Baby boeddha

• Auteur: Chihiro Geuzebroek
• Geschreven op: 14-09-2009
• Reacties: 0
• Waardering: 2,9 Sterren
• Tags:
  • instinct
  • verlichting

Een kleine meisje kruipt vrij door de kamer terwijl haar moeder voor het altaar chant. Emma (1) is totaal gewend aan het geluid van het boeddhistische gebed. Op een bepaald moment wil ze tussen de tafel en de muur kruipen. Haar moeder staat rustig op en haalt haar terug. Wanneer het kleine meisje niet luistert wordt haar moeder niet boos, maar maakt ze haar aan het lachen. Op een indrukwekkende wijze zorgt Nanette Drazic, actrice en alleenstaande jonge moeder, dat haar dochtertje interesse in de tafel verliest en verder speelt op toegestaan gedeelte van de kamer. Dit is ouderschap in actie.

Maar hoe doe je dat eigenlijk? Komt er zo’n klein hummeltje in je leven, van wie je zielsveel houdt en dan moet je helemaal opnieuw leren communiceren. De laatste tijd zie ik baby’s als mini-boeddha’s die hun ouders onderwijzen in het vertrouwen in de wereld van het instinct. Is nieuw leven op de aardkluit zetten misschien niet de grootste bekrachtiging voor eigen verlichting? Zo’n klein wezentje kan ons echt nog wat leren over instinctief samenwerken: meer geloven, minder plannen.

Geen makkelijk klus
Denise Mulkom is lactatiedeskundige; ze helpt vrouwen na de bevalling als er problemen zijn met (borst)voeden. Ze omschrijft het als een ambacht bestaande uit anatomische aspecten, raadgeven, oog voor mensen hebben en goed de ruimte geven tranen te laten vloeien wanneer dat nodig is.
Denise: ‘Zo veel mensen onderschatten de fysieke uitputting in de periode na de bevalling. Je bent sterk, je kan je eigen zaak opzetten je gaat naar de sportschool. In dit idee van maakbaarheid van je agenda en je succes is de druk hoog om snel na de bevalling weer regelmaat te willen. Maar ouderschap is niet zomaar een klus die je klaart. Als de baby er eenmaal is worden ouders overspoeld door een gevoel van verantwoordelijkheid. Als een kindje dan bijvoorbeeld niet aan de borst wil voelt dat voor de moeder soms als falen.’ Denise legt me uit dat een groot deel van haar werk bestaat uit vertouwen geven: Vertrouwen in de baby en  aan de ouders. ‘Voor mij is het chappeau voor elke moeder, of ze nu borstvoeding geeft of niet’.

Jezelf als uitgangspunt
Nanette vertelt hoe haar boeddhistische beoefening en haar moederschap gelijk op gaan: ‘Wat ik het goede vind aan chanten is dat je echt alleen maar het beste van jezelf aanspreekt . Dat je op je eigen ontwikkeling richt en dat iedereen op zijn eigen manier moeder kan zijn. Ik moet me goed voelen. Emma voelt alles wat ik voel. Dus als Emma chagrijnig is dan kan ik bij mezelf gaan zoeken waar het probleem zit. Dat kan ik dat beter bij mezelf wegwerken dan proberen haar te kalmeren.’
Met grote overtuiging legt ze uit dat haar beoefening het beste gereedschap is om honderd procent verantwoordelijkheid te nemen voor eigen leven. Op de vraag of ze een inspirerende moeder wil zijn, antwoordt ze besloten: ‘Ja, en een moeder die zich niet schuldig voelt. Vanuit mijn geloof zie ik dat elk persoon zelf het antwoord heeft op problemen die hij of zij tegenkomt. Je moet het nooit bij een ander neerleggen. Het grappige is dat je bij ouderschap de neiging hebt een boek toch meer te geloven dan jezelf. Maar het is zo belangrijk te doen wat bij jou past!’

Laten zijn
Voor Denise is de grootste les als verpleegkundige en deskundige om soms haar handen langs haar lijf te houden. ‘Je moet het echt afleren om altijd te willen ingrijpen. Je kan ook de baby de ruimte geven zelf te zoeken, “self attachment” heet dat. Een baby wordt niet met een hand op het hoofdje helemaal gestuurd aan de borst gelegd maar krijgt zelf de ruimte op de tepel te vinden. In het begin gaat het baby’tje wat met zijn hoofd heen en weer en dan opeens, pats, dan heeft -ie het.’
De natuur zit zo mooi in elkaar. Zo legt Denise ook uit dat er bij de melkproductie een hormoon vrijkomt, oxytocine, dat voor rust en ontspanning in het lijf zorgt. De aanmaak van oxytocine na de bevalling maakt de baarmoeder kleiner en verkleint de kans op nabloeden. Over dit soort dingen hoef je niet na te denken, zolang je maar wel durft te vertrouwen op je eigen natuur, je eigen lichaam.

Kleine boeddha
In de tuin van Nannette kijk ik met bewondering naar Emma, een kleine boeddha. Ik herinner me dat ze in Mexico ‘bevallen’ vertalen met ‘darse luz’, oftewel ‘licht geven’. Leven, leven geven en verlichting lijken onlosmakelijk verbonden. Uit mijn gesprekken met Denise en Nanette haal ik dat nieuw leven een enorme training is in geloof.
Volgens Nanette werkt dat als volgt: ‘Je zegt wat je wilt en je vult niet met de hersenpan in hoe je het voor elkaar gaat krijgen. Toen ze zwanger was, heeft ze haar beslissing uitgesproken: ‘Mijn carrière en mijn baby zullen, hand in hand, samen groeien.’ Op sommige momenten moest ze vijf keer per dag bidden om te weten welke actie ze moest ondernemen. Na de geboorte van Emma werd ze gecast in de hoofdrol van een film samen met haar baby. Na de opnames in New York keerde ze terug naar Nederland om een tijd alleen met Emma te zijn. Nu, na een jaar fulltime moeder zijn, pakt ze het acteerwerk weer op en zullen we in Nederland meer van haar te zien krijgen. ‘Emma heeft ervoor gezorgd dat ik alleen nog maar het allerbeste wil.’

Social media