Mabel van den Dungen: Boeddha Business deel 7

Mabel van den Dungen

• Geschreven op: 04-09-2009
• Reacties: 0
• Waardering: 2,9 Sterren
• Tags:
  • Mabel van den Dungen

Er was eens een man en die was zwaar onder de indruk van de verschijning en uitstraling van de man die hij passeerd. De man stopte en vroeg: ‘Beste vriend, wie ben je? Ben je een hemelse verschijning of ben je een god?’

‘Nee,’ zei de Boeddha.
‘Nou, ben je dan een of andere tovenaar of zo?’
En weer antwoordde de Boeddha: ‘Nee’.
‘Ben je een man?’
‘Nee.’
‘Maar, beste vriend, wat ben je dan?’
De Boeddha antwoordde: ‘Ik ben Ontwaakt!’
En Boeddha liep door en door en door en dat is ook wat jij kunt/moet doen.

‘Die man is gek’
Ik weet niet wat er aan de hand is, maar alles wat er de afgelopen maanden op mijn pad komt, heeft te maken met ontwaken en verlicht zijn. Zo heb ik bijvoorbeeld het voorrecht gehad, iets waar ik overigens intens dankbaar voor ben, om heel veel tijd door te brengen in de nabijheid van een verlichte man. We praatten dagelijks een paar uur over bewustzijn, verlichting en ontwaken. In het begin, tolde mijn hoofd, kwamen al mijn angsten naar boven en probeerde ik mij heftig te verzetten. ‘Die man is gek’, ‘als hij maar niet denkt, dat ik mijn hele leven ga veranderen’ ‘hij is niet van deze planeet’ en uiteindelijk: ‘Jezus, wat ben ik ontwetend geweest’. Want een beetje leuk babbelen over verlicht zijn is toch hele andere koek dan dat je opeens wordt aangesproken op je eigen verantwoordelijkheid over je bewustzijnproces. En vragen als: ‘hoe lang je het nog wil volhouden om weg te lopen en te ontkennen dat het bewustzijn voor je voeten ligt, als je er maar naar wilt kijken’.

Ik, ik, ik...
Ontwaken betekent voor mij de dingen helder gaan zien. Alsof er een blinddoek voor je ogen wegvalt en je ziet dat je de afgelopen 45 jaar bedacht hebt wie je bent. Als ik terug kijk, deed ik heel veel uit mijn ego. Wat wil ik? Wie ben ik? Wat wil ik allemaal nog bereiken? Ik wil dat iedereen van elkaar houdt? Waar houd ik wel van? Waar houd ik niet van? Wat zijn mijn normen? Welke kleur is mijn lievelingskleur? Hoe reageer ik als mijn vriendje iemand anders ook leuk vindt? Een bonte verzameling gedachten waarvan ik heb gemaakt dat ik dat ben. Eigenlijk zoals het merendeel van alle mensen dat doet. Natuurlijk chantte ik als een dolle, las en schreef ik over boeddhisme en soefimeesters, maar alles wat ik tot mij nam en uitdrukte, ging allemaal via mijn denken en gedachtepatronen, oude conditioneringen en verwachtingen. Wat is er nu veranderd?
‘Ik’ zie dat alles waar ik mijn persoonlijkheid zorgvuldig mee heb opgetuigd als een kerstboom, niet is wie ik echt ben. Ik ben een bundeling energie en goddelijke liefde. Ik ben een onderdeel van het een goddelijk energieveld. Ik heb ervaren dat God in alles zit. Ik heb nu gezien dat God in alles zit. Natuurlijk riep ik dat jaren daarvoor ook al, maar als je het ervaart dan weet je dat je het al die tijd daarvoor gewoon bedacht hebt. Net zoals een zwangere vrouw vraagt: ‘Hoe weet ik wanneer ik een wee heb?’. Geloof mij dat voel je vanzelf. En voor de mannen onder ons, als een wesp je steekt, hoef je er echt niet aan te twijfelen of het misschien een kus van een lieveheersbeestje was. Bewustzijn. Bewijs van de schepping.

