Op zoek naar mijn sangha deel 1, Shambhala

Johan Aanen

• Geschreven op: 13-11-2008
• Reacties: 0
• Waardering: 2,9 Sterren
• Tags:
  • Tibetaans boeddhisme

Johan (23) gaat op zoek naar een Sangha om zijn geestelijke aspiraties in de praktijk te brengen en te leren mediteren. Hiervoor bezoekt hij zeven Sangha's om te onderzoeken welke van deze centra hem eventueel verder kan helpen op zijn pad. Dit is deel 1 van 7.

Open en vriendelijk
Het eerste centrum dat ik bezoek is Shambhala. Deze meditatieschool, midden in de Amsterdamse Pijp, gaat uit van de Tibetaans boeddhistische traditie, in samenhang met de oude krijgerstraditie van Shambhala die zich richt op vriendelijkheid en moed. Ik ben aan de late kant, dus ik haast me in marstempo door de straten. Niemand die zou verwachten dat die jongen straks rustig op een kussen gaat zitten proberen zijn innerlijke natuur te ontdekken!
Wanneer ik aankom, stel me voor aan een oudere vrouw. Zij bezoekt Shambhala ongeveer twee jaar en we raken in gesprek. Ik verneem dat het centrum cursussen voor beginners en gevorderden aanbiedt en er zijn regelmatig lezingen, feesten en vieringen. Er worden ook geregeld exposities gehouden van kunstwerken waarin mensen hun ervaringen en boeddhistische inspiratie uitdrukken.
Het ontvangst is erg open en vriendelijk. De groep mensen breidt zich uit tot ongeveer twintig, vermoedelijk van verschillende nationaliteiten. Ons wordt verteld dat er een geleide meditatie, loopmeditatie, ongeleide meditatie, nog een loopmeditatie en een lezing op het programma staan. We zullen zien.

Opstaan en vallen
Er wordt een bel geluid en iedereen zoekt een plek in de meditatieruimte. We krijgen een kort programmaoverzicht en dan begint de geleide meditatie. Ik pak een kussen en zoek moeizaam naar een fijne houding. Ondertussen luister ik naar de begeleider. We gaan terug naar ons ‘kleinste huis': ons lichaam. We moeten onze aandacht richten op ‘dit voertuig' en kijken waar er eventueel pijnlijke plekken zijn en waar het prettig voelt. Ergens in mijn rug voel ik een obstakel en probeer mijn houding te veranderen. Geen effect. Ik merk dat mijn gedachten hun eigen weg gaan en niet de stem van de instructeur volgen. Ik roep mijn aandacht terug en merk dat ik het enigszins irritant vind te moeten luisteren naar de stem: laat me eerst eens mijn gang gaan!
Gelukkig mogen we de volgende oefening een poosje zelf proberen. Mijn houding voelt natuurlijker aan en ik probeer vaste grond onder de voeten te krijgen in deze toestand. Helaas gaat al vrij snel daarna de bel en begint de loopmeditatie. Ik sta op en... Nee, ik sta niet op! Mijn linkerbeen weigert en ik val op mijn gat. Dat moet een grappig gezicht zijn geweest! Ik probeer voorzichtig op te staan en het gevoel er langzaam weer in te krijgen. Ik zie dat ik niet enige was die moeite had met opstaan. Grappig, deze leerfase begint achterstevoren: eerst opstaan, en dan vallen!

De tweede ronde
Na de loopmeditatie, een welkome afwisseling, begint er een ongeleide meditatie. Enige tijd later gaat de bel voor de loopmeditatie. Tijdens de tweede ronde is er een aantal yogi's bijgekomen en de rij lopende mensen lijkt nu een polonaise. Ik probeer me te richten op mijn omgeving en op de richting die de tentakels van mijn waarneming opgaan. Ik hoor, zie, voel, proef en ruik al lopende door de ruimte. Ik bemerk een tevredenheid in mezelf. Meditatie is goed! En hoewel ik slechts een beginner ben, werpt de oefening toch zijn vruchten af. Het einde van de meditatie wordt aangekondigd.
Na de loopmeditatie is er een lezing geïnspireerd op de woorden van Shambhalastichter, wijlen Chögyam Trungpa Rinpoche, wiens zoon nu de leiding van de organisatie in handen heeft. De voordracht gaat over het aannemen van een open houding van aandacht, leven in het nu, acceptatie van wat er hier en nu gebeurt en wat we daarbij voelen. Er ontstaat een discussie waarna de lezing wordt afgesloten.
Beneden wachten er nog thee en koekjes, maar daar heb ik geen behoefte aan. Ik ben verzadigd. Al met al was het een positieve ervaring, maar ik heb nog geen vergelijkingsmateriaal en één avond is eigenlijk niet genoeg om echt te kunnen bepalen of ik er eventueel langer zou willen blijven oefenen. Ik ga dus verder op pad langs verschillende Sangha's. Meer in deel twee...

Shambhala centra in Nederland: www.shambhala.nl

Social media