Dungens Dharma: hoe kan het boeddhisme mij helpen bij mijn levensweg?
Dungens Dharma: hoe kan het boeddhisme mij helpen bij mijn levensweg?
In Dungens Dharma beantwoordt Mabel van den Dungen maandelijks een vraag die door Bodhitv bezoekers is uitgekozen. Deze keer: Hoe kan het boeddhisme mij helpen bij het vinden van mijn levensweg? Stuur jouw vraag naar Bodhitv en wie weet beantwoord Mabel die de volgende keer!
Dungens Dharma: hoe kan het boeddhisme mij helpen bij mijn levensweg?
- Auteur: Mabel van den Dungen
- Geschreven op: 04-03-2008
- Reacties: 3
- Waardering: 3 Sterren





Vraag: ‘Hoe kan het boeddhisme mij helpen met mijn levensweg?”
MET HET HART VAN EEN BOEDDHA
Het leven is een caleidoscoop; je kunt er elke minuut van de dag naar kijken en toch ziet het er altijd anders uit. Een kakofonie aan kleuren, indrukken, geluiden, gevoelens, mensen en wensen. Om in deze wirwar van oneindige mogelijkheden je eigen koers te vinden is niet makkelijk. Sommige mensen proberen het door zichzelf een bedacht leven op te leggen, anderen leven er gewoon op los en een grote groep doet iets wat daar tussenin ligt. Maar waar ligt nu je eigen authentieke pad?
Als je leven voorspoedig draait, kun je al snel denken dat je op koers ligt. Terwijl als je echte tegenspoed ervaart door bijvoorbeeld het verliezen van zaken die je dierbaar zijn, kun je weer enorm aan jezelf gaan twijfelen. Je kunt de juistheid van je levenspad dus ook niet aflezen aan je succes of het uitblijven ervan omdat dit allemaal externe factoren zijn. Tuurlijk helpt het om te weten wat je wilt, omdat je dan een richtinggevoel hebt; een doel om na te streven. Maar dat zegt nog steeds niets over je diepste levensgeluk. Wat kan het boeddhisme dan betekenen op zoek naar mijn pad? Alles. Wie de boeddha in zichzelf weet te ontdekken, roeit het leven met roeispannen. Het boeddhisme heeft mij in ieder geval twee belangrijke dingen geleerd.
Acceptatie
De eerste is acceptatie. Acceptatie van wat is. Niet hunkeren naar de illusie van hoe je het graag zou willen of hoe je denkt dat het leven zou moeten zijn, maar accepteren van al wat is. Als je in het nu leeft en het werkelijk kunt zien voor wat het is, hoef je je nergens tegen te verzetten. Je kan dankbaar zijn voor wat er is. Zie het leven als een rivier en jij vaart erop. Elke keer als je naar de oever kijkt, is er een ander uitzicht. Je kan wel willen vasthouden aan hoe het landschap er 300 meter geleden uitzag, maar dat levert alleen maar frustratie op. Dat betekent niet dat je geen eigen vrije wil hebt, maar verander dat wat mogelijk is en accepteren wat het leven je aanbiedt. De oever verandert. Je leven verandert, maar als het goed is blijf jij onder alle omstandigheden hetzelfde.
De middenweg
Het tweede wat voor mij erg belangrijk is in het boeddhisme is de weg van het midden. Als een uiterst fanatiek en gedreven persoon, vergeet ik nogal eens te genieten van het leven. Ik ben zo bezig alles uit het leven te halen op emotioneel, sportief en zakelijk gebied dat als ik niet oppas het leven zo aan mij voorbij kruipt. De weg van het midden is een boeddhistisch principe dat altijd staat voor balans. Werken, maar ook ontspannen. Mediteren, maar ook spelen. Sporten maar ook relaxen. Gezond eten, maar niet bang zijn voor een kaassoufflé. Eerst dacht ik dat de weg van het midden een slappe versie van het compromis was. Nu weet ik dat zolang ik mijn pad in het midden loop, elke stap mij dichter bij mijzelf brengt en het leven leidt met het hart van een boeddha.
Lees ook het inleidende interview met Mabel van den Dungen: lees het hier
Welke vraag wil jij in de poll zien? Stuur je vraag naar Anne: a.kleisen@boeddhistischeomroep.nl en wie weet beantwoord mabel volgende keer jouw vraag!
