Jeroen leest: De levensopdracht van nieuwstijdskinderen
Jeroen leest: De levensopdracht van nieuwstijdskinderen
Om daadwerkelijk te verbeteren, moet de wereld het hebben van de nieuwe generaties. Op welke manier ze kunnen bijdragen vertelt Hans Stolp in 'De levensopdracht van nieuwetijdskinderen'.
Jeroen leest: De levensopdracht van nieuwstijdskinderen
Wie zijn en wat ze ons leren
Een tijdje terug zat ik in de zendo. We
hadden net een mantra gereciteerd over vrede en er kwam een kort gesprek op
gang. Iemand uit de groep stelde de vraag of het ooit wel goed komt met deze
maatschappij. Zoveel ellende. Een ander reageerde met de stelling dat er
positieve verschuivingen aan zitten te komen.
Er zijn sociale en economische problemen. Met
het milieu is het slecht gesteld. De huidige systemen werken simpelweg niet
meer. We moeten op zoek naar nieuwe vormen. Dat gaat niet gebeuren met de
mensen die nu regeren. Die blijven veelal in dezelfde valkuilen vallen. Maar er
zit een generatie aan te komen die hier gevoelig voor is en andere wegen in wil
slaan. Deze generatie wordt ook wel aangeduid met de term
‘nieuwetijdskinderen’. Dit is me zeer bijgebleven. Positieve veranderingen.
Daar wil ik in geloven!
Nieuwetijdskinderen?
Maar wat zijn nu eigenlijk
‘nieuwetijdskinderen’ en op welke manier kunnen ze bijdragen aan een betere
wereld? Het boek van Hans Stolp, De levensopdracht van nieuwetijdskinderen, biedt antwoorden op deze vragen en meer dan dat...
De schrijver maakt in eerste instantie vooral
duidelijk dat nieuwetijdskinderen het niet altijd makkelijk hebben. Dit leidt
Stolp in met een citaat van een jonge vrouw: ‘Als kind voelde ik me altijd een
buitenstaander. Op de een of andere manier was ik van jongs af aan anders dan
de andere kinderen, iets wat de mensen om me heen op allerlei subtiele manieren
lieten merken. Waaróm ik anders was, begreep ik niet. Pas veel later besefte ik
dat niet iedereen de dingen zag die ik zag en dat niet iedereen voelde wat ik
voelde . Pas later begreep ik dat het niet gewoon was om de aura van mensen te
zien en te praten met je eigen engel.’ (..) ‘Ook merkte ik dat mensen het niet
prettig vonden dat ik zie wat ze voelden: dat ze boos, teleurgesteld of wat dan
ook waren.’
De auteur reikt handvatten aan om deze
bijzondere kinderen op een goede, liefdevolle manier te begeleiden. Nieuwetijdskinderen hebben namelijk
vaak hulp nodig om te leven in maatschappij die in feite ongeschikt is aan hen.
Er kan bijvoorbeeld worden gekeken naar het dieet. De hypergevoeligheid van de
kinderen werkt namelijk ook door in hun fysiek. Ze reageren dikwijls gevoelig
op verschillende voedingsmiddelen. Andere hulpmiddelen zijn gedragstherapie en
neurofeedback. En volgens Stolp is ook het type onderwijs van het kind
belangrijk, een type waarin niet hun (leer)prestaties centraal staan maar meer
hun ontwikkeling tot een gelukkig en zelfstandig mens. Het boek is daarmee zeer
leerzaam voor nieuwetijdskinderen en hun relaties.
Levensopdracht
De ‘levensopdracht’, namelijk de mensheid
helpen bij het ontwikkelen van een nieuw, hoger bewustzijn, vond ik tijdens het
lezen minder centraal staan. Nieuwetijdskinderen zijn er in vele soorten en
maten, maar er bestaan belangrijke overeenkomsten, waaronder een sterk
verantwoordelijkheidsgevoel, hypergevoeligheid, een levende verbinding met de
geestelijke wereld, een sterke sociale gerichtheid en ook een sterk rechtvaardigheidsgevoel.
Er zijn veel meer eigenschappen, maar de kenmerken die ik noem, kunnen ons als
samenleving verder helpen. Dit is ook wat Stolp aan het einde van zijn boek
benadrukt. Hij drukt het zelfs uit als een ‘onmisbaar slot’. Stolp: ‘Aan
nieuwetijdskinderen wordt in deze tijd een belangrijke opdracht toevertrouwd:
zij mogen de weg banen naar een nieuwe samenleving; zij bouwen aan de bruggen,
waarmee de mensheid vanuit een oude wereld een nieuwe binnengeleid zal worden’.
