Rita interviewt: Lilian Kluivers

• Auteur: Rita Schroen
• Geschreven op: 24-01-2011
• Reacties: 0
• Waardering: 2,3 Sterren
• Tags:
  • Rita interviewt
  • Japan
  • mindfulness
  • yoga

Illustraties door Ankie Stoutjesdijk

“Als je zo lang mogelijk gezond en jong blijft, heb je meer tijd om de verlichting te bereiken”

Toen Lilian Kluivers (27) door middel van shiatsu van haar rugpijn werd afgeholpen, wilde ze meer weten over deze oosterse geneeswijze. Inmiddels zit ze in het derde jaar van de opleiding tot shiatsutherapeut en geeft ze les in do-in, een bewegingsvoor die, net als de shiatsu, gebaseerd is op de oosterse geneeswijzen en waarmee je je eigen lichaam gezond kunt houden. Later dit jaar brengt Lilian een boek uit over do-in.

Wat is do-in?
“Do-in betekent ‘de weg naar binnen’. Het is een yoga-achtige manier van lichaamsbeweging, geïnspireerd op de oosterse geneeswijzen en meridiaanleer. Als je do-in regelmatig beoefent, houd je je lichaam in balans. Met gerichte oefeningen kun je die balans ook herstellen, bijvoorbeeld als je ziek bent. Do-in komt namelijk voort uit de taoïstische gedachte dat als je zo lang mogelijk gezond en jong blijft, je meer tijd hebt om de verlichting te bereiken.”

Wat is het verschil tussen do-in en yoga?
“Een overeenkomst is in elk geval dat veel houdingen hetzelfde zijn. Daarom vermoed ik dat de bron van do-in oefeningen in China en Japan – vanwege de oosterse geneeswijzen – én India – vanwege de houdingen – ligt. Bij do-in ligt de nadruk op het lichaam als één energetisch geheel. Daarin zoek je heel bewust naar een balans. Do-in kun je dus gericht inzetten om jezelf gezond te houden of om klachten te verlichten, met de oosterse geneeswijzen als theoretisch model. Per seizoen ligt de focus op andere meridianen. Nu het win

ter is, behandel ik tijdens mijn lessen de achterkant van de benen veel. Daar lopen  de nier- en blaasmeridiaan en die organen zijn in de winter wat gevoeliger. Het verschil met yoga is dus vooral dat de oefeningen meer doelgericht zijn. Het tweede belangrijke verschil is dat je elke do-in oefening bewust vanuit je centrum – het gebied net onder je navel – uitvoert. Dit gebied heet de hara en wordt als het belangrijkste lichaamsdeel gezien.”

Ik heb zelf nogal last van wintersomberheid: nergens zin in, moe... Met welke oefeningen kan ik daar iets aan doen?
“Ik denk dan meteen aan deze twee basisoefeningen.” Lilian gaat op haar rug op de grond liggen, pakt haar knieën vast en rolt op en neer over haar ruggengraat. “Hiermee stimuleer je het goeverneursvat en daarmee de yangenergie. Als je je zo futloos voelt, denk ik dat je te veel yin hebt. Daar moet iets krachtigs tegenover staan in de vorm van meer yangenergie. Als je dit vijftig keer doet, stroomt de energie al een stuk beter door. Als je daarna met je aandacht naar je ruggengraat gaat, voel je dat die warm is geworden en tintelt. Een andere goede oefening is deze.” Lilian gaat op haar buik liggen, pakt haar enkels, strekt haar hoofd omhoog en trekt zo haar rug hol. “Deze oefening is juist om het yinkanaal te stimuleren.

Door beide oefeningen te doen, breng je jezelf dus in balans. Je geeft yin en yang een boost om samen te werken.”

Maakt do-In onderdeel uit van je opleiding tot shiatsutherapeut?
“Ja, een vrij groot deel zelfs, want mijn leraren vinden dat je als shiatsutherapeut ook jezelf moet kunnen behandelen en de handigste manier om dat te doen, is met do-in. Daarmee strek je al je meridianen. Die meridianen moet je voorstellen als een soort rivieren in je lichaam waardoor je energie stroomt. Als je dat elke dag doet, helpt het enorm om gezond te blijven.”

Je was pas 24 toen je met de opleiding begon. Hoe kwam je met shiatsu en do-in in aanraking?
“Ik heb klassieke talen gestudeerd, maar dat vond ik al snel niet meer zo leuk. Toen heb ik een minor journalistiek gedaan. In die tijd had ik veel rugpijn. Ik probeerde cesartherapie, liep en zat daardoor kaarsrecht, maar die rugpijn was er nog steeds. Toen ontmoette ik iemand die in het derde jaar van de opleiding voor shiatsutherapeut zat. Toen ik een keer met hem aan het sporten was, schoot het weer helemaal in mijn rug. Ondanks dat hij nog niet klaar was met zijn opleiding, wilde hij er wel even naar kijken en tien minuten later was de rugpijn weg. Het is nooit meer zo erg teruggekomen. Ik snapte er niets van. Hij had wat gedrukt op mijn ruggegraat, onderaan m’n staartbeen en daarna mijn pink vastgepakt. Dit slaat nergens op!, dacht ik. Wat heeft je staartbeen nou met je pink te maken? Ik weet niet wat dit is, maar dit ga ik leren.”

