Login

Buddhist Youth Festival 2009

$article/block[@lang=$lang]/name

Buddhist Youth Festival 2009
Mensen kijken doorgaans vreemd op als je een gesprek wilt voeren dat dieper gaat dan "Heb je nog de Lama’s gekeken, lachuh hè?". Voor Ferry was het Buddhist Youth Festival 2009 om die reden een opluchting.

Buddhist Youth Festival 2009

Ferry van Haastert
Ferry van Haastert
  • Geschreven op: 25-01-2010
  • Reacties: 2
  • Waardering: 2,9 Sterren1 Ster2 Sterren3 Sterren4 Sterren5 Sterren
  • Tags:

Je hoeft het alleen maar te zien

Stap jij ook wel eens de kroeg binnen om vervolgens aan alle aanwezigen te melden: ‘Interessant hè dat Boeddhisme, zullen we daar eens fijn over praten met z’n allen?’ Hoogstwaarschijnlijk niet, want in onze samenleving kijken mensen doorgaans vreemd op als je een gesprek wil voeren dat dieper gaat dan ‘Heb je nog de Lama’s gekeken, lachuh hè?’. Reden genoeg voor mij om een andere setting op te zoeken: het Buddhist Youth Festival 2009.

Hotel Schloss Heinsheim biedt sinds 2007 plaats aan het Buddhist Youth Festival (BYF), een verzamelplaats voor jongeren uit alle Boeddhistische stromingen in de leeftijd tussen de 16 en 30 jaar. Initiatiefnemers zijn de Amerikaanse Sophie MacLaren en de Duitse Susanne Becker, beide lid van de Shambhala Sangha, een Boeddhistische organisatie die werd opgericht door Chögyam Trungpa Rinpoche en nu wordt voorgezet door zijn zoon, Sakyong Mipham Rinpoche, beiden westers georiënteerde Tibetaanse leraren.

Zonder grote verwachtingen
Voor de 2009-editie kwamen meer dan 70 jongeren uit alle windstreken richting Duitsland om het jaar feestelijk én spiritueel af te sluiten. Zelf reisde ik zonder grote verwachtingen naar Heinsheim af. Tijdens de opening circle – een kring in de meditatieruimte waar alle aanwezigen de kans kregen om zich voor te stellen en hun inspiraties en aspiraties voor de week te delen – gaf ik aan dat ik graag eens in contact wilde komen met mensen van mijn leeftijd die ook bezig zijn met het boeddhisme. Een veel gehoorde opmerking was verder dat men graag in groepsverband meditatie wilde beoefenen en weer anderen lieten de week gewoon lekker over zich heen komen.

Wat me de eerste avond meteen opviel is hoe goed er contact te leggen viel met alle andere jongeren. Zoals door de organisatie voorspeld waren de meeste mensen tussen de 16 en 30 jaar oud. Nederlanders waren sterk vertegenwoordigd, evenals Duitsers, maar ook een enkele Fransman, Deen, Braziliaan en Amerikaan ontbrak niet. De voertaal was Engels, maar ik greep ook de kans om mijn Duits te oefenen met alle oosterburen. Een gesprek beginnen is niet moeilijk, je deelt immers dezelfde interesses en je bent het in grote lijnen met elkaar eens. Een discussie over hoe letterlijk de Bijbel genomen moet worden hoefde in ieder geval niet gevoerd te worden.

Net zo divers als de leeftijden en nationaliteiten was ook de Boeddhistische achtergrond van de deelnemers aan het BYF. Voor het eerst kwam ik mensen tegen die door Boeddhistische ouders opgevoed waren. Anderen waren al enkele jaren uit eigen beweging lid van een Sangha en een groot deel was ‘gewoon geïnteresseerd’ zoals ik. En hoewel de bekendheid met de Dharma varieerde, overheerste de gemeenschappelijk ‘state of mind’ en de wederzijdse tolerantie. Nergens ben ik ooit in zo’n grote groep terecht gekomen waar ik me direct zo thuis voelde. Ik kan nu al verklappen dat ik heel veel e-mailadressen aan het evenement heb overgehouden!

Bewustzijn op de foto
Niet alleen de sfeer, ook het programma was erg ontspannen. Voor de liefhebbers startte de dag met wandelen om 07:30u. Om 08:00u gaf Sophie yogales tot aan het ontbijt om 09:00u. Het ochtendprogramma begon om 10:00u, gevolgd door een gezamenlijke lunch om 13:00u. Taken als afwassen en schoonmaken werden overigens geregeld via corveediensten, vele handen maken immers licht werk. Het avondprogramma varieerde, maar ’s middags was er op drie van de vijf dagen ruimte ingepland voor een Dharma Art Workshop. Naar keuze kon je kennismaken met de meditatieve eigenschappen van Ikebana (Japans bloemschikken), Miksang (contemplatieve fotografie) en kalligrafie, of een verdiepingscursus op het gebied van zittende en lopende meditatie. Mijn voorkeur ging uit naar de fotografieworkshop, waar je kort gezegd met behulp van eenvoudige oefeningen zoals focussen op kleuren je waarneming leert openen. Een moment van puur bewustzijn kun je vervolgens langer vasthouden omdat je er een foto van neemt.

