Cadeaus onder de Bodhiboom

Robert Nieuwland

• Geschreven op: 21-12-2009
• Reacties: 0
• Waardering: 2,7 Sterren

Sommige niet-christelijke religies kunnen nog wel eens de neiging hebben om een beetje streng met Kerst om te gaan, maar het boeddhisme lijkt er geen problemen mee te hebben...

Robert
Natuurlijk zijn er aspecten van het feest waarbij boeddhisten enige bedenkingen zullen hebben (ongecontroleerd consumisme en zo voorts), maar dat zijn vaak dezelfde bedenkingen die christenen ook hebben wanneer ze klagen over de afgenomen spirituele waarde van het feest die zich steeds meer bedolven ziet onder de populariteit van een ware creditcard-orgie. Over het algemeen lijken boeddhisten best blij te zijn met Kerstmis en maken ze zich geen zorgen over of het nu wel of niet ‘boeddhistisch’ is om de bijbehorende kerstversieringen op te hangen en bomen in huis te halen.

In de aflevering van de Simpsons ‘She of little faith’, waarin Lisa zich tot het boeddhisme bekeert, probeert de plaatselijk dominee haar nog op andere gedachten te brengen door te waarschuwen dat boeddhisten geen Kerst kunnen vieren, ‘omdat de Kerstman geen cadeaus onder de Bodhiboom legt’. Richard stelt haar gerust met het argument dat boeddhisten geloven dat iedere religie die gebaseerd is op Liefde en Mededogen een goed spiritueel pad is.
Boeddhisten kunnen dus gerust van hun kerststollen genieten en nog steeds boeddhist zijn, hoewel je uiteindelijk nooit de stol echt kunt bezitten, of je ‘m nu eet of niet (alle kerststollen zijn nu eenmaal zijn onderhevig aan eindigheid).

Was Jezus een boeddhist?
Veel boeddhisten zijn van mening dat Jezus een Hoge Bodhisatva was, of een manifestatie van een Verlichte Geest. Er bestaat wat historisch bewijs van het feit dat Jezus in de (bijna) nooit beschreven jaren van zijn leven (ook wel de ‘verloren jaren’ genoemd), zo’n beetje van zijn puberteit tot aan zijn dertigste, naar het oosten reisde en daar (waarschijnlijk onder andere) het boeddhisme bestudeerde. Er bestaat geen twijfel over dat de kerstboodschap ‘vrede op aarde’ boeddhistisch is te noemen. En wie waren die drie wijze mannen? Boeddhisten?

Hoe het ook zij, hier volgt een greep uit de indrukken van, herinneringen aan en gevoelens bij Kerst van enkele redactieleden van Bodhitv.

Ho, ho, ho! And a merry Christmas to all!

Jacinta
De momenten dat ik letterlijk en figuurlijk het meest verwijderd ben van Kerst – zwetend in een hut midden in Afrika – is mijn familie het dichtst bij me. Op zulke momenten besef ik hoe waardevol familie is. Je wordt er mee geboren en je groeit er mee op.
Te midden van de donkerte, de kou, de feestdrukte en stress, komt de Kerst in het zicht. En juist dan zijn er van die ‘vergeetmomenten’ waarin ik niet meer weet waar het leven echt om draait en wat mij echt gelukkig maakt.
In een warme wollen trui zittend voor de stomende kachel met groene sloffen aan mijn wintertenen, de stoom van mijn kop hete chocolademelk afblazend, voel ik mij helemaal op mijn gemak. Warmte is in en om mij heen. Mijn familie binnen handbereik, ik voel mij Thuis,
            ………..Dat is mijn Kerst…………,
was het elke dag maar Kerst.

