Je bent niet alleen

Chihiro Geuzebroek

• Geschreven op: 19-07-2010
• Reacties: 0
• Waardering: 3 Sterren
• Tags:
  • themaweken
  • seks

Seks is leuk. Seks is spannend. Seks is lekker. Maar wat als het dat niet is? Wat als je het niet wilde en het toch gebeurde? Dan is het opeens een stuk moeilijker om over seks te praten. Twee Nichiren-boeddhisten die vroeg in hun leven misbruikt zijn, delen hier hun ervaringen en vertellen hoe hun boeddhistische beoefening heeft geholpen om hun leed om te zetten in kracht en weerbaarheid. In het boeddhisme spreken we dan ook van ‘vergif veranderen in een medicijn'.

Esther (35, zie foto) is danseres en masseuse. Na een ervaring met seksueel misbruik in haar jeugd is ze later in een relatie terechtgekomen waar misbruik ook weer aan de orde was. Lennie (wil verder anoniem blijven) komt uit Engeland en is moeder, zangeres en studeert sinds kort weer. In haar familie is al generaties lang bijna elke vrouw verkracht of misbruikt. Toen ze zwanger werd van haar dochter nam ze zich voor een betere toekomst te verzekeren voor haar dochter.

Wat zocht je aanvankelijk in het boeddhisme?
Esther: ‘Niet echt veel, maar de eerste keer dat ik chantte (1), kwam gelijk het verdriet van mijn familie eruit. Mijn moeder is als kind misbruikt. Ze leeft daar nog steeds naar. Mijn vader was bijna altijd weg op zee. Als hij dan thuis was, had ik opeens een vader voor een paar weken. Toen ik elf was, kwam hij een keer mijn kamer binnen. Hij kwam bij me in bed liggen.'
Esther vertelt dat haar vader haar niet heeft verkracht, maar dat er wel iets gebeurde wat niet helemaal normaal is. Durfde ze wat te zeggen of was ze te overrompeld? Ze zei hem dat hij uit haar bed moest. Dat deed hij uiteindelijk, maar Esther bleef er mee zitten. Zonder broers of zussen of ouders die haar in bescherming namen, bleef ze zitten met een nare seksuele ervaring. Een ervaring die, zoals ze zelf aangeeft, je intimiteit beschadigt. Lennie beaamt dat: ‘De wereld was nooit veilig en ik was er nooit welkom. Mijn moeder was verkracht door mijn vader. Dat maakte mijn relatie met mijn moeder vanaf het begin lastig. Mijn moeder is ook zeker beschadigd en eenzaam. Mijn gevoel naar haar wisselde af en aan van medelijden naar woede.'

Het lijkt erop dat tijd en de beoefening van Nichiren al veel geheeld hebben. Hoe hebben ze dat gedaan?
Lennie: ‘Toen ik 14 jaar geleden zwanger raakte, was mijn eerste reactie dat ik moest aborteren. Mijn zus vroeg of ik van de vader hield. Toen ik "ja" antwoordde, wees ze me erop dat het sinds hele lange tijd de eerste baby in onze familie zou zijn die uit liefde geboren werd. Ik ben toen nog eens goed gaan nadenken. Toen ik uiteindelijk aan de vader vertelde dat ik zwanger was, zei hij dat hij mijn abortus zou betalen waarop ik antwoordde: "Betaal je ook voor een kinderwagen". Haha.'

De zwangerschap was een tijd van confrontatie. Lennie stond er alleen voor, de vader van het kind hielp haar niet. Ze voelde zich een mislukkeling. Moederschap bleek een goede reden om te beginnen met het beoefenen van Nichiren-boeddhisme. Het was een zeer welkom handvat voor de veranderingen die ze wilde maken in haar leven. Lennie moest flink wat familiekarma aangaan om haar dochter een toekomst te geven waarin ze een vader zou kennen en op zou groeien zonder misbruik. ‘Maar als je moeder je nooit in bescherming heeft genomen, is het best moeilijk om het zelf allemaal anders te doen.'

Esther deelt die ervaring: ‘Mijn moeder geloofde het niet. Ze zei: "Hoe kan dat nou? Waar was ik dan? Wat is er dan gebeurd?". Ze werd eigenlijk heel boos.'Ze heeft nooit haar vader kunnen confronteren. Ze heeft hem nog een keer gezien na het voorval. Toen was ze veertien. Haar herinnering aan die tijd is erg wazig. Er is veel verdrongen, maar ze weet nog wel dat ze angst voelde en het zweet haar uitbrak. Daarna heeft ze hem niet meer gezien. Op haar negentiende overleed hij. Ze wilde zich op de dag van haar vaders begrafenis niet verdrietig voelen en besloot ‘s avonds uit te gaan. Die avond ontmoette ze Gerard waarmee ze later een vijfjarige relatie zou hebben.
‘Volgens mij is het nooit helemaal een gezonde relatie geweest. De eerste maanden waren leuk, maar toen kwam ik erachter dat hij nog een vriendinnetje had. Ik liet dat eerst gaan. Later, toen ik hem confronteerde met vragen, begon hij me te slaan. Dat waren de momenten waarop het echt misging. De momenten waarop je je lat verlegt: "Oh dit is niet zo erg. Oh nou ja..." Mijn gevoel voor hem was groter dan mijn eigenwaarde.'

