Login

Onderweg

$article/block[@lang=$lang]/name

Onderweg
Als je je graag in het boeddhisme wil verdiepen maar je voelt je aangetrokken tot verschillende stromingen, is dat dan een verrijking of belemmert het je om dieper de beoefening in te gaan?

Onderweg

Laurens van Aarle
Laurens van Aarle

Ik bestudeer nu bijna tien jaar de boeddhistische leer en beoefen hem ruim vier jaar in de vorm van dagelijkse meditatie. Ik heb me in die periode nooit formeel verbonden aan een bepaald centrum of een bepaalde stroming en neem af en toe deel aan lezingen en korte retraites. Ik geloof dat inspiratie uit vele richtingen kan en mag komen, ook op een spiritueel pad. Het dwingt je de gemeenschappelijke kern te zien, tot de essentie te komen en daar mee te werken. Een monopolie op de waarheid heeft niemand, of juist iedereen.

onderwegFocus
Toch vraag ik mij wel eens af of ik op die manier voldoende focus en diepte aanbreng in mijn bestudering en beoefening. Inzicht cultiveren in de oorspronkelijke aard van je geest en die van de realiteit. En dit inzicht vervolgens te integreren en uit te dragen in je dagelijks leven. Dat klinkt misschien wat hoogdravend en ambitieus, maar het vat voor mij wel samen waar het in essentie om draait in het leven. En deze essentie ligt ten grondslag aan vele spirituele tradities, zowel binnen als buiten het boeddhisme. De vraag is alleen waar je deze het meest direct terugvind en in een vorm die bij jou past en die jou aanspreekt. Voor mij is dit voornamelijk het zenboeddhisme en de daarop geïnspireerde levenswijzen. Maar ook het Tibetaans boeddhisme in zijn meest geconcentreerde vorm raakt bij mij een gevoelige snaar. Waar het zenboeddhisme soms door zijn essentiele kracht en eenvoud de warmte, kleur en feestelijkheid kan verliezen, lijkt het Tibetaanse boeddhisme juist in deze aspecten uit te blinken. Een mooie aanvulling lijkt het. Maar kun je wel twee paarden tegelijk bereiden? Of val je uiteindelijk tussen beiden op de grond zonder veel verder op het pad te zijn gekomen?

Blinde vlekken
Gedurende de afgelopen tien jaar heb ik talloze ‘spirituele' boeken gelezen en in eerste instantie voornamelijk veel kennis opgedaan. Totdat ik me vier jaar geleden realiseerde dat je op dit pad op zijn best mank loopt als je studie niet koppelt aan beoefening. Zo werd een periode lang het lezen, beluisteren en bekijken van het onderricht mijn ‘leraar' en de ruggesteun voor mijn eigen beoefening. Het lezen van boeken over boeddhisme, soefisme, mysticisme, kaballah en integrale spiritualiteit hielden het onderricht voor mij levend en hebben me laten zien dat iedere stroming zijn unieke manier van presenteren heeft, maar dat de realiteit allen omvat en uiteindelijk ontstijgt. Blinde vlekken zijn immers inherent aan welk perspectief dan ook. Het luisteren via mijn iPod naar podcasts over het boeddhisme en het bekijken van de documentaires van de BOS, gaven me met name gedurende mijn tijd in Japan het gevoel dat ik niet de enige was die dit pad bewandelde. Ook droegen ze bij aan een momentum dat ik moeilijk alleen kon vasthouden. Maar als ik verder wil komen op dit pad, kan ik dan wel op deze manier blijven zoeken, zonder me in ieder geval voor een bepaalde periode ergens aan te verbinden? En als ik een keuze zou maken, voor welke stroming zou ik dan moeten kiezen, want ik vind in alle stromingen iets wat me aanspreekt.

Samen zitten
Recentelijk ben ik begonnen met het zitten in een vaste meditatiegroep bij mij in de straat. Er is iets aan het samen zitten in een groep dat me verder helpt bij mijn behoefte aan meer focus en richting, die over de jaren van solitaire meditatie is ontstaan. Het faciliteert een diepere meditatie en verhoogde concentratie. Verder geeft het een heel tastbaar gevoel van verbondenheid en gedeelde inspiratie. Tegelijkertijd versterkt het de vraag of ik me niet voor een bepaalde periode volledig op de beoefening binnen een traditie moet toeleggen voor ik verder ga met mijn zoektocht en ontdekking van de gemeenschappelijke kern die het allemaal verbind. Of zal ik die kern misschien juist wel door de toewijding verhelderen? Ik weet het niet. Ik besluit mijn verhaal en vraag voor te leggen aan mijn meditatiebegeleider, Jos de Vries. Hij is meditatieleider van de meditatiegroep in Hilversum, Zen-In-Practise verbonden aan het Internationaal Zen Instituut Nederland van Jiun Hogen Roshi.  In het gesprek met mijn meditatiebegeleider benadrukt hij dat de vorm niet het voornaamste is. Dat de vorm slechts het voertuig is, waarin je onderweg bent.