Prachtige opening van het slotwoord, maar ik had gedacht dat hier in de rest
van het boek meer de nadruk op lag. Het boek is echter meer een verhandeling
over de verschillende typen nieuwetijdskinderen en hun eigenschappen. En hoe we
deze bijzondere kinderen kunnen begeleiden. Dit kan ons echter wel verder
helpen. Wanneer deze kinderen en wij allen beseffen wat ze zijn en ook weten
hoe we met deze bijzonderheid om kunnen gaan, kunnen er prachtige dingen
bereikt worden.
Samenleving omvormen
De levensopdracht van nieuwetijdkinderen is
dus eerst en vooral een uitgebreide omschrijving van
‘nieuwetijdskinderen’. Als
je dit boek leest weet je ineens veel over de verschillende typen van
deze
bijzondere kinderen en al hun eigenschappen. Het doet daarmee bijna aan
als een
leerboek. In het boek staan echter ook veel handvatten om deze kinderen
op een
goede en liefdevolle manier te begeleiden. Het geeft ook inzichten voor
het
kind zelf. Dat is wat dit boek een mooi werk maakt. Misschien ben je
zelf een
nieuwetijdskind of anders is er vast wel iemand in je omgeving. Ze zijn
er
steeds meer. Dit type kinderen herkennen en weten ermee om te gaan kan
hun
helpen, maar ook de directe en wijde omgeving. ‘Nieuwetijdskinderen
zullen dan
door hun wezen een groot aandeel hebben in het omvormen van de
samenleving’,
stelt Hans Stolp zelfs. Ik sluit me graag bij hem aan.
De levensopdracht van nieuwetijdskinderen
Wie zijn en wat ze ons leren
Door: Hans Stolp
ISBN: 97890 202 04018
Prijs: € 14,90
Blz.: 152
Social media
| Tweet |
Laatste artikelen
- Jeroen leest: Aung San Suu Kyi
- 02-02
-
- In 1988 keerde Aung San Suu Kyi terug naar Birma, met als aanleiding haar zieke moeder. Het resultaat van haar terugkeer: een revolutie.
- Zelfcompassie: Interview met Kristin Neff
- 26-01
-
- Dat zelfcompassie de sleutel is naar geluk, weet psychologe en boeddhist Kristin Neff (1966) als geen ander. Daarom schreef ze er een boek over: Zelfcompassie, stop jezelf te veroordelen
- Op pad met Trix….naar de Shambhala inspiratiedag
- 19-01
-
- Als we onszelf met zachte aandacht terugbrengen naar het hier en nu, zijn we wakker. Op dat moment is bodhicitta aanwezig: ‘ontwaakt hart’.
- Ferry's radiocolumn: de waarde van een mensenleven
- 12-01
-
- Wat is de waarde van een mensenleven? Om een lang verhaal kort te maken: die is eigenlijk alleen uit te drukken in tijd. Maximaal zo'n 100 jaar dus. En aangezien tijd een verzinsel van de mens is, geldt dat evenzeer voor de waarde van een mensenleven.
- Fedde luistert naar: Lama Jigmé Namgyal
- 30-01
-
- 'Wat denk je mee te kunnen nemen? Je auto? Je creditcard? Spirituele beoefening is het enige waar je aan het eind van je leven wat aan hebt'
- Jacinta in NZ: niet gemaakt om alleen te zijn
- 23-01
-
- 'Het voelt fijn om er niet alleen voor te staan, maar hand in hand het avontuur aan te gaan. Maar dan vraag ik mij af: ben ik afhankelijk van hem geworden voor mijn geluk, of heb ik gewoon de ware gevonden?'
- Op zoek naar vrijheid
- 16-01
-
- Vrij zijn willen we allemaal wel, graag zelfs. Het is dan ergens ook niet verrassend dat we onze vrije tijd – voor Fedde was het de zomervakantie – gebruiken om verder te zoeken naar vrijheid.
- Uit BoeddhaMagazine: Miksang; het goede oog
- 09-01
-
- Met elke nieuwe uitgave van BoeddhaMagazine plaatst Bodhitv een artikel uit dit kwartaalblad. Dit keer een interview met Miksang-fotografe en leraar Helen Vink.

Reageer
Om te reageren moet je ingelogd zijn.
Meld je aan op de registratiepagina of log in.