Dungens Dharma: hoe kan ik dingen uit het verleden loslaten?

Mabel van den Dungen

• Geschreven op: 11-08-2008
• Reacties: 0
• Waardering: 2,9 Sterren
• Tags:
  • Dungens dharma

Vraag: Ik vind het moeilijk om dingen uit het verleden los te laten, hoe ga ik daar mee om?
‘Eerst erkennen, helen, accepteren en daarna pas loslaten.'

Loslaten
Eén van de beste therapeuten van Nederland, Lydia Kimman, heeft eens tegen mij gezegd dat loslaten hetzelfde is als poepen. Het eindresultaat/je ontlasting komt er pas uit als je lichaam alle voedingstoffen heeft verzameld en pas daarna laat zij al het onbruikbare los. Dat klinkt misschien bout, om nog even in de beeldspraak te blijven, maar een eenvoudigere metafoor over loslaten ben ik nog niet tegengekomen. Ik heb lang heel veel angsten zo diep weggestopt dat ik niet eens meer wist dat ik ze had. Maar toen die beerput eenmaal openging, besefte ik mij dat er een heel klein bang en angstig kind in mij schuilde dat overal gevaar zag. Pas toen ik als volwassenen veilig en stabiel genoeg was, kon ik ze eindelijk het hoofd bieden. Loslaten op wat voor gebied dan ook in je leven, kan pas als je de kwestie emotioneel, spiritueel en mentaal helemaal hebt doorgewerkt. Dat betekent niet dat je instemmend knikt bij het lezen van een paar wijze woorden in een boek, maar dat je het echt gevoeld, geleefd en begrepen hebt. Loslaten kan pas als je dankbaar bent dat je in bepaalde situaties terecht bent gekomen, die je de mogelijkheid geven om je diepste karmische processen door te werken. Sommige mensen doen er meerdere mensenlevens over en andere gaan wellicht wat sneller omdat ze er heel bewust mee bezig zijn. Maar wat is tijd? Dat is ook iets wat we zelf bedacht hebben. Volgens Einstein gebeurt alles te gelijk. Maar goed we hebben het deze keer over loslaten, dus laten we mijn favoriete man erbuiten.

Worden wie je bent
Loslaten is het mooiste wat er is, want je wordt wie je al was. Nietzsche schreef het al ‘Worden wie je bent' en een andere quote van hem die je eerder in rapsong verwacht is ‘Wat mij niet dood, maakt mij sterker'. Een mens kan verschrikkelijke dingen meemaken in zijn jeugd. Incest, mishandeling zowel fysiek als mentaal, verwaarlozing, emotionele schommelingen, depressies en levensangst. Ik zou dit hele stukje kunnen vullen met waar je allemaal aan kan lijden. Wij mensen hebben de neiging om ons te identificeren met onze angsten, zodat we daar in blijven hangen, zonder dat de heftigheid nog gerelateerd is aan de oorspronkelijke situatie. Als je de identificatie er af schraapt houd je vaak pure doodsangst over. Maar voor dat je er zelf achter bent aan wat voor angsten je lijdt, ben je over het algemeen een mensenleven verder. Ik heb mijn hele leven verkondigd dat er niets belangrijker is dan liefde. En dat verkondig ik nog steeds, alleen heb ik nu een completer plaatje omdat ik ook aan de donkere kant heb durven kijken en mijn angsten uit het verleden met evenveel respect behandel als mijn liefdesquest. Pas toen ik mijn angsten alle ruimte durfde te geven in mijn leven, kon ik ze voelen, begrijpen en transformeren. Er is een gezegde dat ‘hoe donkerder de nacht wordt, hoe dichterbij de dageraad er is. Wie zo diep in zijn angsten durft te duiken, gaat vanzelf zien welk stuk in zichzelf geheeld moet worden, waar de echte angsten vandaan komen. Dan kun je ze erkennen, helen, accepteren en pas daarna loslaten.

Ritme van het leven
Er zijn mensen die geloven in extremen methodes en geforceerde oplossingen om zaken los te laten. Je kunt denken aan drugs om bepaalde processen te versnellen of symbolisch pijlen breken op je keel om zo door bepaalde angsten heen te knallen. Ik geloof daar niet in. Alles wat je leert ontstaat organisch. Alles wat je los probeert te laten, heeft ook weer z'n eigen tempo. Er is veel maakbaar in onze wereld, maar de wetten van het universum zijn te intelligent voor ons, om op ego niveau naar onze hand te willen zetten. Laat je leiden door het ritme van het leven. Je kunt pas loslaten als je er aan toe bent. Alles heeft zijn eigen tijd.

* Voor wie meer wil lezen over angsten en loslaten is ‘Tegen de zon inkijken' van Irvin D.Yalom een prachtig boek.

Mabel van den Dungen is hoofdredacteur van Carp*

Social media