Shan Li in Shaolin, Deel 8 - Verwarmende schoenen

• Auteur: Gastauteur Bodhitv
• Geschreven op: 01-04-2010
• Reacties: 0
• Waardering: 2,8 Sterren
• Tags:
  • Shaolin
  • China
  • Kung fu
  • Shan Li

Hoe zou het zijn om als westerling twaalf jaar door te brengen in het legendarische Shaolin-klooster? Alleen de 28-jarige Christopher S. (Shan Li) uit Leipzig weet het. Hij deelt zijn verhaal op Bodhitv! Deel 8...

Zoals elke winter moet het medisch instituut een beetje worden voorbereid op de koudste van de vier seizoenen.

We doen altijd hard ons best om Vader Winter buiten de deur te houden. Er dringt veel kou door de prachtig rode houten deurposten van de grote ingang tot ons kantoor en de raamlijsten. Daarom isoleren we die ruimte, waar ‘s zomers de zo welkome briesjes doorheen naar binnen komen, maar in de winter kosten wat het kost buiten gehouden moeten worden.

De langste
Yanlin en ik zijn de langste jongens, niet alleen in het medisch instituut, maar in het hele Shaolin-klooster. Sinds Yanlin in 2009 een knieoperatie is ondergaan, laten hem niet meer op stoelen klimmen of wat dan ook doen dat zijn knie, met een nog steeds lelijk operatielitteken, nóg meer zou kunnen verpesten.

<<Shan Li bezig met tape, om de tocht buiten te houden.

Hij groeide op in Hangzhou en in zijn jeugdjaren beoefende hij het Shaolin qing gong, oftewel, vanaf of op hoge plekken springen. Op een dag, tijdens het beoefenen van qing gong in de bergen rondom het beroemde Westermeer van Hangzhou, sprong hij van een hoge rots en landde op een oneven oppervlak, met zijn linkervoet bovenop een steen. Die sprong verpestte zijn knie én toekomstige carrière in de oosterse vechtkunst.

Tegelijk was ik door dat incident automatisch de enige in Shaolin die nog iets op hoogte kan repareren, zonder het risico om de zaken te verslechteren in plaats van de verbeteren. Anderen zouden namelijk direct neigen naar het op elkaar stapelen van stoelen of andere circusactachtige kapriolen om het werk gedaan te krijgen. ’s Winters, wanneer de ijzige lucht langs mijn warme nek omhoop kruipt, mis ik regelmatig de goed geïsoleerde Europese muren. Ik denk dat die koude lucht langs je nek hetgeen is waar iedereen in deze barre omstandigheden het meest een hekel aan heeft; elke beweging wordt er een pijnlijke nachtmerrie door.

Humor
Zulke gedachten zijn natuurlijk totaal zinloos, want medelijden met jezelf hebben, is zo’n beetje met meest absurde wat je kunt doen wanneer je jezelf bevindt in omstandigheden waar je vrijwillig voor gekozen hebt. Humor, goede oude humor, is dan je beste vriend.

'Deze winter heb ik de perfecte oplossing gevonden voor de lange en ijskoude nachten waarin ik schrijf: verwarmende schoenen'Tijdens het koude seizoen moet ook de meditatie worden uitgekeken. Als de kou je lichaam binnenkomt, kan dat erg slecht voor je zijn en zelfs leiden tot lange termijn problemen. Vooral wanneer ik voor meerdere uren achtereen zit, ben ik heel voorzichtig om niet echt koud te worden. En dat is nog een hele uitdaging wanneer je kamertemperatuur beneden nul zit, soms zelfs tien tot twaalf graden beneden het vriespunt.

Zelfs in de zomer moet je er eigenlijk voor zorgen dat alle gewrichten tenminste licht bedekt zijn en nooit op een koud oppervlakte gaan zitten. Tien tot twaalf graden beneden nul is een duidelijk teken van het broeikaseffect, want een aantal jaren geleden varieerde de temperatuur in mijn kamer nog van vijftien tot twintig beneden nul. Maar goed, zelfs min tien is niet zoals iedereen in Shaolin het broeikaseffect het liefst ziet.

Dromen van warmte
Ik heb jaren dromend doorgebracht over een apparaat dat tenminste mijn voeten warm zou kunnen houden. Deze afgelopen winter heb ik het dan eindelijk gevonden! Natuurlijk is het beoefenen van Gong fu (synoniem van Kung fu) altijd een goede manier om op te warmen, maar dat kun je niet 24 uur per dag doen en het koelt ’s avonds toch écht af, oncomfortabel veel zelf. Bijzonder onprettig is het gevoel te noemen in de knieën en voeten. De vrieskou heeft een paar jaar geleden mijn grote tenen te pakken gekregen en dat bezorgt me nog altijd een afschuwelijk gevoel iedere keer dat het winterweer terugkeert.

Maar deze winter heb ik dus de perfecte oplossing gevonden voor de lange en ijskoude nachten waarin ik schrijf: verwarmende schoenen. Ze zien eruit als doodgewone sloffen, maar iedere slof is verbonden aan een elektrische draad die op zijn beurt verbonden is met een stopcontact. Eigenlijk zijn het meer prototypes en ik moet er nog wel voorzichtig mee zijn wanneer ik ze gebruik, want ze worden gewoon steeds heter en heter en uiteindelijk zó heet dat ik ze uit moet zetten, wil ik me niet verbranden.

Maar toch, een groot deel van het werk van Yanlin en ik impliceert het urenlang zitten en simpel concentreren op het schrijven en we zijn ons vaak niet bewust van het feit dat de kou inmiddels al door onze voeten heen en via onze enkels naar boven kruipt. Dat is niet goed voor het mediteren, want als er iets met de knieën mis is, dan is het zitten met gekruiste benen erg pijnlijk. En om een staat van stilte en rust te bereiken, moet je wel een beetje lekker zitten. Als je bijvoorbeeld moeite hebt met het zitten in de lotushouding, dan is het aannemen van die houding meer een soort fysieke oefening dan meditatie.


Ruding
Jezelf helemaal laten opnemen door wat je schrijft is heel vergelijkbaar met wat wij hier ruding  noemen, een heel diepe staat van bewustzijn tijdens het mediteren. Het is heel simpel te vergelijken met het volgende: wanneer je vijf of acht uur lang gemediteerd hebt en vervolgens weer ‘ontwaakt’ zonder door te hebben gehad dat er zoveel tijd voorbij is gegaan. Hetzelfde kan gebeuren tijdens het schrijven en misschien in het geval van Yanlin en ik wel meer, omdat we allebei al zoveel jaren intensief mediteren.

Het is voor ons vrij natuurlijk om ons diep te concentreren op wat we doen. Maar dat betekent dus ook dat we het soms niet doorhebben wanneer onze voeten en benen dreigen te bevriezen terwijl we werken. De traditionele Chinese geneeskunde legt veel nadruk op het voorkomen van kwalen en aangezien een lang, gelukkig leven zonder artritis belangrijk is, heb ik Yanlin ook een paar verwarmende schoenen voorgeschreven.

Yanlin was er zo over opgetogen dat de foto van het moment waarop hij het paar uitpakte op zichzelf al als een goed medicijn voor het verbeteren van de stemming dienst kan doen. Ik denk er nu over om posters te maken van die foto en die gewoon cadeau te doen aan mensen die er ongelukkig uit lijken te zien.

Lees ook deel 7 van Shan Li in Shaolin...
Of bekijk Shan Li's website.

Stuur dit artikel door