Om nooit te vergeten

Vivi Nguyen

• Geschreven op: 12-06-2009
• Reacties: 1
• Waardering: 2,9 Sterren
• Tags:
  • Dalai lama

Amsterdam RAI – 20.000 bezoekers, 400 vrijwilligers  en de gelukzaligheid waarin iedereen verzeilde, creëerde een bijzonder aangename sfeer. De aanwezigheid van Z.H. de Dalai Lama was een onuitwisbare inspirerende ervaring, waarvan ik nooit heb kunnen dromen.  

In de vroege ochtend stonden verscheidene groepen mensen voor de RAI. De bekende rode en gele gewaden van Tibetaanse monniken en kleurrijke traditionele Tibetaanse kledij sierden het plein. Kinderen dwarrelden vrolijk rond en het leek alsof iedereen in dezelfde verheugde gemoedstoestand verkeerde. Met de gedachte dat het een ongeëvenaarde dag werd, liep ik vol enthousiasme door de draaideuren.

Bij mijn aanmelding als vrijwilliger kreeg ik een oranje sjaal en een gele fluorescerende polsbandje  om. De uniformiteit van witte blouses, donkere broeken en opvallende oranje sjaals droeg bij aan de samenhorigheid in de vrijwilligersruimte. Thee en koffie stonden klaar om het lichaam te doen ontwaken. 

Met de mensengolf die in de ochtend binnenstroomden, werd het bezoekersaantal van 20.000 steeds werkelijker. Het was opmerkelijk dat iedereen goed gehumeurd en vriendelijk bleef ondanks de lange wachtrijen. Nadat alle bezoekers binnen waren, mochten ook de vrijwilligers de zaal in. Binnen was het gigantisch en het was fenomenaal om zoveel belangstellenden bij elkaar te zien. 

Het moment dat Z.H. de Dalai Lama binnen kwam, stond massaal iedereen op. Hierop volgde een wederzijdse warme en hartelijke begroeting. Tijdens het ochtend onderricht kon ik mijn aandacht er niet volledig bij houden, omdat ik het niet goed kon verstaan. Dit ging veel beter bij de middaglezing die ik niet in de zaal, maar vanaf de tv in de vrijwilligersruimte volgde. 

In de vrijwilligersruimte was ook de sfeer heel gemoedelijk. Ik kwam daar een beveiliger tegen die naar een stuk papier zocht om op te schrijven. Hij vertelde met fonkelingen in zijn ogen dat hij na jaren zijn Tibetaanse leraar weer terug had gevonden en adressen wilde uitwisselen. Daarbij vertelde hij dat hij al meerdere malen Tibet heeft bezocht en zo geëngageerd raakte in de cultuur dat hij de taal wilde leren. De beveiliger kwam terug met een brede glimlach en in zijn handen een gele kleed die hij veilig in zijn zwarte tas opborg.

Het meest verassende van deze dag was toen Z.H. de Dalai Lama aankondigde dat hij aan het eind van de lezing de vrijwilligers kwam bedanken. Dit vond plaats achter het podium en de gordijnen. Het hoogtepunt voor mij was het moment dat ik eventjes oog in oog stond met Z.H. de Dalai Lama en hem wezenlijk op de boeddhistische manier, met de handpalmen bij elkaar, kon begroeten. Daarop reikte hij zijn zachte koude hand aan de eerste rij vrijwilligers die helemaal verrukt achter bleven.

Het voorrecht om kort in de aanwezigheid van Z.H. de Dalai Lama te mogen zijn, heeft op mij een onvergetelijke diepe indruk achter gelaten. Want voor mij is Z.H. de Dalai Lama de belichaming van wijsheid en compassie. Om deze ervaring niet slechts bij één mooie herinnering te laten, hoop ik deze memorabele dag zo te integreren in mijn dagelijks leven dat het mij er blijvend aan herinnert te allen tijde het goede te spreken en te doen.

Social media