Op zoek naar betekenis. Deel 4

• Auteur: Michiel Gortzak
• Geschreven op: 13-07-2009
• Reacties: 0
• Waardering: 2,9 Sterren
• Tags:
  • Reisverslag

Diepgang. Een reden om iedere dag uit je bed uit te komen. Willen we dat niet allemaal? Michiel Gortzak pakte zijn rugzak en ging op reis om deze zaken te vinden. Niet alleen in verschillende landen, maar ook in zichzelf. Lees zijn reisverslag op Bodhitv!

Tibet. Het hoogste land ter wereld, gevangen onder het Chinese regime; een land wat ontzettend veel heeft moeten verduren; waar je opgepakt kunt worden als je maar iets ‘verdachts’ doet en waar nog steeds gemarteld wordt. Maar ondanks alles is dit het meest spirituele land waar ik tot nu toe ben geweest, waar ik de meest vriendelijke mensen heb ontmoet en waar ik me helemaal in mijn element voel.

Diepgeworteld
Het eerste wat mij opviel toen ik op mijn eerste dag in Lhasa rondliep, was de ongelofelijke toewijding die de Tibetanen hebben. Het Boeddhisme zit zo diep geworteld in hun bestaan dat geen mens of regime het er met wat voor wapen dan ook uit kan krijgen. De hele dag zijn er mensen bezig met prostraties, kora’s, mantra’s opzeggen en het ronddraaien van maniwielen. Veel Tibetanen komen van honderden kilometers lopend (of zelfs prostrerend) naar Lhasa om rond het Potalapaleis te lopen. Vele bedelen onderweg. Ze hebben dan vaak ook alles achtergelaten en zijn soms meer dan een jaar bezig om in Lhasa te komen. Gelukkig geven Tibetanen maar al te graag geld aan de pelgrims (goed voor hun karma).
Deze devotie heeft op mij ook een grote invloed. Je voelt je ineens ontzettend nederig (wat stelt mijn beoefening voor vergeleken met dit?). Maar het geeft tegelijk energie om je eigen beoefening op te schroeven. Ondertussen ben je constant bezig met mensen groeten en wordt je omringt door mensen met een glimlach. De drang om het Boeddhisme te beoefenen vult je hele lichaam en geest.

Bijgeloof?
Wat mij in Tibet ook meer opviel dan in mijn vorige bestemmingen is dat het Boeddhisme hier veel op bijgeloof is gebaseerd. Deze mensen hebben zó’n respect voor hun Lama dat ze vaak alles van hem aannemen zonder er echt over na te denken. Zo zouden bepaalde ziektes genezen kunnen worden door het opzeggen van een mantra. Maar hoe je het ook wendt of keert, het Boeddhisme maakt van de Tibetanen toch ontzettend aardige en vriendelijke mensen. Je moet toegeven dat – als iemand de hele dag een mantra opzegt, om een heilig object loopt en offers van wierook, eten en geld brengt met als doel om alle levende wezens te helpen – dit toch een invloed moet hebben op het gedrag van die persoon. Net als iemand die de hele dag bezig is met het bespelen van een muziekinstrument uiteindelijk virtuoos kan worden.

Natuurlijk kent bijgeloof z’n nadelen en zelfs gevaren (het zogenaamd kunnen genezen van ziektes). Maar er is een verandering in gang gezet: Zijne Heiligheid de Dalai Lama vertelde laatst bijvoorbeeld in een toespraak dat alleen het opzeggen van een mantra iemand niet beter maakt. Je moet eerst een dokter opzoeken, naar zijn advies luisteren en dat uitvoeren en daarbij de mantra opzeggen. De mantra heeft namelijk wel zijn kracht, want het maakt mensen mentaal sterk. En als je mentaal sterk bent, heeft dit een positieve fysieke uitwerking. Helaas bereiken de woorden van de Dalai Lama Tibet maar mondjesmaat en is het noemen van zijn naam alleen al een risico.

Onderdrukte flashback
Net als in Mongolië heeft de openheid van het landschap ook hier de bevolking spiritueel sterk beïnvloed en het is geweldig om door dit landschap te reizen. Helaas kan dit niet zo vrij zoals je dat kunt in Mongolië. Zo was ik verplicht om een gids, een jeep en een bestuurder in te huren voor mijn trip naar de Nepalese grens. En toen mijn reisgenoot iets te politiek gerichte vragen ging stellen aan onze gids, vertelde hij ons dat ze ons zelfs kunnen afluisteren via onze uitgeschakelde mobiele telefoons. Toch was het niet zo dat niemand er over wilde praten, alleen niet op elk moment en op iedere plaats. Ik kwam zelfs een poster tegen van ZH de Dalai Lama in de kamer van een Lama in het Sera-klooster die mij daar had uitgenodigd voor een kopje ‘sweettea’.

Dichter bij de oorsprong
Naarmate ik dichter bij India kom, blijft het gevoel van spiritualiteit bij me groeien. Of dit komt door de mensen, het feit dat ik dichterbij de plaats van verlichting kom of een combinatie van de twee weet ik niet. Wat ik wel weet is dat het heel erg goed voelt. Het leven hier in het oosten is zó veel spiritueler dat dan het leven in het westen en dat merk je. Helaas kon ik vanwege Chinese vergunningen niet langer dan tien dagen in Tibet blijven. En met wat pijn in mijn hart moest ik dit prachtige land achter mij laten. Ik hoop hier zeker nog eens terug te keren wanneer de mensen hier in vrijheid kunnen leven en als gelijke worden behandeld. Laten we hopen dat China in de tussentijd de Tibetanen eerlijk zal behandelen, hun cultuur bespaart blijft en Zijne Heiligheid de Dalai Lama, samen met zijn volgelingen, op een dag kan terugkeren naar zijn moederland. Tibet, onverslaanbaar!

Lees ook deel 3 van deze serie: www.bodhitv.nl

Social media