In het Zentrum zit men stil, Marleen dus ook! Deel vier

Marleen van der Leij

• Geschreven op: 14-04-2008
• Reacties: 2
• Waardering: 3 Sterren
• Tags:
  • Mediteren

Vanavond hebben we een andere docent. Ik voel me eerst ongemakkelijk, want stel je voor dat hij hele andere dingen doet die ik tot nu toe gewend ben, iets zegt over de manier waarop ik zit of heel serieus is. Het maakt eigenlijk niet uit wat, ik ben gewoon bang voor het onbekende. Als ik niet weet wat me te wachten staat, raak ik in paniek.

Maar, zoals wel vaker in het leven én met name in zen, kan humor een heleboel oplossen. Hij begint de les met iets dat meteen op mij van toepassing is: "Als je wilt gaan sporten of bijvoorbeeld op dinsdagavond naar Zentrum toe ‘moet', heb je daar vaak geen zin in. Je bent moe en blijft veel liever op de bank zitten met bier, chips en de televisie." Ja! Denk ik meteen. Heerlijk, iemand die je zo begrijpt. Ik voel me meteen weer op mijn gemak. Hij legt ook uit waarom dit zo is. "Die dingen, in dit geval bier, chips en televisie, geven je namelijk direct voldoening. De bank zit lekker, je honger wordt gestild en je geniet meteen van de programma's op tv, verder hoef je niks te doen. Als je naar de cursus zenmeditatie gaat ligt dat anders; je moet er helemaal naartoe fietsen, bijna twee uur lang bezig zijn en daarna weer helemaal naar huis. Pas op de weg naar huis of misschien pas als je thuis bent of de volgende dag, voel je de voldoening. Je voelt je fit, relaxed en goed. Je voelt je vooral goed omdat je gewoon bent gegaan en het gedaan hebt!"

Wereldvrede of de kattenbak
Hiermee legt hij uit dat zen vooral ‘doen' is. De weg naar de zendo of de weg naar je eigen matje thuis is de belangrijkste weg om af te leggen. Het is al een opdracht op zich. Als je eenmaal zit, kan het niet meer goed of fout gaan maar doe je het op je eigen manier en in je eigen tempo. Heb je pijn (ja!), accepteer het dan, veroordeel het niet maar kijk ernaar en probeer het te laten gaan. Dit geldt ook voor gedachten, tijdens de zenmeditatie hoef je niet gedachtenloos te zijn, sterker nog, dat kán helemaal niet zegt de docent. Dus mocht je ergens aan denken, bekijk die gedachte dan, accepteer dat je aan iets denkt (of dat nou wereldvrede is of het feit dat je de kattenbak nog moet verschonen) en laat het daarna gaan en kom terug bij je ademhaling.

Theeritueel
Na twee heerlijke meditiatiesessies is het tijd voor ons eerste theeritueel. Elke les moet een leerling rondgaan met het dienblad met kopjes en een andere leerling komt daar achteraan met een pot thee. De eerste gaat steeds tussen twee mensen in staan, dan pak je samen met degene die naast je zit tegelijkertijd een kopje en zet dat voor je neer. Vervolgens komt de pot thee langs en houd je met de armen die het dichtst bij elkaar zitten, beide je kopje omhoog. Je wacht totdat het kopje van je buurman/vrouw ook gevuld is en zet het dan weer voor je neer. Wanneer iedereen heeft maakt de docent gassho (handpalmen tegen elkaar en als een soort groet voorover buigen) en pakt zijn kopje op en vervolgens doet iedereen dat in een soort ‘wave' na. Dan moeten we niet ‘lekker thee gaan leuten en kletsen' maar rap een aantal slokjes nemen en als het allemaal op is weer de wave en gassho maken.

Oefening in aandacht
Vanaf nu gaan we dit elke les doen. En ook hier steekt het nuchtere van zen weer de kop op. Docent: "Als je gassho maakt vraag je je misschien af voor wie je dan buigt, voor een god ofzo of iemand anders, maar dat hoeft niet. Het is namelijk een oefening in aandacht, zoals het hele ritueel. Het maakt niet zoveel uit hoe je het doet, als je alles maar hetzelfde doet en op een bepaald moment. Op dat moment denk je namelijk alleen aan dat wat je moet doen en is er weinig ruimte voor andere gedachten. Zoals veel dingen in zen is het theedrinken ook een oefening in aandacht."

Wat een fijne informatie allemaal! Na deze hele grote oefening in aandacht (namelijk een uur en drie kwartier, de tijd waar ik in het begin zo tegenop zag maar die nu belachelijk snel voorbij gaat) is het tijd om naar huis te gaan. Ik besluit aandachtig naar huis te fietsen, het gevoel van voeldoening is er al. En thuis staan als beloning bier, chips en de meest onzinnige tv-programma's voor me klaar . Zou ik het bier mogen inwisselen voor een glaasje wijn?

www.zentrum.nl

Illustratie Dick Bruna/copyright Mercis BV/Zen.nl

Social media