Social media
| Tweet |
Laatste artikelen
- Mick filosofeert: van ledenpop tot poppenspeler deel 2
- 17-05
-
- Als je mediteert, raken gedachten over gedachten, en gedachten over het lichaam langzaam op de achtergrond. Desondanks is er het lichaam, als ervaring. Wie of wat is dat?
- Emy voedt op: baas over de jeuk
- 10-05
-
- Emy's zoontje Julio heeft last van jeuk onder zijn gips. Kan meditatie helpen om zijn aandacht af te leiden?
- Radiocolumn Annewieke: Van hyena tot giraffe
- 03-05
-
- Voorlopig ben ik nog een beginner. Een soort hyena met een lange nek. Of een giraf die vals kan bijten.
- Jeroen leest: Krishnamurti
- 26-04
-
- ‘Als je ervoor gaat zitten om te mediteren, zal dat geen meditatie zijn. Als je er je best voor doet goed te zijn, zal goedheid nooit tot bloei komen.' Jeroen Maas bespreekt Krishnamurti.
- Mick filosofeert: van ledenpop tot poppenspeler deel 1
- 14-05
-
- Hoe vaak in je leven ben je gaan: verzitten, slikken, knipperen, snuiten, snuiven, plassen, poepen, fronzen, kriebelen, rekken, strekken, staan, liggen, eten, drinken, rusten, bewegen, poetsen, spoelen, wassen, slapen, zuchten, geeuwen, boeren, scheten, aankleden, uitkleden enzovoorts? En dat elke dag opnieuw..
- Radiocolumn Ferry: hoe bewust is bewust?
- 07-05
-
- 'Ik ben vandaag zo bewust, zo bewust, zo bewust, ik ben vandaag zo bewust, zo bewust was ik nog nooit!'
- Het zesde avontuur van Ego
- 30-04
-
- Lees de avonturen van onze eerste Bodhitv stripheld Ego! Door Rob Chrispijn en Frits Jonker. Deel zes.
- Fedde luistert: Geshe Pema Dorjee
- 23-04
-
- Niet schaden, anderen helpen, mededogen, liefdevolle vriendelijkheid: de thema's keren steeds terug. Gelukkig keren ze terug!

Reacties op dit artikel
Ik denk niet dat je onder alle omstandigheden hetzelfde blijft ook niet als het goed is.
Het is juist de kunst om ook de veranderingen aan jezelf te accepteren zoals ze zijn. Iedereen wordt ziek, oud, lelijker of juist mooier. Het gaat erom dat je dit accepteert voor wat het is en de botox links laat liggen. Dit geld natuurlijk ook op mentaal gebied. Vroeger toen je klein was vond je het prachtig om met poppen/lego te spellen nu kom je niet eens meer op het idee om dat te gaan doen, maar kun je weer genieten van andere dingen waar je vroeger niets aan vond.
Ik ben geneigd om verlichting dichter bij huis te zoeken: acceptatie van de ondankbaarheid. Want dankbaar willen zijn maar het niet zijn is eerder een vorm van lijden dan van geluk.
Ik zat het artikel net te lezen. En ik las over hoe de oever eruit zag als je ernaar kijkt. Ik las over hoe de oever eruit zag als je 300 meter ver bent en dat je wel kunt mijmeren over hoe mooi de oever er 300 meter terug eruit zag.
Ik moest opeens denken aan het leven als een rivier. Een rivier stroomt altijd verder en nooit terug. Het leven stroomt ook altijd verder en nooit terug. En je weet niet hoe de oever er over 100 meter uit ziet. De oever van 300 meter terug wel, maar daar kun je niet heen.
Gek, zo heb ik het nooit eerder gezien. ik kende de beeldspraak wel van de rivier: als je er in stapt is het niet dezelfde rivier als gisteren, maar terwijl je dat denkt is de rivier weer anders, omdat die inmiddels is verder gestroomd. Ik bleef hangen op het inzicht van iemand die op de oever staat en het water aan zich voorbij ziet trekken. Niet als iemand die met de rivier meegaat en het leven beleefd. En als de rivier overgaat in de zee, is de rivier niet meer de rivier, maar de zee. De rivier is dan dood en wil je terug naar de rivier, dan gaat dat niet, want dan moet je tegen de stroom in. het water stroomt naar omlaag en niet naar omhoog. De tijd verstrijkt vooruit en niet achteruit. Goh, en dat door een paar woordjes en dit artikel.
Bedankt.
Edwin
Reageer
Om te reageren moet je ingelogd zijn.
Meld je aan op de registratiepagina of log in.