Op zoek naar betekenis. Deel 8

• Auteur: Michiel Gortzak
• Geschreven op: 07-09-2009
• Reacties: 0
• Waardering: 3,1 Sterren
• Tags:
  • Reisverslag
  • China
  • Tibet
  • Mongolië
  • India

Diepgang. Een reden om iedere dag uit je bed uit te komen. Willen we dat niet allemaal? Michiel Gortzak pakte zijn rugzak en ging op reis om deze zaken te vinden. Niet alleen in verschillende landen, maar ook in zichzelf. Lees zijn afsluitende reisverslag op Bodhitv!

Cultuurshock

‘Welkom op KLM vlucht 143 Parijs-Amsterdam’, hoor ik de piloot van mijn laatste vlucht zeggen via de intercom. Ik snap niet helemaal wat er precies gebeurt om me heen. Ik voel me nerveus, blij, enthousiast en ontspannen tegelijk. Alles lijkt een beetje op een droom en het gebeurt zonder dat ik er controle over heb. Er loopt een stewardess langs die vraagt of ik een boterham met kaas wil. Een echt bruine boterham met Hollandse kaas? Ja, die wil ik wel. Daar heb ik al maanden trek in!

Surrealistisch
Ik loop van het station naar huis zoals ik dat al honderden keren heb gedaan, maar dit keer was het specialer dan ooit tevoren. Alles om me heen gebeurt gewoon en ik heb niet echt het gevoel dat ik er deel van uitmaak. Ik weet dat ik thuis ben, maar mijn hoofd moet het allemaal nog even verwerken. Het is de grootste cultuurshock die ik heb meegemaakt in de afgelopen maanden. China was vreemd, India apart, Mongolië koud en anders, maar Nederland dat slaat alles.
Het voelt allemaal heel surrealistisch aan en ik heb vaak het gevoel dat ik hier nog helemaal niet hoor te zijn, en dat terwijl ik voor mijn gevoel toch echt klaar was met reizen. Maar toch, langzaam maar zeker wordt het gevoel van misplaatst te zijn minder.

Ontdekkingen
Het leuke aan terugkomen na zo een lange tijd is het opnieuw ontdekken van allerlei dingen. Van dropjes, goeie chocolade en bruine boterhammen met kaas tot en met goede bedden, verkeersregels, gebouwen en omgevingen. Ik voel me haast oud worden, omdat ik bij alles een nostalgisch gevoel omhoog voel borrelen.
Het is grappig om te zien hoe je geest reageert op prikkels die je al in maanden niet heb gekregen en eerder zo gewoon waren; hoe je reageert op simpele dingen als een scooter. Ik was mij van het bestaan van die dingen al maanden niet bewust en vervolgens wordt ik er bijna door aangereden. En dan zijn er nog vrienden en bekenden, mensen die je maanden niet hebt gesproken en ineens weer mee in het park zit of je nooit bent weg geweest. Ik voel me net een wetenschapper op ontdekkingsreis die zichzelf als proefpersoon gebruikt voor zijn eigen onderzoek.

Sleur
Hoe je het ook wendt of keert, zodra je weer thuis bent kom je weer terug in een zekere sleur. Ik verbaas me erover hoe snel dat eigenlijk gebeurde en hoe snel ik al weer aan het werk was. Het is ongelooflijk hoe snel de mens zich aanpast aan nieuwe omgevingen, maar ook hoe snel hij weer terugvalt in oude patronen en gewoontes. Met alle voor- en nadelen van dien. Ik ben er haast bang voor dat ik door die sleur word vastgegrepen en vastroest. Het klinkt misschien cliché, maar ik heb nu al het gevoel dat ik weer weg wil. Na zo een lange tijd voortdurend onderweg te zijn geweest is het moeilijk om de hele tijd op één en dezelfde plek te zijn. Ik zie veel vrienden om mij heen die hun eigen huisje hebben, vaste baan en trouwplannen. De verhalen van vrienden die een kind hebben gekregen overrompelen mij bijna. En ik ben er juist achter gekomen dat het huisje, boompje, beestje voor mij niet is weggelegd.

Toekomst
Nu komt het er voor mij vooral op neer om te kijken naar de toekomst en deze min of meer te plannen. Ik wil graag terug naar het Nalanda-klooster in Frankrijk en daar mijn Boeddhistische kennis verdiepen en uitbreiden. Ik wil daar dan ook samen met de directeur en de abt praten over mijn eventuele intrede als monnik. Voor mij voelt dit idee goed aan en ik weet ook dat het één van de weinige manieren is waarop ik echt wil leven. Een leven waar ik het gevoel heb dat ik iets voor anderen kan betekenen en mijn kennis van de Dharma kan uitbreiden om deze vervolgens te verspreiden bij anderen. Hoe het ook loopt, één ding weet ik zeker: Het boeddhisme zal altijd een grote rol spelen in mijn leven.

Geleerd?
Veel mensen vragen mij of ik veel heb geleerd tijdens mij reis of wat ik er nou het meeste van heb opgestoken. Er zijn zoveel ervaringen, mensen en verhalen die me zijn bijgebleven. Onvergetelijke gebeurtenissen die mijn kijk op de wereld totaal hebben veranderd. Ik heb een beetje met eigen ogen kunnen zien hoe de wereld draaiende wordt gehouden en toch kan ik maar één ding zeggen: ‘Ik heb zóveel geleerd, maar eigenlijk weet ik nog steeds niets!’

Lees ook deel zeven uit de serie van Michiel...

Social media