Op zoek naar betekenis. Deel 6

• Auteur: Michiel Gortzak
• Geschreven op: 13-08-2009
• Reacties: 0
• Waardering: 3,1 Sterren
• Tags:
  • Reisverslag

Diepgang. Een reden om iedere dag uit je bed uit te komen. Willen we dat niet allemaal? Michiel Gortzak pakte zijn rugzak en ging op reis om deze zaken te vinden. Niet alleen in verschillende landen, maar ook in zichzelf. Lees zijn reisverslag op Bodhitv!

Prachtige landschappen, aangename muziek en serene beelden vliegen over mijn televisie scherm. Baba's, Hata yoga en licht offeringen, het word steeds mooier. Vervolgens verschijnen de woorden Incredible India in mijn scherm. Het enige wat ze op tv weg laten is het stof, de herrie, de drukte en het aantal mensen wat je lastig komt vallen. Je ziet het niet op de reclame maar het hoort er wel degelijk bij. Niet Incredible India, Unbelievable India!

Maffia?
Terwijl ik de grens oversteek om India te betreden word ik, voor ik mij kan registreren, al aangesproken door een man. Hij wijst mij er op dat mij zo meteen door verscheidende mensen buskaartjes zal worden aangeboden maar dat ik die allemaal moet afwijzen aangezien ik die gewoon in de bus moet kopen. De avond hiervoor hoorde ik al van een reiziger dat er in de bussen bij de grens nog wel eens maffia wil zitten die extra geld willen hebben en je anders even “vriendelijk” uit de bus zullen zetten. Ik begin me haast zorgen te maken. 'Is India echt zo erg?' hoor ik mezelf denken terwijl ik naar mijn bus opzoek ga. De bus is snel gevonden en heel veel gedoe levert het niet op. Gelukkig blijkt de eerste indruk die ik van India had niet helemaal waar te zijn. En de maffia? Dat is volgens mij één van de heerlijke fabels die zich de ronde doen onder reizigers.

Ontspanning
Toch is het niet één en al rozengeur en maneschijn. De busrit duurt zes uur langer dan mij verteld is, ik ben ziek, kom midden in de nacht aan op mijn bestemming en weet totaal niet waar ik de nacht zal door brengen. Het ergste is nog dat het helemaal geen leuke stad is. Nee, ik heb het toch wel een beetje gehad en na vijf maanden onderweg is het juist tijd om ontspannen. Eén van de beste plekken om dat te doen, zeker als Boeddhist, is Dharamsala. Na een nacht in een te duur hotel zet ik mijn koers dus richting Dharamsala, waar ik wederom midden in de nacht aankom. Het is drie uur 's nachts en alles is gesloten. De enige wezens op straat zijn straathonden en een zwerver. De moed begint me in de schoenen te zakken en ik klop op de deur van een hotel dat beheerd wordt door een klooster. Na vier keer kloppen wordt er eindelijk open gedaan door een Tibetaanse monnik. Hij kijkt me een verdwaasd aan en vraagt wat ik wil. 30 minuten later lig ik eindelijk heerlijk te slapen in een warm bedje.

Dharamsala is de woonplaats in ballingschap van Zijne Heiligheid De Dalai Lama. Het is dan ook een grote mix van Tibetaanse vluchtelingen, Indiërs en reizigers. Je kunt er je lol niet op aan cursussen, lessen en vrijwilligerswerk. Van Tibetaanse taalles tot kooklessen, het kan hier allemaal. De ideale plek om het even rustig aan te doen en dat is dan ook precies mijn plan!

Boeddhistisch Walhalla
Eén van de boeddhistische centra die ook in Dharamsala zit is Tushita. Tushita is een onderdeel van de FPMT (Foundation for the preservation of Mahayana Tradition) en ook hier bied ik me aan om vrijwilligerswerk te doen. Dit is snel geregeld en voor ik het weet, help ik met gompa's opruimen en klaarzetten, muurtjes schilderen en kamers klaarmaken voor de cursisten. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik het heerlijk vind om in dit soort omgevingen aan het werk te zijn. Ik voelde me in mijn element en het is ontzettend fijn om door gelijkgezinde mensen omringt te worden. Al snel heb ik een groep mensen om mij heen die ik zie als een soort tweede familie. Het helpt ontzettend met je eigen beoefening. Thuis of op reis is het moeilijk om actief te blijven beoefenen. Daarom is het ook zo belangrijk om een Sangha bij je in de buurt te vinden. Maar als je iedere dag omringt word door een Sangha dan werkt dat natuurlijk stukken effectiever. Het was dan ook een tijd van meditatie, contemplatie en constante beoefening tijdens de dag. Zowel op het kussen als met de mensen om mij heen. Er kwamen constant nieuwe cursisten en bezoekers langs en er waren dan ook genoeg momenten waarop ik mijn beoefening in praktijk kon brengen.

Lama's en Dakini's
Eén van de redenen dat ik naar Dharamsala ben gekomen is omdat de Dalai Lama iedere lente onderricht geeft. Ook dit jaar is dat het geval en ik wil daar natuurlijk bij zijn. Ik heb de Dalai Lama nog nooit in levende lijve gezien en ik kijk er dan ook erg naar uit. Als het moment daar is, is de hele tempel afgeladen met Tibetanen en reizigers die van zowel dichtbij al veraf zijn gekomen om naar zijn woorden te luisteren. Ik kan helaas niet aanwezig zijn tijdens zijn bezoek in Nederland, maar dit is beter dan ik had kunnen verwachten.

Sterven en de Leegte
Naast vrijwilligerswerk wat ik doe, volg ik ook twee cursussen in Tushita. Eén cursus over sterven en een tweede over leegte, twee grote onderwerpen binnen het Tibetaans Boeddhisme. Twee best heftige en zware onderwerpen, maar ik had me geen betere leraren kunnen bedenken. De cursussen worden gegeven door de Amerikaanse non Tenzin Chogkyi en de Australische monnik David. Het zijn werkelijk waar twee cursussen en twee mensen die mij leven en de kijk daarop totaal hebben veranderd. Vooral Tenzin Chogkyi en de cursus over sterven laten een ongelooflijke indruk op mij achter. Een indruk die mijn leven en wat ik daar mee wil stukken duidelijker heeft gemaakt. Wat heeft het verblijf in Dharamsala mijn leven op zijn kop gegooid en wat een indruk heeft het op mij achter gelaten. Teveel voor één artikel en teveel om in woorden uit te drukken!

Lees ook deel 5 van deze serie: www.bodhitv.nl

Social media