onderwegBouwstenen
Jos: "Het streven naar meer focus en diepgang, naar een leven toegewijd aan volledig inzicht en uiteindelijk verlichting, vraagt allereerst bereid te zijn al je ideeen over hoe dat tot stand zou moeten komen, durven op te geven. Dat juist jouw unieke pad zo bijzonder en waardevol is door alle unieke ervaringen en wisselingen die je ondergaat. Dit maakt dat al je ervaringen, die je hebben gevormd en gevoed, bouwstenen kunnen zijn voor het welslagen van je dagelijkse beoefening. Dat manifesteert zich in je meditatie en kan gaande weg doorwerken in je dagelijkse activiteiten en bewustzijn. Daar kunnen tijden bij horen waarin je het niet weet en geen keuze kan of wil maken, en tijden waarbij je plotseling weet dat het goed zit en je je helemaal op een bepaalde leer, methodiek of beoefening wilt toeleggen. Dat kun je en hoef je niet te forceren. Maak je daarbij geen zorgen of je voorgenomen meditatiebeoefening, bijzondere resultaten zal brengen; oordeel niet over jezelf! Ontdek je dat je afdwaalt, je aandacht en concentratie inzakken of dat je lange periodes hebt dat in je meditatie verschillende vormen van boeddhistische beoefening door elkaar lopen, ga dan in vertrouwen door. In een toegewijd leven van aandachtig en liefdevol aanwezig zijn, ontvouwt het proces vanzelf de weg die je gaat. Een belangrijk zen beginsel is: 'Niet de eindbestemming is belangrijk, maar de weg die je gaat'."

Onderweg
"Als je je te veel bezig houdt met het zoeken van de weg, zou je zomaar kunnen vergeten dat je al onderweg bent! Zo gaat het ook met het je afvragen of je een keuze moet maken voor een bepaalde stroming of beoefening in het boeddhisme. Het zoeken van een leraar, of kiezen voor een bepaalde boeddhistische school kan een oprechte vraag zijn. Maar weet dat sommige antwoorden en keuzes zich met de tijd vanzelf aandienen en niet kunnen worden afgedwongen. En ook als je die klik hebt met een leraar, stroming of beoefening en weet dat je je ergens ‘thuis voelt komen', zul je ontdekken dat er nieuwe vragen en worstelingen volgen. Zij vormen de brandstof voor je beoefening onderweg!"

Zo blijf ik dichter en dichter bij mezelf,  en wordt de worsteling steeds meer onderdeel van mijn beoefening.

Foto's: copyright Laurens van Aarle

Zen-in-practise, Hilversum www.zen-in-practise.nl
Zencentrum Noorder Poort www.zeninstitute.org/en/noorderpoort

Boeddhistische podcasts:
1. Buddhist Geeks personallifemedia.com
2. Zen is Stupid zenisstupid.com
3. Zencast /www.zencast.org
4. Urban Dharma www.urbandharma.org
5. San Francisco Zen Center, www.sfzc.org

Social media

Reacties op dit artikel

Oda  StadhoudersInteressante vraagstelling en mooi beantwoord. Laat de worsteling zien met onzekerheden die we allemaal moeten overwinnen en geeft ook geruststelling en troost bij de twijfels die we voelen, ieder op zijn eigen weg/wijze.

Oda Stadhouders 


Mooi beschreven en een geruststelling dat ik niet de enige ben die zoekende is binnen het Boeddhisme!

Reageer

Om te reageren moet je ingelogd zijn.
Meld je aan op de registratiepagina of log in.

Laatste artikelen

Jeroen leest: Aung San Suu Kyi
02-02
Jeroen leest: Aung San Suu Kyi
In 1988 keerde Aung San Suu Kyi terug naar Birma, met als aanleiding haar zieke moeder. Het resultaat van haar terugkeer: een revolutie.
Zelfcompassie: Interview met Kristin Neff
26-01
Zelfcompassie: Interview met Kristin Neff
Dat zelfcompassie de sleutel is naar geluk, weet psychologe en boeddhist Kristin Neff (1966) als geen ander. Daarom schreef ze er een boek over: Zelfcompassie, stop jezelf te veroordelen
Op pad met Trix….naar de Shambhala inspiratiedag
19-01
Op pad met Trix….naar de Shambhala inspiratiedag
Als we onszelf met zachte aandacht terugbrengen naar het hier en nu, zijn we wakker. Op dat moment is bodhicitta aanwezig: ‘ontwaakt hart’.
Ferry's radiocolumn: de waarde van een mensenleven
12-01
Ferry's radiocolumn: de waarde van een mensenleven
Wat is de waarde van een mensenleven? Om een lang verhaal kort te maken: die is eigenlijk alleen uit te drukken in tijd. Maximaal zo'n 100 jaar dus. En aangezien tijd een verzinsel van de mens is, geldt dat evenzeer voor de waarde van een mensenleven.
Fedde luistert naar: Lama Jigmé Namgyal
30-01
Fedde luistert naar: Lama Jigmé Namgyal
'Wat denk je mee te kunnen nemen? Je auto? Je creditcard? Spirituele beoefening is het enige waar je aan het eind van je leven wat aan hebt'
Jacinta in NZ: niet gemaakt om alleen te zijn
23-01
Jacinta in NZ: niet gemaakt om alleen te zijn
'Het voelt fijn om er niet alleen voor te staan, maar hand in hand het avontuur aan te gaan. Maar dan vraag ik mij af: ben ik afhankelijk van hem geworden voor mijn geluk, of heb ik gewoon de ware gevonden?'
Op zoek naar vrijheid
16-01
Op zoek naar vrijheid
Vrij zijn willen we allemaal wel, graag zelfs. Het is dan ergens ook niet verrassend dat we onze vrije tijd – voor Fedde was het de zomervakantie – gebruiken om verder te zoeken naar vrijheid.
Uit BoeddhaMagazine: Miksang; het goede oog
09-01
Uit BoeddhaMagazine: Miksang; het goede oog
Met elke nieuwe uitgave van BoeddhaMagazine plaatst Bodhitv een artikel uit dit kwartaalblad. Dit keer een interview met Miksang-fotografe en leraar Helen Vink.

Pagina 1 | 2 | 3 | .. | 58