‘Ontwaken’ in de trein
Boeddha staat vaak symbool voor de zoektocht naar verlichting en Jezus als de lijdensweg naar verlichting toe. Terwijl eigenlijk iedereen nu verlicht is, zonder het te weten of te ervaren, omdat je denkt iemand te zijn, wie je helemaal niet bent, maar verzonnen hebt. Het gaat al heel jong mis met de simpelste vraag die aan jongeren wordt gesteld, ‘wat wil je later worden?’. Terwijl kinderen juist nog zo zuiver in contact zijn met het zuivere, het lichte het goddelijke in hen.
Maar hoe kom je nou weer terug bij je eigen stille, zuivere kern? Het kan natuurlijk best zo zijn dat je geen tijd hebt om drie weken boven op een berg in India te gaan zitten. Mijns inziens hoeft dat ook helemaal niet. Het is zelfs beter als je het gewoon lekker in ons overvolle landje doet. Gewoon in de trein. Dan leg je de Metro of de NRC Next even weg en maak je van je dagelijkse treinreis of fietstocht jouw ontwakingsritueel.
Waar je mee zou kunnen beginnen is dat je toeschouwer wordt van je eigen universum. Probeer in alles wat je doet en meemaakt je emoties eruit te halen. Dus ga niet krijsen als je wordt gesneden of grommen als iemand naast je zit te telefoneren. Blijf dicht bij jezelf, haal adem en laat alles voor wat het is. En als je merkt dat je geïrriteerd raakt... het zijn slechts emoties waar je niets mee hoeft.
Leg je handen op je buik en haal diep adem. Gewoon in en uit. Als je dit een paar weken achter elkaar doet, zal je steeds makkelijker het stiltepunt in jezelf kunnen terugvinden. En wordt je geconfronteerd met ziekte, dood, verlies, ontslag, ruzie of ingewikkelde schoonfamilie: zie alles als een levensles. Accepteer en omarm. Des te sneller zal de situatie transformeren naar neutraal. Door zo in het leven te staan, word je als de schepper. Je aanschouwt je eigen universum en herschept het zoals jij het wilt. En als je dit doet met onvoorwaardelijk liefde naar je schepper, naar je medemens, naar de natuur en naar jezelf, zal al het goede je vanzelf ten deel vallen. Alles willen voor jezelf zonder te delen is weer een conditionering van je ego. Kijk er naar. Veroordeel het niet. Accepteer en omarm en laat het los.

‘Ik ben verlicht’
Gisteren was ik naar een cursus ‘Verlicht’ van Tijn Touber. In de eerste vijf minuten vertelde hij alle aanwezigen dat hij verlicht is. Het eerste wat ik dacht is ‘ho ho ventje, dat zullen we nog wel eens zien. En dat bepaal ik wel voor je’. Terwijl toen ik mij openstelde vanuit mijn hart en kon voelen met hoeveel liefde en mededogen hij zijn verhaal vertelde zodat de rest van zijn medemensen ook kan ontwaken, hoorde ik de zuiverheid van zijn woorden. Al kreeg ik geen antwoord op mijn vraag waarom Jezus en Boeddha het niet hardop over zichzelf zeiden dat ze verlicht waren en hij wel?
Zijn vrouw Kris vertelde tijdens de geleide meditatie dat wij vooral toestemming aan elkaar en aan onszelf zouden moeten geven om verlicht te zijn. Omdat wij het in feite allemaal al zijn, maar ons kleiner houden dan wij in werkelijkheid zijn. Was het niet Nelson Mandela die ooit zei: ‘Wij zijn niet bang voor onze schaduw, maar voor eigen licht.’
Boeddha en verlichting zijn voor mij één. Al heb ik helaas de ervaring dat in sommige boeddhistische stromingen de mens er weer van alles van maakt wat het niet is. Door zelf bedachte regels, eisen en verplichtingen. Je kunt niet iets worden of beter zijn, omdat je niet één uur chant per dag maar drie. Je bent al helemaal perfect zoals je bent, het enige wat je nu nog hoeft te doen is dat je te herinneren.
Namaste

Social media