Essay Mabel: Chanten voor dummies

• Auteur: Mabel van den Dungen
• Geschreven op: 09-09-2010
• Reacties: 0
• Waardering: 2,3 Sterren
• Tags:
  • Essay
  • Mabel van den Dungen
  • chanten

De wereld is ontstaan uit één enkele klank. En waar die verdichtte, werd het licht. En waar het licht op de aarde kwam, manifesteerde geluid zich in vorm.

Het is bekend dat alles wat bestaat een vibratie (dus een geluid) heeft. Eigenlijk wel logisch dat dit voor mensen niet hoorbaar is. Wij zijn immers wezens met een beperkt waarnemingsvermogen. We denken wel dat we verschrikkelijk geavanceerd en technisch zijn wanneer we op onze nieuwe iPad een digitaal pianoriedeltje spelen, maar de doorsnee dolfijn krijgt de slappe lach van zoveel amateurisme: recent onderzoek heeft uitgewezen, dat in één sonarklik van een dolfijn, ongelooflijk veel gecomprimeerde informatie zit. Zo’n klik is nog het best te vergelijken met een grote-mensen-gesprek van een half uur (!).

Song of the spine
Van een goede vriend kreeg ik het boek ‘Song of the spine; sound healing & vibrational therapy’, van dr June Leslie Wieder. Niet omdat hij dacht dat ik wel een therapietje kon gebruiken, maar meer omdat hij mij regelmatig hoorde chanten en hij zelf nieuwsgierig was, wat voor effect dat op mijn zenuwen en organen zou hebben (je hebt nu eenmaal mensen die geïnteresseerd zijn in een goede Prosecco en anderen die zich dit soort dingen afvragen).

Ik sloeg het boek achteloos open en zag meteen de zin ‘Dat boeddhisten chanten tot een kunstvorm hebben verheven’. Of ze dat zelf ook zo zien, vraag ik mij af, maar ik ben het er wel mee eens. Doordat bijvoorbeeld veel Tibetaanse monniken meesterschap hebben bereikt in de geluiden die ze produceren, komen hun hersenen in een diepe alfastaat waardoor automatisch allerlei gelukshormonen annex neurotransmitters zoals oxytocine, endorfine en serotonine worden afgescheiden en er van binnenuit een helende huisapotheek wordt aangeboord. Niet zelden kunnen monniken die veel chanten toe met weinig slaap, worden ze heel oud en hebben totaal geen last van kou of warmte. Alsof het lichaam in een eigen zone verkeert, die los staat van alle aardse verschijnselen waar de gemiddelde festivalbezoeker wel last van heeft.

Een monnik en een operazanger
Een fascinerende alinea uit ‘Song of the spine’ is: ‘Tibetan monks have created a chanting technique, called ‘toning’ or ‘voice cording’, that produces overtones. A monk who has mastered this technique can simultaneously create three notes: a bass note called the fundamental, a second note one octave higher, and a third note a fifth higher. In one study, the bass note of a Tibetan monk’s chant was found to be 75,5 Hz, two octaves below middle-C. This deep, guttural sound has often been used to invoke deities. (By comparison, an opera singer’s deepest range reaches approximately 150 Hz.).

Met geluid kun je alles doen. Je kunt mensen gek, duizelig, agressief, ontspannen, opgewonden, vrolijk of depressief maken. Het is een universele taal, die veel verder gaat dan wij bewust kunnen waarnemen. In Oost-Azië geloven ze dat je met geluid de kosmos kunt bereiken. Op zich vind ik dat niet zo’n gekke theorie, aangezien de aarde zo is ontstaan.

De Tibetanen zeggen dat hun singing bowls gemaakt zijn van zeven verschillende metalen, die overeenkomen met de zeven planeten en dat je door regelmatig met klankschalen te werken, je innerlijke vibraties afstemt met die van de planeten. In Australië heb je de didgeridoo en de indianen gingen los op de drums. En dan laat ik onze innerlijke drum er nog even buiten, maar wat te denken van je hart. Dat onophoudelijk bonkt en pompt. Heb je daar wel eens over nagedacht?

Chanten als huisapotheek
Ik ben natuurlijk nog lang niet zo bedreven als de chantende monniken hoog in Tibet en mijn laatste encounter met dolfijnen leverde niet direct wat je noemt ‘een goed gesprek’ op. Tijdens het chanten kan ik mijn stem soms nog het beste vergelijken met iemand die dronken over een gele politiestreep wandelt. Ietwat onvast, maar vol goede moed. Toch ben ik er tot in mijn cellen van overtuigd dat chanten helend is tot op botniveau. En waarschijnlijk ben ik nog niet op de bovenaardse monnikenhertz beland, maar het gaat wonder boven wonder uitermate goed met mijn lichaam.

Ik noem chanten ook wel eens: even op de juiste radiofrequentie komen. Als je na de stress van een heftige droom of een drukke dag voor je altaar kruipt en je ‘zit’ één minuutje dan voel je je als het ware in je eigen groef glijden. De huisapotheek wordt opengetrokken en na twintig minuten ben je zo fris als een nieuwe gulden. In dat opzicht zou chanten, naast mediteren, heel preventief kunnen werken in de gezondheidszorg. Waar het voor veel mensen moeilijk is om stil te zijn en stil te zitten, wordt er een venster naar nieuwe mogelijkheden geopend wanneer ze geluid mogen maken.

En ook in operatiekamers, waar nu nog flink wordt gesneden, gaat dit op, zo blijkt uit een artikel van FOM (Stichting Fundamenteel Onderzoek der Materie). Gail ter Haar van het Engelse Royal Marsden Hospital liet zien dat goed gerichte geluidsgolven kankergezwellen kunnen verwijderen uit de lever, nieren en prostaat. Het geluid wordt zó sterk samengebundeld op één plek, dat de kankercellen ogenblikkelijk verbranden. Het is hetzelfde effect als zonlicht, dat met een vergrootglas wordt geconcentreerd op een velletje papier. Maar het geluid gaat, zonder schade aan te richten, door het lichaam heen. Pas op de plek waar al het geluid samenkomt, zijn de trillingen zo intens dat het zieke weefsel verschroeit.

Geluid is voor mij goddelijk; de essentie waar alles uit bestaat. Water verandert bijvoorbeeld van vorm als je er voor bidt of tegen scheldt (zoals het exemplaar op de foto, van dr. Emoto Masaru). Het is daarom ook niet zo verwonderlijk dat het helend is, als we onszelf dagelijks aan de juiste klanken blootstellen. Na drie minuten oefenen kun je al op de juiste frequentie meetrillen. Kijk, ik voel een ‘Chanten voor dummies’ aankomen.

‘God made a statue of clay in His own image,
And asked the soul to enter into it: but the soul
Refused to be imprisoned, for its nature is to fly
About freely and not to be limited and bound to
Any sort of capacity. The soul did not wish in the
Least to enter this prison. Then God asked the angels
To play their music, and as the angels played the soul
Was moved to ecstasy, in order to make the music
More clear tot itself, it entered his body’.

www.mabelvandendungen.nl

Social media