Op zoek naar mijn sangha deel 4, VWBO

Johan Aanen

• Geschreven op: 21-12-2008
• Reacties: 1
• Waardering: 3,2 Sterren
• Tags:
  • Westers boeddhisme

Johan (23) gaat op zoek naar een Sangha om zijn geestelijke aspiraties in praktijk te brengen en te leren mediteren. Hiervoor bezoekt hij zeven Sangha's om te onderzoeken welke van deze centra hem eventueel verder kan helpen op zijn pad. Deel 4 van 7.

Vanavond is het tijd voor deel 4 van mijn Sangha-serie. Deze keer heb ik gekozen voor een meditatie bij het centrum van de ‘Vrienden van de Westerse Boeddhisten Orde' (VWBO). Dit centrum ligt hoog in de Jordaan en een kwartier voor de officiële opening, stap ik binnen. Er zitten reeds drie mannen in de ontvangstkamer (tevens boekwinkel, expositieruimte en loungeroom) waarvan er twee bij de VWBO horen: Arthamitra en Henk. De derde persoon komt oorspronkelijk uit Australië en wil, na een aantal jaren er tussenuit te zijn geweest, weer actief gaan mediteren. Een beetje zoals ik dus.
Terwijl ik Arthamitra (een Nederlander die zijn boeddhistische naam kreeg bij zijn ordenatie bij de VWBO en ‘vriend van het goede' of ‘vriend van het betekenisvolle' betekent) wat vragen stel over het centrum, druppelen er meerdere mensen binnen. De sfeer die in de zaal hangt is redelijk positief. Op een gegeven moment begint Arthamitra met een algemene introductie.
We zijn met 13 mensen, evenwichtig vertegenwoordigd door mannen en vrouwen en waarvan de meeste mensen zouden vallen in de categorie ‘jong' of ‘tweede jeugd'. In ieder geval valt me op dat de groep erg Nederlands (of moet ik zeggen 'autochtoon'?) is. Het centrum is in dit opzicht denk ik het minst gevarieerd, in ieder geval van wat ik gezien heb.

Westers boeddhisme
De VWBO is een vereniging voor de ontwikkeling van een ‘westers boeddhisme'. Ze hangen geen bepaalde traditie aan, want het was het ideaal van de stichter van de VWBO dat de essentie van het boeddhisme, dus ook van elke stroming, voor het westen beschikbaar werd.
Dat de VWBO geen bepaalde traditie aanhangt is te zien aan de verschillende boeddhistische voorwerpen en afbeeldingen, zonder dat er één stijl overheerst. Stonden de boekenkasten in de andere centra vol met leesvoer over hun specifieke traditie, hier worden alle tradities vertegenwoordigd. Er staan ook weinig foto's van leraren. Verder biedt de VWBO ruimte aan professionele en beginnende kunstenaars om hun werk in het centrum tentoon te stellen, organiseren ze retraites, meditatiecursussen en Sangha-avonden. Ze hebben ook een website met veel nuttige links, waaronder naar Bodhitv (!) in tegenstelling tot de andere centra.

Zitpositie
Arthamitra vertelt dat de introductieavonden eigenlijk een tweeluik zijn. De ene woensdag is er een ‘Metta Bhavana-meditatie' en de andere woensdag is er een ‘Gewaarzijn van de ademhaling-meditatie', die van vandaag. Maar voor de meditatie moet ik nog even naar het toilet op de bovenverdieping, benut als bibliotheek, keuken en kantoor in één. De meditatiezaal is vrij kaal, met een altaar aan de achterwand, een tanka met het Rad des Levens aan de linkerwand en matjes waar mensen kunnen zitten. Ik kies een plek dichtbij het altaar. Voor we gaan mediteren, helpen Arthamitra en Henk iedereen een gunstige zitpositie te verkrijgen. De zitpositie kwam bij de andere centra ook wel aan bod, maar niet op zo'n actieve manier. Door aandacht te geven aan zo'n fundamenteel aspect van de meditatie, verdient VWBO een pluspunt. Eenmaal gezeten, wordt ons gevraagd weer op te staan, omdat het in het centrum de gewoonte is een groet te brengen aan het Boeddhabeeld op het altaar. Daarbij worden de Drie Juwelen (de Boeddha, de Dharma en de Sangha) geëerd. Maar het staat iedereen vrij de groeten te reciteren of niet. Na de groet geeft Arthamitra een introductie op de meditatiesessie die bestaat uit een aantal geleide en ongeleide fases, onderbroken door een korte pauze.

Alles is adem
De eerste helft van de meditatie begint met de meditatie waarbij de ademhaling geteld wordt. Maar, zoals ook uitgelegd wordt, is dit ‘slechts' een middel om tot gewaarzijn te komen. Ik merk dat het makkelijk is mijn aandacht zuiver te houden en laat het tellen achterwege. Ik probeer dieper te verzinken in de heldere aandacht die ik voel sluimeren. Ik hoor de geluiden op de achtergrond wegvallen tot ze nauwelijks meer bewust tot me doordringen. Na een korte tijd, voor mijn gevoel, luidt Arthamitra de bel voor een korte theepauze.
Ik probeer in mijn ‘flow' te blijven en raak kort in gesprek, tot we weer in de meditatiezaal plaats uitgenodigd worden. Arthamitra begint weer met een introductie, maar eerlijk gezegd voel ik er weinig voor om daar goed naar te luisteren. Ik heb mijn houding weer gevonden en richt me eerst weer op mijn lichaam en dan op mijn ademhaling en op de delen in mijn lichaam die bewegen door mijn ademhaling. Op een gegeven moment zit ik er zo diep in, dat bijna mijn hele wezen is gericht op de ademhaling en op dat moment besef ik: alles is adem.

Vragenrondje
Na de meditatie is iedereen weer met zijn aandacht bij de groep en er is gelegenheid vragen te stellen. Er is een vrouw die een aantal interessante vragen stelt, maar die naar mijn bescheiden mening niet bevredigend worden beantwoord, terwijl ikzelf wel een antwoord zou kunnen formuleren. Ik vraag of ik iets mag toevoegen en zie het gezicht van de vrouw opklaren. Bij haar andere vragen herhaalt dit zich.
Na het vragenrondje ruimt iedereen langzaam zijn spullen en neemt afscheid of praat na. Na zelf een kort praatje gemaakt te hebben bedank ik Arthamitra en neem afscheid. Ik mag concluderen dat dit wel een van de interessantste meditaties is geweest en het centrum bevalt me op meerdere punten, waaronder de begeleiding, de sfeer in de meditatiezaal en de nuchterheid van de leden die vaker bij het centrum komen. Maar of het de voorkeur zou verdienen over andere centra die ik totnogtoe heb bezocht... Ik weet het niet.

Boeddhistisch Centrum Amsterdam, Palmstraat 63
Meer informatie: 020-420 70 97, www.vwbo.nl

Lees ook deel drie uit deze serie: www.bodhitv.nl

Social media