Op zoek naar betekenis. Deel 1

Michiel Gortzak

• Geschreven op: 04-06-2009
• Reacties: 0
• Waardering: 3 Sterren
• Tags:
  • Reisverslag

Een van de eerste dingen waarmee je wordt geconfronteerd als je reist, is openheid. De openheid van landschappen, de openheid van mensen, van mensen die je tegenkomt en misschien nog wel het meest met de openheid van jezelf!

Een paar dagen voordat ik vertrek, check ik mijn email. Ik heb mij aangemeld op een site, couchsurfing.org, waar slaapplaatsen op te vinden zijn. Niet in een hotel of een hostel, maar gewoon thuis bij lokale mensen. Je kunt kijken op hun profiel wat voor mensen het zijn en dan een email sturen of je misschien een paar dagen bij hen kunt slapen. ‘Kom gewoon langs. Het is geen enkel probleem.' Staat er in het mailtje op mijn scherm. Mijn eerste adres in Denemarken kon op het laatste moment niet doorgaan, dus ik ben dolblij dat ik bij deze persoon kan verblijven!

Tune en Julie
Eenmaal aangekomen word ik hartelijk ontvangen door mijn gastheer. Hij heet Tune en woont samen met zijn vriendin Julie in een flatje in een buitenwijk van Kopenhagen. Ze hebben nog niet gegeten en Tune verdwijnt de keuken in. Na mijn spullen te hebben neergezet ga ik naar de keuken om te kijken of ik kan helpen. Zo maken we met z'n tweeën een maaltijd die we met zijn allen delen.
Tune is geen rijk man, integendeel hij heeft helemaal niet zo veel om te delen. Toch deelde hij alles wat hij had met mij en ik met hem. Het valt mij op dat de mensen die het minst hebben het meeste willen delen. Het zijn vaak de mensen die als eerst een helpende hand aanreiken en voor anderen klaarstaan. Waarschijnlijk komt dit doordat zij ook vaker hulp van andere nodig hebben. Mensen die het wat beter hebben, leven vaker in hun eigen wereldje. Niet dat zij nooit gul zijn, vele geven juist ontzettend veel aan goede doelen en steunen ontwikkelingsplannen. Ik denk alleen dat zij vaak op een onpersoonlijke en afstandelijke manier helpen. Anders dan de manier waarop mensen mij helpen.

Voeten op tafel
Naast deze vorm van openheid die ik ontvang van mensen, moet ik mij zelf ook erg openstellen. Ik ben op bezoek in een vreemd land met vreemde culturen en bij onbekende mensen. Ik begeef mij in hun wereld en moet mij aanpassen aan andere gebruiken en gewoontes. Ik kan niet zomaar bij iedereen mijn voeten op tafel gooien.
Normaalgesproken heb je gewoontes en rituelen die je thuis altijd uitvoert. Zo heb ik de gewoonte thuis om ‘s morgens de dag te beginnen met een half uur meditatie. Dat kan je op reis niet overal even gemakkelijk doen. In het huis van iemand anders moet je jezelf aanpassen aan hun patronen.
Met het gebruik van andermans huis, komt ook het gegeven dat je jezelf open moet stellen. Ik merk zelf dat door liefde en vriendelijkheid uit te stralen, dit het makkelijkst en prettigst gaat. Zelf wil je ook niet dat iemand heel erg onpersoonlijk, onvriendelijk of onaardig doet tegenover jou en jouw gebruiken. Zeker niet als die persoon bij jou over de vloer komt. Zo hielp ik mee met de afwas en bood ik Tune en Julie aan om een keer voor hen te koken.
Maar het zou niet alleen bij dit soort eenvoudige dingen moeten blijven. Je zou liefde moeten ontwikkelen voor anderen, zonder te discrimineren en zonder uitzonderingen te maken. Hoe meer jij liefde voor iedereen ontwikkelt, hoe meer liefde jij uitstraalt naar anderen en zij zich ook zullen openstellen naar jou toe. Zo heb ik ooit een Tibetaanse Lama ontmoet die zoveel goedheid en vriendelijkheid uitstraalde, dat ik mijzelf automatisch vriendelijker en meer open opstelde.