Is je opleiding ook een spirituele training?
“Ik denk niet dat iedereen dat zo ziet, maar het is wel de bedoeling van mijn leraar. Van mij wordt verwacht dat ik iedere dag een uur do-in doe en een uur mediteer. De reden daarvoor is dat om shiatsu te geven, je heel subtiel moet kunnen voelen wat er met degene die je behandelt, gebeurt. Elke reactie heeft een betekenis. Je moet in diepe meditatie zijn om dat goed te kunnen, want met allerlei gedachten op de achtergrond, ontgaat veel je.”
Was je zonder deze ervaring nooit iets in de richting van oosterse geneeswijzen gaan doen?
“Misschien niet. Maar ook dan zou ik geen fulltime baan op een kantoor hebben. Ik zou dan, denk ik, yogadocent zijn en had misschien mindfulnesstrainingen gegeven. Na mijn studie klassieke talen ben ik een tijdje burnout geweest. Toen ben ik met mindfulness en boeddhisme in aanraking gekomen en dat heeft me ook veel gegeven.”

Hoe ziet jouw werkweek er nu uit?
“Ik ben nog steeds journalist en schrijf artikelen voor tijdschriften, onder andere over spirituele onderwerpen. Daarnaast werk ik het grootste deel van de week aan mijn boek over do-in. Elke werkdag geef ik les in do-in, meestal is dat ‘s avonds en op dinsdag ook ‘s ochtends. En daarnaast doe ik veel zelfstudie voor mijn opleiding.”

Houd je je ook braaf aan die twee uur per dag do-in en mediteren?
“Ja, bijna elke dag. Mediteren deed ik al sinds ik met mindfulness bezig ben. Ik moet nu ook wel, want in april ga ik twee maanden naar Japan, waar shiatsu en do-in vandaan komen. Ik ga daar onder andere een sesshin van een week doen. Een beetje zenuwachtig ben ik daar wel voor, want onlangs hebben mensen me verteld dat zelfs iemand als Nico Tydeman dat niet in Japan heeft gedaan. ‘Weet je wel zeker dat je dat wilt doen? Weet je waar je aan begint?’, vragen mensen me. Nu ga ik dus elke dag heel braaf zitten om me daarop voor te bereiden.”

Wat hebben shiatsu, do-in en boeddhisme met elkaar te maken?
“Shiatsu komt voort uit het simpele idee dat als je ergens pijn hebt en erover wrijft, je die pijn verlicht. Het heeft dezelfde geneeskundige basis als acupunctuur: de traditionele Chinese geneeskunde. Shiatsu is beïnvloed door zen, omdat de mensen die het gingen beoefenen, ook met zen bezig waren.”

Ben je zelf boeddhist?
“Nee, zo noem ik me niet. Maar ik voel me wel erg aangetrokken tot de leer.”

Je ziet vaak dat mensen verdeeld zijn in twee kampen: voor ‘alternatieve geneeswijzen’ en tegen. Ben jij iemand die niets met westerse geneeskunde kan?
“Ik ben niet iemand die snel kritiek uit, dus zo zou ik dat nooit zeggen. Maar ik ben wel blij dat ik het holistische beeld van oosterse geneeswijzen kan toepassen en daarmee iemand kan helpen. De oosterse geneeskunde bekijkt niet alleen iemands klachten, maar de hele persoon. Ik heb een meisje in mijn do-in les gehad die heel veel maagpijn had, zo veel dat ze soms wel tien keer op een dag moest overgeven. Ze had bovendien heel weinig energie. Geen enkele arts had gezien dat zij, door de pijn in haar maag, alleen maar hoog ademde, nooit door haar buik. Toen ik haar een oefening gaf waarmee ze door haar buik kon ademen, kreeg ze meteen meer energie. Laatst mailde ze me dat het nu veel beter met haar gaat. Ik denk dat dat komt door de combinatie van een paar simpele do-in-oefeningen en ademhalen door de buik. De oosterse en westerse geneeswijzen staan niet tegenover elkaar, maar zijn complementair, zo zie ik het. Ze vullen elkaar aan.”

Lilian geeft do-in en shiatsu in Leiden. Op www.liliankluivers.nl vind je het lesrooster en meer informatie. 

Social media