Voor een Boeddhistisch evenement was er eigenlijk vrij weinig uitleg over het Boeddhisme. Over de leer is weinig gesproken, van een dagje surfen op internet word je wat dat betreft wijzer. Maar je krijgt tijdens zo’n week wel veel meer inzicht in hoe je Dharma in je dagelijks leven kunt toepassen. Dat betekent overigens niet rondlopen als een heilige. Binnen de Shambala-traditie is bijvoorbeeld vrij veel tolerantie voor alcoholgebruik en de wijn heeft ook rijkelijk gevloeid in Heinsheim. In het Boeddhisme gaat het immers over je eigen pad en je eigen verantwoordelijkheid, zonder dat een hogere macht met een belerend vingertje over je waakt.

Nieuw vertrouwen
Memorabele momenten waren de open gesprekken met mensen die je nog maar net kent, het gezellige eindfeest op oudejaarsdag en bovenal de sfeer van geluk en liefde. Dat laatste klinkt al gauw als iets wat een hippie zou roepen, maar ik kan het zonder schaamte zeggen. Het BYF heeft me ergens een nieuw vertrouwen in de mensheid gegeven, want als ik alleen afga op het journaal en de kranten (bomaanslagen, moorden, fraude, leugens, bedrog) zie ik vooral een ellendig ras dat er alles aandoet om elkaar het leven zuur te maken.

Eenmaal terug in Nederland besluit ik een lange wandeling te maken door het Gelderse landschap. Voor de fun pak ik halverwege de waarnemingsoefening nog een keer op. Met de kleur rood in gedachten komt het ene rode object na het andere mijn blikveld binnen. Zo ook met de kleur groen, geel… Bij wijze van uitdaging zeg ik tegen mezelf: ‘Ik wil nu geen kleur zien, maar liefde’. Benieuwd naar de uitkomst kijk ik enkele minuten met open blik om me heen. En dan zie ik de innige omhelzing van twee bomen. Een stel waakhonden dat vanwege de kou tegen elkaar aan is gekropen. Een stoel in een hoek van een tuin met een hartje in het ijzerwerk van de rugleuning. Een heel inzichtelijke ervaring, want die gekleurde objecten en symbolen van liefde beginnen niet pas te bestaan nadat ik me erop instel om ze te zien. Ze zijn er al. Alles is er al. Liefde, mededogen en al het goede in de wereld is alom aanwezig. Je hoeft het alleen maar te zien.

Beeld: Ferry, met dank aan mede-deelnemers BYF 2009.

Social media

Reacties op dit artikel

Robert De BoerMooi artikel! Pakt de sfeer goed :-)

Volgend jaar moet iedereen komen!


Robert  De BoerNog aan ander report over het festival:

http://shambhalatimes.org/...

En nog een persoonlijke ervaring van iemand van het festival (ik, haha)
http://rigpayouth.blogspot.com/...

Reageer

Om te reageren moet je ingelogd zijn.
Meld je aan op de registratiepagina of log in.

Laatste artikelen

Jeroen leest: Aung San Suu Kyi
02-02
Jeroen leest: Aung San Suu Kyi
In 1988 keerde Aung San Suu Kyi terug naar Birma, met als aanleiding haar zieke moeder. Het resultaat van haar terugkeer: een revolutie.
Zelfcompassie: Interview met Kristin Neff
26-01
Zelfcompassie: Interview met Kristin Neff
Dat zelfcompassie de sleutel is naar geluk, weet psychologe en boeddhist Kristin Neff (1966) als geen ander. Daarom schreef ze er een boek over: Zelfcompassie, stop jezelf te veroordelen
Op pad met Trix….naar de Shambhala inspiratiedag
19-01
Op pad met Trix….naar de Shambhala inspiratiedag
Als we onszelf met zachte aandacht terugbrengen naar het hier en nu, zijn we wakker. Op dat moment is bodhicitta aanwezig: ‘ontwaakt hart’.
Ferry's radiocolumn: de waarde van een mensenleven
12-01
Ferry's radiocolumn: de waarde van een mensenleven
Wat is de waarde van een mensenleven? Om een lang verhaal kort te maken: die is eigenlijk alleen uit te drukken in tijd. Maximaal zo'n 100 jaar dus. En aangezien tijd een verzinsel van de mens is, geldt dat evenzeer voor de waarde van een mensenleven.
Fedde luistert naar: Lama Jigmé Namgyal
30-01
Fedde luistert naar: Lama Jigmé Namgyal
'Wat denk je mee te kunnen nemen? Je auto? Je creditcard? Spirituele beoefening is het enige waar je aan het eind van je leven wat aan hebt'
Jacinta in NZ: niet gemaakt om alleen te zijn
23-01
Jacinta in NZ: niet gemaakt om alleen te zijn
'Het voelt fijn om er niet alleen voor te staan, maar hand in hand het avontuur aan te gaan. Maar dan vraag ik mij af: ben ik afhankelijk van hem geworden voor mijn geluk, of heb ik gewoon de ware gevonden?'
Op zoek naar vrijheid
16-01
Op zoek naar vrijheid
Vrij zijn willen we allemaal wel, graag zelfs. Het is dan ergens ook niet verrassend dat we onze vrije tijd – voor Fedde was het de zomervakantie – gebruiken om verder te zoeken naar vrijheid.
Uit BoeddhaMagazine: Miksang; het goede oog
09-01
Uit BoeddhaMagazine: Miksang; het goede oog
Met elke nieuwe uitgave van BoeddhaMagazine plaatst Bodhitv een artikel uit dit kwartaalblad. Dit keer een interview met Miksang-fotografe en leraar Helen Vink.

Pagina 1 | 2 | 3 | .. | 58