Guan
De afgelopen jaren heb ik dat goeie ouwe kerstgevoel niet meer. Dat warme gevoel dat ik ervoer in de kerk, die laatste dagen van december, is verdwenen. Waarom, is moeilijk te zeggen. Ik denk dat het vooral komt door het toenemende materialisme en individualisme. Het kerstgevoel wordt geconditioneerd door een omgeving waarin je onderdeel wordt van een collectief. Je wordt als het ware meegesleurd.
Ik kan me nog herinneren dat ik op de basisschool in het koor zat. Net voor de kerstvakantie gaven wij als klas een bezoek aan de kerk. Er werd altijd een kerstspel opgevoerd en kerstliederen gezongen en ik zong uit volle borst mee. De omgeving was donker, maar belicht door de warme kaarslichtjes. De melodieën van de Bijbelse liederen kan ik nog steeds door mijn geest horen galmen. Het zingen gaf mij dit warme gevoel, alsof ik in een warm bed lag, op een koude kamer, lekker knus onder de dekens en met buiten koud en stormachtig weer. Ik hoor dan de regen op de ruiten slaan. Door onder de dekens te liggen en mezelf als een hamster klein te maken voel ik me warm, knus en veilig.
Dit was mijn kerstgevoel. Jammer genoeg is het sinds de basisschool verdwenen. Misschien ben ik daarom onbewust op zoek gegaan naar iets vergelijkbaars in het boeddhisme. Maar het boeddhisme leerde mij dat dit gevoel, hoe aangenaam ook, ook maar geconditioneerd en vergankelijk is. Ben ik dan naar iets op zoek dat gecreëerd kan worden door een collectief gebeuren en sfeervolle omgeving? Want ook al is alles vergankelijk in de wereld bestaat er ruimte genoeg voor creatie en vernieuwing. Laat dat mijn nieuwe kerstgevoel zijn!

Deniece
Rond de kerstdagen hangt er, voor mijn gevoel, opeens een heel andere sfeer op straat en in winkels. Mensen glimlachen iets sneller dan ze gewoonlijk – wellicht – doen en ik associeer deze periode vooral ook heel erg met warmte in huis en kou op straat. Ook denk ik direct aan de geur van de kerstboom, gezellige kaarsjes en heerlijk eten. Kerst vier ik graag samen met de mensen waar ik om geef en deze dagen geven mij – nog meer dan gewoonlijk – een gevoel van verbondenheid en samenzijn.
Toch heb ik altijd een dubbel gevoel met Kerst en het lijkt wel of zowel mijn positieve als mijn negatieve gevoelens rond die tijd worden uitvergroot. Voor mij is het soms lastig om die dagen echt in het ‘nu’ te zijn, omdat de periode van Kerst en Oud en Nieuw voor mij ook een periode is om het jaar af te sluiten. Het is een fijne tijd, maar ook een tijd waarin ik me vaak afvraag waarom mensen niet op een zelfde manier met elkaar omgaan als het géén Kerst is. Van mij mag het dan ook altijd wel Kerst zijn en niet vanwege de kerstboom of cadeautjes, maar vanwege de warme en liefdevolle gevoelens die mensen in deze dagen - meer dan anders - aan elkaar laten zien.

Mark
Het valt niet mee te schrijven over de feestdagen zonder te schrijven over familie, droge rollade, strijkers, astronauten, schansspringen, een nieuw begin, kerststol met amandelspijs, de kerstnacht bij het Leger des Heils, krakende sneeuw, warmgestookte huiskamers, lauwe cola met teveel whisky, Annie, vinyl, dennennaalden in je sok, omgevallen vuurpijlflessen, bepleisterde duimen, vuilnisbakken vol eten, roomboter, donkergroene servetten met rode en witte kerstballen, bubbels, beslagen ramen, onverwachte SMS, rode lichtkogels, Kyrie Eleis, kaarsvetkunst, viennetta en... Het Warme Gevoel.

Anne
Kerst!!!! En oud en nieuw natuurlijk. Voor mij de laatste jaren vooral een tijd van knusse lichtjes en lekker warm op de bank, hoewel ook gruwelijke kerstruzies mij niet bespaard zijn gebleven. Met oud en nieuw werd ik lange tijd verschrikkelijk nostalgisch. Verschillende keren ben ik huilend weg  gelopen van een of ander feest waar iedereen uit z’n dak ging. Bewijs van deze vervlogen tijden zijn foto’s van de millennium wisseling waar ik met rode betraande ogen op sta, hoewel ik die met vrienden in Hamburg vierde, veel leuker wordt het niet zou je zeggen. Ogenschijnlijk deelde niemand mijn gevoelens over  ‘de dingen die voorbij zijn’, verdriet over alle mensen en dieren in de wereld die het slechter hebben dan ik, en meer van dat soort grootse en redelijk vage sentimenten. Dit jaar hoop ik niet te huilen, zoals me dat al drie jaar is gelukt. Ik geloof dat de truc is om er gewoon niet zo veel belang aan te hechten, en het te zien als een mooie avond met toevallig, wat een verrassing!, vuurwerk om twaalf uur. Ik weet vrij zeker dat een dergelijke houding ook onze dramatische kerstruzies hadden kunnen voorkomen. Op naar een vrolijk kerstfeest!

Social media