommige
bronnen op internet liggen de denkbeelden van het sjamanisme ten grondslag aan
het latere daoïsme. Maar waar is dan toch die link met het boeddhisme? Sjamaan
Miranda: “Als je na de inwijding in het symbolisch bewustzijn al het oude hebt
losgelaten, ga je leven
vanuit harmonie, compassie en acceptatie van wat is. En
dat evenwicht zorgt voor innerlijke kracht. Sjamanen hebben net als boeddhisten
behoefte aan meditatie, rust en stille activiteiten. En ze handelen vanuit hun
lijdens-/levenservaringen. Er komt een einde aan dat lijden wanneer er
permanent een einde komt aan verlangens en dan is verlichting binnen
handbereik. Door het loslaten van al wat is, bereikt men de staat van
Verlichting en komt niets negatiefs meer binnen. Je ziet, voelt en ervaart nog
wel, maar niets haalt je nog uit je innerlijke balans.”
‘Dat wil ik
ook’
Nou, doet u mij
daar maar twee kilo van...! Miranda nodigt mij vervolgens uit voor een
consultatie. Binnen vier keer zou je verlicht kunnen zijn. Ik mag mijn ogen
sluiten en ze pakt mij bij mijn polsen. Ze communiceert rechtstreeks met mijn
hogere zelf en ik mag heel stilletjes iets voor mijzelf gaan doen. Ik voel mij
licht worden in mijn hoofd als ze bijvoorbeeld vraagt ‘Wat moet Mabel nu weten
om in totale harmonie te leven?’ en ‘Mag zij nu alle ballast loslaten uit haar
vorige levens om zo in haar kracht te komen?”
Wanneer ik na
anderhalf uur zo stoned als een garnaal op de stoep sta, weet ik niet wat ik er
van moet denken. Ik heb mij in jaren niet zo lekker gevoeld, maar ik weet niet
of dit puur sjamanisme is of een vergevorderde vorm van hypnose? Als dat
laatste het geval is, dan is ze echt heel erg goed, want dagen erna voel ik mij
nóg stoned. Ik mag terugkomen voor herhaalbehandelingen, maar mijn leven
verloopt stromend. Mijn hogere zelf vindt parkeerplekjes, freelance opdrachten
en ideeën voor nieuwe boeken, dus wat wil ik nog meer?
Ik chant en mediteer
netjes mijn dagelijkse ritueel en denk aan de Indianen rond het kampvuur, die
onder luide kreten en beschilderde hoofden allerlei beelden doorkregen van hun
voorouders en van de geest van de dikste en oudste beer uit het bos. En op een
nacht sta ik opeens weer in mijn droom naast het meisje op de stairmaster. “Het wás niet Osama he...?’, zegt ze op
samenzweerderige toon. Wel leuk dat je mij als gids hebt uitgenodigd aan gene
zijde. Volgens mij passen wij wel bij elkaar.”
Voor meer
informatie over sjamanisme:
www.sjamaanmiranda.nl
www.daanvankampenhout.com
Social media
| Tweet |
Laatste artikelen
- Mick filosofeert: van ledenpop tot poppenspeler deel 2
- 17-05
-
- Als je mediteert, raken gedachten over gedachten, en gedachten over het lichaam langzaam op de achtergrond. Desondanks is er het lichaam, als ervaring. Wie of wat is dat?
- Emy voedt op: baas over de jeuk
- 10-05
-
- Emy's zoontje Julio heeft last van jeuk onder zijn gips. Kan meditatie helpen om zijn aandacht af te leiden?
- Radiocolumn Annewieke: Van hyena tot giraffe
- 03-05
-
- Voorlopig ben ik nog een beginner. Een soort hyena met een lange nek. Of een giraf die vals kan bijten.
- Jeroen leest: Krishnamurti
- 26-04
-
- ‘Als je ervoor gaat zitten om te mediteren, zal dat geen meditatie zijn. Als je er je best voor doet goed te zijn, zal goedheid nooit tot bloei komen.' Jeroen Maas bespreekt Krishnamurti.
- Mick filosofeert: van ledenpop tot poppenspeler deel 1
- 14-05
-
- Hoe vaak in je leven ben je gaan: verzitten, slikken, knipperen, snuiten, snuiven, plassen, poepen, fronzen, kriebelen, rekken, strekken, staan, liggen, eten, drinken, rusten, bewegen, poetsen, spoelen, wassen, slapen, zuchten, geeuwen, boeren, scheten, aankleden, uitkleden enzovoorts? En dat elke dag opnieuw..
- Radiocolumn Ferry: hoe bewust is bewust?
- 07-05
-
- 'Ik ben vandaag zo bewust, zo bewust, zo bewust, ik ben vandaag zo bewust, zo bewust was ik nog nooit!'
- Het zesde avontuur van Ego
- 30-04
-
- Lees de avonturen van onze eerste Bodhitv stripheld Ego! Door Rob Chrispijn en Frits Jonker. Deel zes.
- Fedde luistert: Geshe Pema Dorjee
- 23-04
-
- Niet schaden, anderen helpen, mededogen, liefdevolle vriendelijkheid: de thema's keren steeds terug. Gelukkig keren ze terug!

Reageer
Om te reageren moet je ingelogd zijn.
Meld je aan op de registratiepagina of log in.