Appels van Bosse
Natuurlijk moet je je niet alleen openstellen naar mensen toe. Je komt ook veel onbekende smaken, geuren en geluiden tegen. Al deze dingen kun je gebruiken om meer openheid in jezelf te creëren. Veel mensen hebben bijvoorbeeld vaste ontbijtpatronen. Ik persoonlijk, drink graag groene thee ‘s morgens en eet geroosterd brood met kaas, maar dat is op reis natuurlijk niet iedere dag haalbaar. Hierdoor ben je gedwongen om jezelf aan te passen en dit helpt om meer openheid te creëren doordat je leert de dingen meer los te laten. Zo wordt de gehechtheid aan de meest dagelijkse dingen minder, wat zorgt voor meer openheid van geest.
Nou is de couch surf-website gebaseerd op de openheid van mensen, maar daarbij kom je ook gewoon mensen tegen die ineens een praatje met je beginnen. Zo verbleef ik een aantal dagen in een zomerhuisje van iemand in Zweden(foto rechtsboven).  Zij was daar op dat moment niet en ik mocht er zo lang als ik wilde blijven logeren. Op een dag kwam er een oude man op zijn fiets aangereden die net buiten het dorpje woonde. Hij vertelde dat hij Bosse heette en hij was op weg naar een appelboomgaard om appels te rapen. Hij kwam even buurten, maakte een kort praatje en vertrok toen richting de boomgaard. Na een half uur kwam hij terug met drie zakken vol met appels en begon mij handen vol te geven. Voor ik het wist had hij mij uitgenodigd bij hem thuis. Hij woonde al veertien jaar in een huisje (foto links).van zeven vierkante meter en at voornamelijk fruit en brood. Zo kwam het dat ik samen met hem een potje schaak speelde, midden op het Zweedse platteland.

Twee kanten
Hier merkte ik dat openheid van twee kanten moet komen om echt tot iets moois te leiden. Als ik openheid naar iemand creëer maar diegene loopt gewoon weg, dan houd het verhaal snel op. Zijn openheid was in de vorm van het aanbieden van appels en het laten zien van zijn woonplek. Ik moest mij openstellen om nieuwe levenswijzen te zien, te accepteren! Zo ontstond er een prachtige ontmoeting.
Het mooie van het systeem dat je bij anderen slaapt, is dat je bij de mensen zelf thuis komt. Je bent op een veel intiemere manier op reis dan wanneer je alleen naar hotels en hostels gaat. In Rusland sliep ik het ene moment in een universiteit en het volgende moment bij een meer traditionele familie. Je moet jezelf leren aanpassen aan anderen en je standaardgebruiken loslaten. Je gaat je afvragen wie je werkelijk bent en hoe jij in de wereld staat. Normaalgesproken heb je je eigen maskers die je voorhoudt. Manieren waarop jij je laat zien naar de rest van de wereld, maar als je op bezoek ben bij een totaal vreemde en met diegene een huis deelt, dan doe je deze maskers veel sneller af. Zo leerde ik meer los te breken van mijn eigen wereld en geconditioneerde visie. Ik merk dat ik minder vastzit aan mijn eigen gewoontes en dat ik meer open sta voor situaties die op mijn pad komen. Of deze nou goed, slecht of neutraal is. Nou kun je jezelf afvragen of je niet een masker moet opzetten voor je eigen veiligheid? Is het niet verstandiger om op reis een masker voor te doen?

Openheid als masker
Ik ervaarde dat geheel andersom in Rusland (foto rechts: Bailkalmeer). Ik reisde in Rusland 3de klas in de trein, wat word omschreven als gevaarlijk en een plek waar je op je spullen moet letten. Ik ervaarde dit heel anders. Je zit zo dicht op elkaar dat je al snel in gesprekken komt met anderen, je deelt eten en drinken en iedereen let op elkaars spullen. Was ik daar heel afstandelijk en achterdochtig geweest dan had ik mij een stuk minder op mijn gemak gevoelt en een stuk minder geweldige mensen ontmoet. Maar wordt deze openheid niet ook een masker, iets wat je als een soort robot gaat doen? Dit zijn onze gewoontes thuis ook, handelingen en patronen die zo in ons systeem zitten dat we ze automatisch uitvoeren. Daarom vind ik het zo belangrijk dat je het doet vanuit liefde en niet omdat alleen jij er beter van wordt. Dan wordt het geen masker, maar is het iets prachtigs wat we met iedereen kunnen (en zouden moeten) delen. Ik hoop dat ik deze openheid voor altijd met mij mee kan dragen; deze liefde kan geven aan iedereen die ik tegenkom, dat ik dit blijf houden, ook als ik weer terug ben in een vertrouwde omgeving en dat ik niet weer vastroest in patronen en maskers op ga zetten. Ik dank dan ook iedereen die mij heeft geholpen om dit te zien.

Lees ook de inleiding van het reisverslag van Michiel

Social media