In het Zentrum zit men stil, Marleen dus ook! Deel twee

Marleen van der Leij

• Geschreven op: 17-03-2008
• Reacties: 2
• Waardering: 3,1 Sterren
• Tags:
  • Mediteren

Topsport
Mediteren is topsport. Na mijn eerste les zenmeditatie deelt de docente deze quote mee van de persoon die haar de eerste zenlessen gaf: Rients Ritskes. En na één les kan ik al zeggen: Rients, je hebt gelijk. Na twee intensieve uren van -geloof het of niet- zítten, heb ik pijnlijke enkels, een gevoelige rug en beginnende zweetplekjes in mijn speciaal voor deze gelegenheid aangeschafte ‘relaxing yoga shirt'. En ik kan je vertellen, dat eerste half uurtje van de les was m'n shirt het enige relaxte.

Zenuwachtig
Mijn onzekerheid voor de eerste les verdwijnt meteen bij binnenkomst in het pand van Zentrum aan de Utrechtse Oudegracht. De ruimte straalt net als de docente rust uit; hoge plafonds, hier en daar een bloem, wierook, kussens, ik voel me meteen thuis. En ik vind meteen iemand die nét zo zenuwachtig is als ik! Dit kan niet meer mis gaan.
Iets te snel gedacht. Wanneer we ons allemaal hebben geïnstalleerd op de kussens in de zendo, krijgen we uitleg over de zittechniek. Ik krijg flashbacks naar mijn yogalessen, waarbij ik altijd de enige was die haar benen niet op de grond kon laten rusten bij een kleermakerszit. Natuurlijk is er niks veranderd, maar ik probeer er helemaal zen op te reageren en accepteer het. Het is zoals het is.

En deze aanpak werkt: de eerste meditatie gaat best goed! Er wordt ons aangeraden bij elke uitademing te tellen, wanneer je hier door een gedachte vanaf wordt gebracht, tel je gewoon weer opnieuw. Het is belangrijk om met je gedachten ‘in je buik' te zitten, bij je ademhaling. Na wat het lijkt een paar minuten, ben ik verbaasd dat ik nog niet gillend de zendo ben uitgerend. Ik zit volkomen rustig en geconcentreerd op mijn kussen en staar naar een punt op de vloertegel voor me. Ik voel de omgeving, maar blijf toch bij mezelf. Ok, ik denk weliswaar na over mijn onverwachte kunnen en door mijn droge mond denk ik óók alvast aan het kopje kruidenthee dat na afloop geserveerd wordt, maar dat moet me maar even vergeven worden.

Pijn
Maar even terug naar het topsport-gedeelte. Mijn benen en enkels doen na deze eerste oefening zo'n pijn, de imaginaire schouderklopjes die ik mezelf een paar minuten geleden nog heb gegeven trek ik meteen weer in. Gelukkig is de volgende oefening ‘kinhin' (loopmeditatie) en krijgen we uitleg over zen, dus kan ik lekker m'n benen strekken. Even geen kleermakerszit meer voor mij. ‘Kenmerkend voor zen is het za-zen, wat 'zitten in meditatie' betekent. ‘Za' betekent zitten. 'Zen' is een verbastering van het woord dhyana (Sanskrit). In China werd dit ch'an(na), in Japan 'zen'. Dhyana betekent 'aandacht' of 'meditatie'. Za-zen betekent dus zitten in aandacht', vertelt de docente.

Oordelen
Wat me het meeste raakt bij de uitleg zijn de passages over oordelen. In de zenleer oordeel je niet. Mensen laten zich vaak beïnvloeden door hun verwachtingen van iets en denken daarom dat hun verwachting en oordeel de waarheid is. Terwijl iets is wat het is. Ik bedenk me dat ik ook wel eens te snel oordeel, over hoe mensen zijn bijvoorbeeld. Ik neem me voor om daarbij stil te gaan staan. Op de fiets terug naar huis snijdt iemand me af. Sukkel! Is het eerst dat ik denk, maar ik zeg het niet. En de gedachte neem ik ook meteen terug. Misschien had hij er een goede reden voor, misschien had hij haast. Het is geen sukkel, hij is wie hij is..

En ik ben wie ik ben, kan met mijn knieën in de kleermakerszit niet de grond raken, maar daar gaat de docente me mee helpen volgende week. Na één les is er al iets aan me veranderd: Ik kijk er niet meer tegenop, maar kijk uit naar de volgende les! Ik ga vast trainen, want het is topsport, daar ben ik inmiddels wel achter.

Kijk voor meer informatie op www.zentrum.nl

Illustratie Dick Bruna/copyright Mercis BV/Zen.nl

Stuur dit artikel door