Ook bij Lennie was misbruik niet iets wat beperkt bleef tot een enkele ervaring. Het bleef niet bij haar oom die op haar vijfde zijn broek opendeed en zijn tong in haar mond probeerde te stoppen toen ze samen in een kast zaten. Toen ze op haar achtste borsten begon te krijgen, namen de ongewenste intimiteiten toe. Ze vertelt me dat je als onbeschermd kind ook opvalt voor pedofielen. Onderhand kelderde het zelfvertrouwen. Lennie: ‘Het werd me constant duidelijk gemaakt dat ik niet het juiste gezicht had of het juiste figuur en dat ik toch nooit gekoesterd zou worden. Ik kende niet anders.'

In de loop van haar leven heeft Lennie drie zelfmoordpogingen ondernomen. Het boeddhisme heeft haar voor het eerst attent gemaakt op de waarde van haar leven. Eerder had ze uit het feminisme wel een gevoel van geldigheid ontdekt. Maar het boeddhisme zei dat ze meer dan geldig was en dat ze haarzelf moest eren, dat ze zelf een boeddha was. Dat houdt de beoefening in: het erkennen van de boeddhanatuur in jezelf. Dat is echt een dagelijkse worsteling. Hoe kom je van zo'n achtergrond tot het geloven in een gezonde relatie met jezelf of met een man?

Lennie: ‘Voor Marco, met wie ik nu tien jaar een relatie heb, heb ik een miljoen daimoku (2) gedaan. Dat houdt in 365 uur lang nam myoho renge kyo reciteren. Het doel wat ik had gesteld was het vinden van iemand met wie ik mijn negatieve zelfbeeld kon oplossen. Ik heb gechant voor een diep voortdurend respect voor mezelf, mannen en mensen in het algemeen. Wat Marco bijzonder maakt is dat hij perfect doorheeft wanneer ik niet in mijn lichaam zit. Dan vraagt hij: "Waar ben je?" Maakt niet uit op welk moment van de seks. Hij zal nooit doorgaan.'

Ik zie mezelf knikken van erkenning. Er zijn toch best veel mannen die daar niet gevoelig voor zijn. Lennie's leven getuigt van een grote transformatie. En hoe zit het met Esther?
'Toen ik 25 was ben ik in therapie geweest. Daar heb ik wel wat dingen uitgewerkt. Met chanten kan ik nu ook gevoelens van machteloosheid omzetten in hoop. Als ik chant, voel ik me sterker. Ik vind met mijn beoefening ook de compassie voor mijn moeder en kan nu ook mijn vader vergeven. Vroeger irriteerde ik me aan m'n moeder omdat ik voelde dat ze slachtoffer speelde. Ik kan haar nu veel beter accepteren. Ik heb meer geduld met mezelf en met haar, maar zelf ben ik daar wel uitgestapt. Ik ben geen slachtoffer meer.'

En relaties? Merk je ook dat boeddhisme je helpt op relationeel vlak? Betere seks?
Esther: ‘Vroeger voelde ik me soms ook echt een seksobject en zo gedroeg ik me dan ook. Toen vluchtte ik ook wel in seks. Nu laat ik me er niet meer voor gebruiken. Ik heb sowieso mijn partner nog niet gevonden. Eerlijk gezegd heb ik gemerkt dat ik heel bang ben voor liefde in een relatie.'
Lennie: ‘Ja, vroeger was ik inorgasmic. Ik had meerdere vriendinnen die daarmee zaten, en nog steeds, maar ik niet meer [ze lacht].'

Wanneer Lennie lacht, lacht ze met haar hele lichaam. Haar relatie met Marco getuigt van een daadwerkelijk bewijs van haar boeddhistische beoefening. Ze heeft hard gewerkt om een relatie te krijgen met een man die haar zowel leuk vindt als op haar valt. Dit vindt ze ontzettend bijzonder. Bij hem voelt ze zich goed. Seks hebben met hem is goed: ‘Ik houd van mijn lichaam als ik met hem vrij.'

Wat zou je meegeven aan iemand die nu strijdt met de schaamte over seksueel misbruik?
Esther: ‘Ga chanten. Geef het een stem. Chant voor genezing en chant voor het geluk van degene die je pijn heeft gedaan. Zoek hulp. Een praatgroep of een persoon die je vertrouwt. Je kan vergif écht veranderen in medicijn. Vind een manier om je te uiten. Blijf er niet alleen mee zitten want JE BENT NIET ALLEEN!

1 Nichiren-boeddhisten chanten in plaats van te mediteren.
2 'Daimoku' betekent letterlijk 'aanroeping' en verwijst naar het reciteren van nam myoho renge kyo weermee levenskracht wordt aangewakkerd en je boeddhastaat wordt aangeroepen zich te manifesteren in je leven.

Social media